ירמיה
Chapter 7
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֣ה אֶֽל־יִרְמְיָ֔הוּ מֵאֵ֥ת יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃
1คำ​จาก​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​เยเรมีย์​ว่า
2עֲמֹ֗ד בְּשַׁ֙עַר֙ בֵּ֣ית יְהוָ֔ה וְקָרָ֣אתָ שָּׁ֔ם אֶת־הַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה וְאָמַרְתָּ֞ שִׁמְע֣וּ דְבַר־יְהוָ֗ה כָּל־יְהוּדָה֙ הַבָּאִים֙ בַּשְּׁעָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֖ת לַיהוָֽה׃ ס
2“จง​ยืน​ที่​ประตู​พระนิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์ ประกาศ​ถ้อยคำ​นี้​ที่​นั่น​ว่า ‘ชาว​ยูดาห์​ทุก​คน​ที่​เข้า​ประตู​เหล่า​นี้​มา​นมัสการ​พระยาห์เวห์ จง​ฟัง​คำ​ของ​พระยาห์เวห์’”
3כֹּֽה־אָמַ֞ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל הֵיטִ֥יבוּ דַרְכֵיכֶ֖ם וּמַֽעַלְלֵיכֶ֑ם וַאֲשַׁכְּנָ֣ה אֶתְכֶ֔ם בַּמָּק֥וֹם הַזֶּֽה׃
3พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล กล่าว​ดังนี้ “จง​แก้ไข​วิถี​ชีวิต​และ​การก​ระ​ทำ​ของ​พวกเจ้า แล้ว​เรา​จะ​ให้​พวกเจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​ที่​นี้
4אַל־תִּבְטְח֣וּ לָכֶ֔ם אֶל־דִּבְרֵ֥י הַשֶּׁ֖קֶר לֵאמֹ֑ר הֵיכַ֤ל יְהוָה֙ הֵיכַ֣ל יְהוָ֔ה הֵיכַ֥ל יְהוָ֖ה הֵֽמָּה׃
4อย่า​เชื่อ​คำ​โกหก​ที่​ว่า ‘นี่​คือ​พระนิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์ พระนิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์ พระนิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์’
5כִּ֤י אִם־הֵיטֵיב֙ תֵּיטִ֔יבוּ אֶת־דַּרְכֵיכֶ֖ם וְאֶת־מַֽעַלְלֵיכֶ֑ם אִם־עָשׂ֤וֹ תַֽעֲשׂוּ֙ מִשְׁפָּ֔ט בֵּ֥ין אִ֖ישׁ וּבֵ֥ין רֵעֵֽהוּ׃
5เพราะ​ถ้า​พวกเจ้า​แก้ไข​วิถี​ชีวิต​และ​การก​ระ​ทำ​อย่าง​จริงจัง ให้​ความยุติธรรม​ระหว่าง​คน​กับ​เพื่อน​บ้าน​อย่าง​จริงจัง
6גֵּ֣ר יָת֤וֹם וְאַלְמָנָה֙ לֹ֣א תַֽעֲשֹׁ֔קוּ וְדָ֣ם נָקִ֔י אַֽל־תִּשְׁפְּכ֖וּ בַּמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה וְאַחֲרֵ֨י אֱלֹהִ֧ים אֲחֵרִ֛ים לֹ֥א תֵלְכ֖וּ לְרַ֥ע לָכֶֽם׃
6ไม่​กดขี่​คน​ต่าง​ถิ่น ลูก​กำพร้า​พ่อ และ​หญิง​ม่าย ไม่​ทำให้​เลือด​ผู้​บริสุทธิ์​หลั่ง​ใน​ที่​นี้ และ​ไม่​ตาม​เทพเจ้า​อื่น​ไป​จน​เป็น​ภัย​แก่​ตนเอง
7וְשִׁכַּנְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ בַּמָּק֣וֹם הַזֶּ֔ה בָּאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לַאֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם לְמִן־עוֹלָ֖ם וְעַד־עוֹלָֽם׃
7เรา​ก็​จะ​ให้​พวกเจ้า​อาศัย​ใน​ที่​นี้ ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​ให้​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเจ้า​ตั้งแต่​เก่า​ก่อน​จน​ตลอด​ไป
8הִנֵּ֤ה אַתֶּם֙ בֹּטְחִ֣ים לָכֶ֔ם עַל־דִּבְרֵ֖י הַשָּׁ֑קֶר לְבִלְתִּ֖י הוֹעִֽיל׃
8ดูเถิด พวกเจ้า​เชื่อ​คำ​โกหก​ที่​ไม่​ช่วย​อะไร
9הֲגָנֹ֤ב׀ רָצֹ֙חַ֙ וְֽנָאֹ֔ף וְהִשָּׁבֵ֥עַ לַשֶּׁ֖קֶר וְקַטֵּ֣ר לַבָּ֑עַל וְהָלֹ֗ךְ אַחֲרֵ֛י אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יְדַעְתֶּֽם׃
9พวกเจ้า​จะ​ขโมย ฆ่า​คน มีชู้ สาบาน​เท็จ เผา​เครื่อง​หอม​บูชา​เทพ​บาอัล และ​ตาม​เทพเจ้า​อื่น​ที่​ไม่​เคย​รู้จัก​ไป
10וּבָאתֶ֞ם וַעֲמַדְתֶּ֣ם לְפָנַ֗י בַּבַּ֤יִת הַזֶּה֙ אֲשֶׁ֣ר נִקְרָא־שְׁמִ֣י עָלָ֔יו וַאֲמַרְתֶּ֖ם נִצַּ֑לְנוּ לְמַ֣עַן עֲשׂ֔וֹת אֵ֥ת כָּל־הַתּוֹעֵב֖וֹת הָאֵֽלֶּה׃
10แล้ว​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​เรา​ใน​พระนิเวศ​ที่​มี​นาม​ของ​เรา พูด​ว่า ‘พวกเรา​รอด​แล้ว’ เพื่อ​จะ​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​เหล่า​นี้​ต่อ​ไป​หรือ?
11הַמְעָרַ֣ת פָּרִצִ֗ים הָיָ֨ה הַבַּ֧יִת הַזֶּ֛ה אֲשֶׁר־נִקְרָֽא־שְׁמִ֥י עָלָ֖יו בְּעֵינֵיכֶ֑ם גַּ֧ם אָנֹכִ֛י הִנֵּ֥ה רָאִ֖יתִי נְאֻם־יְהוָֽה׃ ס
11พระนิเวศ​ที่​มี​นาม​ของ​เรา​นี้​กลาย​เป็น​ถ้ำ​โจร​ใน​สายตา​พวกเจ้า​แล้ว​หรือ? เรา​เอง​ก็​เห็น​แล้ว” พระยาห์เวห์​กล่าว
12כִּ֣י לְכוּ־נָ֗א אֶל־מְקוֹמִי֙ אֲשֶׁ֣ר בְּשִׁיל֔וֹ אֲשֶׁ֨ר שִׁכַּ֧נְתִּֽי שְׁמִ֛י שָׁ֖ם בָּרִֽאשׁוֹנָ֑ה וּרְאוּ֙ אֵ֣ת אֲשֶׁר־עָשִׂ֣יתִי ל֔וֹ מִפְּנֵ֕י רָעַ֖ת עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
12“แต่​จง​ไป​ยัง​สถาน​ที่​ของ​เรา​ที่​ชิโลห์ ซึ่ง​เรา​เคย​ให้​นาม​ของ​เรา​อยู่​ใน​ตอน​แรก ดู​ว่า​เรา​ทำ​อะไร​กับ​ที่​นั่น​เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​อิสราเอล ชนชาติ​ของ​เรา
13וְעַתָּ֗ה יַ֧עַן עֲשׂוֹתְכֶ֛ם אֶת־כָּל־הַמַּֽעֲשִׂ֥ים הָאֵ֖לֶּה נְאֻם־יְהוָ֑ה וָאֲדַבֵּ֨ר אֲלֵיכֶ֜ם הַשְׁכֵּ֤ם וְדַבֵּר֙ וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֔ם וָאֶקְרָ֥א אֶתְכֶ֖ם וְלֹ֥א עֲנִיתֶֽם׃
13บัดนี้ เพราะ​พวกเจ้า​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด” พระยาห์เวห์​กล่าว “เรา​ตื่น​แต่​เช้า​และ​พูด​กับ​พวกเจ้า​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​เล่า แต่​พวกเจ้า​ไม่​ฟัง เรา​เรียก แต่​พวกเจ้า​ไม่​ตอบ
14וְעָשִׂ֜יתִי לַבַּ֣יִת׀ אֲשֶׁ֧ר נִֽקְרָא־שְׁמִ֣י עָלָ֗יו אֲשֶׁ֤ר אַתֶּם֙ בֹּטְחִ֣ים בּ֔וֹ וְלַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁר־נָתַ֥תִּי לָכֶ֖ם וְלַאֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם כַּאֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי לְשִׁלֽוֹ׃
14เรา​จึง​จะ​ทำ​กับ​พระนิเวศ​ที่​มี​นาม​ของ​เรา​ซึ่ง​พวกเจ้า​ไว้​วางใจ และ​กับ​สถาน​ที่​ที่​เรา​ให้​พวกเจ้า​และ​บรรพบุรุษ เหมือน​ที่​เรา​ทำ​กับ​ชิโลห์
15וְהִשְׁלַכְתִּ֥י אֶתְכֶ֖ם מֵעַ֣ל פָּנָ֑י כַּאֲשֶׁ֤ר הִשְׁלַ֙כְתִּי֙ אֶת־כָּל־אֲחֵיכֶ֔ם אֵ֖ת כָּל־זֶ֥רַע אֶפְרָֽיִם׃ ס
15เรา​จะ​ขับ​พวกเจ้า​ให้​พ้น​สายตา​เรา เหมือน​ที่​ขับ​พี่​น้อง​ของ​พวกเจ้า​ทั้งหมด คือ​เชื้อ​สาย ทั้งหมด​ของ​เอฟราอิม
16וְאַתָּ֞ה אַל־תִּתְפַּלֵּ֣ל׀ בְּעַד־הָעָ֣ם הַזֶּ֗ה וְאַל־תִּשָּׂ֧א בַעֲדָ֛ם רִנָּ֥ה וּתְפִלָּ֖ה וְאַל־תִּפְגַּע־בִּ֑י כִּי־אֵינֶ֥נִּי שֹׁמֵ֖עַ אֹתָֽךְ׃
16“เพราะ​ฉะนั้น อย่า​วิงวอน​เพื่อ​ชนชาติ​นี้ อย่า​ร้องขอ​หรือ​อธิษฐาน​เพื่อ​พวก​เขา อย่า​วิงวอน​แทน​พวก​เขา​ต่อ​เรา เพราะ​เรา​จะ​ไม่​ฟัง​เจ้า
17הַֽאֵינְךָ֣ רֹאֶ֔ה מָ֛ה הֵ֥מָּה עֹשִׂ֖ים בְּעָרֵ֣י יְהוּדָ֑ה וּבְחֻצ֖וֹת יְרוּשָׁלִָֽם׃
17เจ้า​ไม่​เห็น​หรือ​ว่า​พวก​เขา​ทำ​อะไร​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์​และ​ถนน​ใน​เยรูซาเล็ม?
18הַבָּנִ֞ים מְלַקְּטִ֣ים עֵצִ֗ים וְהָֽאָבוֹת֙ מְבַעֲרִ֣ים אֶת־הָאֵ֔שׁ וְהַנָּשִׁ֖ים לָשׁ֣וֹת בָּצֵ֑ק לַעֲשׂ֨וֹת כַּוָּנִ֜ים לִמְלֶ֣כֶת הַשָּׁמַ֗יִם וְהַסֵּ֤ךְ נְסָכִים֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים לְמַ֖עַן הַכְעִסֵֽנִי׃
18เด็ก ๆ เก็บ​ฟืน พ่อ ๆ จุด​ไฟ ผู้​หญิง​นวด​แป้ง​ทำ​ขนม​ถวาย​ราชินี​แห่ง​ท้องฟ้า และ​เท​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​เทพเจ้า​อื่น เพื่อ​ยั่ว​ให้​เรา​โกรธ
19הַאֹתִ֛י הֵ֥ם מַכְעִסִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה הֲל֣וֹא אֹתָ֔ם לְמַ֖עַן בֹּ֥שֶׁת פְּנֵיהֶֽם׃ ס
19พวก​เขา​ยั่ว​ให้​เรา​โกรธ​หรือ?” พระยาห์เวห์​กล่าว “พวก​เขา​ไม่​ได้​ยั่ว​ตนเอง​ให้​ต้อง​อับอาย​ขาย​หน้า​หรือ?”
20לָכֵ֞ן כֹּה־אָמַ֣ר׀ אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה הִנֵּ֨ה אַפִּ֤י וַֽחֲמָתִי֙ נִתֶּ֙כֶת֙ אֶל־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֔ה עַל־הָֽאָדָם֙ וְעַל־הַבְּהֵמָ֔ה וְעַל־עֵ֥ץ הַשָּׂדֶ֖ה וְעַל־פְּרִ֣י הָֽאֲדָמָ֑ה וּבָעֲרָ֖ה וְלֹ֥א תִכְבֶּֽה׃ ס
20เพราะ​ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “จง​ฟัง ความ​โกรธ​และ​ความ​เดือดดาล​ของ​เรา​จะ​เท​ลง​บน​ที่​นี้ บนคน สัตว์ ต้นไม้​ใน​ทุ่ง และ​ผลผลิต​จาก​ดิน จะ​ลุก​ไหม้​ไม่มี​วันดับ”
21כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עֹלוֹתֵיכֶ֛ם סְפ֥וּ עַל־זִבְחֵיכֶ֖ם וְאִכְל֥וּ בָשָֽׂר׃
21พระยาห์เวห์​แห่งกองทัพ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล กล่าว​ดังนี้ “จง​รวม​เครื่องบูชา​เผา​เข้า​กับ​เครื่องบูชา​ของ​พวกเจ้า แล้ว​ก็​กิน​เนื้อ​นั้น​เถิด
22כִּ֠י לֹֽא־דִבַּ֤רְתִּי אֶת־אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ וְלֹ֣א צִוִּיתִ֔ים בְּי֛וֹם הוֹצִיאִ֥י אוֹתָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם עַל־דִּבְרֵ֥י עוֹלָ֖ה וָזָֽבַח׃
22เพราะ​ใน​วัน​ที่​เรา​พา​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ เรา​ไม่​ได้​พูด​หรือ​สั่ง​เรื่อง​เครื่องบูชา​เผา​หรือ​เครื่องบูชา
23כִּ֣י אִֽם־אֶת־הַדָּבָ֣ר הַ֠זֶּה צִוִּ֨יתִי אוֹתָ֤ם לֵאמֹר֙ שִׁמְע֣וּ בְקוֹלִ֔י וְהָיִ֤יתִי לָכֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים וְאַתֶּ֖ם תִּֽהְיוּ־לִ֣י לְעָ֑ם וַהֲלַכְתֶּ֗ם בְּכָל־הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר אֲצַוֶּ֣ה אֶתְכֶ֔ם לְמַ֖עַן יִיטַ֥ב לָכֶֽם׃
23แต่​เรา​สั่ง​สิ่ง​นี้​ว่า ‘จง​เชื่อ​ฟัง​เสียง​ของ​เรา แล้ว​เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า พวกเจ้า​จะ​เป็น​ชนชาติ​ของ​เรา จง​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ทั้งหมด​ที่​เรา​สั่ง เพื่อ​พวกเจ้า​จะ​อยู่ดี’
24וְלֹ֤א שָֽׁמְעוּ֙ וְלֹֽא־הִטּ֣וּ אֶת־אָזְנָ֔ם וַיֵּֽלְכוּ֙ בְּמֹ֣עֵצ֔וֹת בִּשְׁרִר֖וּת לִבָּ֣ם הָרָ֑ע וַיִּהְי֥וּ לְאָח֖וֹר וְלֹ֥א לְפָנִֽים׃
24แต่​พวก​เขา​ไม่​ฟัง ไม่​เงี่ยหู กลับ​ทำ​ตาม​ความ​คิด​ของ​ตน​และ​ความ​ดื้อ​รั้น​ของ​ใจ​ชั่ว ถอย​หลัง​แทนที่​จะ​เดิน​หน้า
25לְמִן־הַיּ֗וֹם אֲשֶׁ֨ר יָצְא֤וּ אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וָאֶשְׁלַ֤ח אֲלֵיכֶם֙ אֶת־כָּל־עֲבָדַ֣י הַנְּבִיאִ֔ים י֖וֹם הַשְׁכֵּ֥ם וְשָׁלֹֽחַ׃
25ตั้งแต่​วัน​ที่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​จนถึง​วัน​นี้ เรา​ส่ง​ผู้เผยพระวจนะ​ผู้รับใช้​ของ​เรา​ทั้ง​หลาย​มา​หา​พวกเจ้า เรา​ตื่น​แต่​เช้า​และ​ส่ง​พวก​เขา​มา​ทุก​วัน
26וְל֤וֹא שָׁמְעוּ֙ אֵלַ֔י וְלֹ֥א הִטּ֖וּ אֶת־אָזְנָ֑ם וַיַּקְשׁוּ֙ אֶת־עָרְפָּ֔ם הֵרֵ֖עוּ מֵאֲבוֹתָֽם׃
26แต่​พวก​เขา​ไม่​ฟัง​เรา ไม่​เงี่ยหู กลับ​ดื้อ​ดึง ทำ​ชั่ว​ยิ่ง​กว่า​บรรพบุรุษ
27וְדִבַּרְתָּ֤ אֲלֵיהֶם֙ אֶת־כָּל־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וְלֹ֥א יִשְׁמְע֖וּ אֵלֶ֑יךָ וְקָרָ֥אתָ אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹ֥א יַעֲנֽוּכָה׃
27“เจ้า​จะ​บอก​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​แก่​พวก​เขา แต่​พวก​เขา​จะ​ไม่​ฟัง เจ้า​จะ​เรียก​พวก​เขา​ด้วย แต่​พวก​เขา​จะ​ไม่​ตอบ
28וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם זֶ֤ה הַגּוֹי֙ אֲשֶׁ֣ר לֽוֹא־שָׁמְע֗וּ בְּקוֹל֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔יו וְלֹ֥א לָקְח֖וּ מוּסָ֑ר אָֽבְדָה֙ הָֽאֱמוּנָ֔ה וְנִכְרְתָ֖ה מִפִּיהֶֽם׃ ס
28เจ้า​จง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘นี่​คือ​ชนชาติ​ที่​ไม่​เชื่อ​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน ไม่​รับคำ​สั่ง​สอน ความ​จริง​สูญ​ไป ถูก​ตัดขาด​จาก​ปาก​ของ​พวก​เขา​แล้ว’
29גָּזִּ֤י נִזְרֵךְ֙ וְֽהַשְׁלִ֔יכִי וּשְׂאִ֥י עַל־שְׁפָיִ֖ם קִינָ֑ה כִּ֚י מָאַ֣ס יְהוָ֔ה וַיִּטֹּ֖שׁ אֶת־דּ֥וֹר עֶבְרָתֽוֹ׃
29จง​ตัดผม​ของ​เจ้า​ทิ้ง ร้อง​เพลง​คร่ำครวญ​บน​ยอด​เขา​โล่ง ๆ เพราะ​พระยาห์เวห์​ปฏิเสธ​และ​ละทิ้ง​คน​รุ่น​ที่​พระองค์​โกรธ​แล้ว
30כִּֽי־עָשׂ֨וּ בְנֵי־יְהוּדָ֥ה הָרַ֛ע בְּעֵינַ֖י נְאֻום־יְהוָ֑ה שָׂ֣מוּ שִׁקּֽוּצֵיהֶ֗ם בַּבַּ֛יִת אֲשֶׁר־נִקְרָא־שְׁמִ֥י עָלָ֖יו לְטַמְּאֽוֹ׃
30“เพราะ​ชาว​ยูดาห์​ทำ​ชั่ว​ใน​สายตา​ของ​เรา” พระยาห์เวห์​กล่าว “พวก​เขา​วาง​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ไว้​ใน​พระนิเวศ​ที่​มี​นาม​ของ​เรา ทำให้​แปด​เปื้อน
31וּבָנ֞וּ בָּמ֣וֹת הַתֹּ֗פֶת אֲשֶׁר֙ בְּגֵ֣יא בֶן־הִנֹּ֔ם לִשְׂרֹ֛ף אֶת־בְּנֵיהֶ֥ם וְאֶת־בְּנֹתֵיהֶ֖ם בָּאֵ֑שׁ אֲשֶׁר֙ לֹ֣א צִוִּ֔יתִי וְלֹ֥א עָלְתָ֖ה עַל־לִבִּֽי׃ ס
31พวก​เขา​สร้าง​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​แห่ง​โทเฟท ใน​หุบเขา​บุตร​ฮินโนม เพื่อ​เผา​ลูกชาย​ลูกสาว​ใน​ไฟ เรา​ไม่​ได้​สั่ง และ​เรื่อง​นี้​ไม่​เคย​เข้า​มา​ใน​ความ​คิด​ของ​เรา
32לָכֵ֞ן הִנֵּֽה־יָמִ֤ים בָּאִים֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְלֹא־יֵאָמֵ֨ר ע֤וֹד הַתֹּ֙פֶת֙ וְגֵ֣יא בֶן־הִנֹּ֔ם כִּ֖י אִם־גֵּ֣יא הַהֲרֵגָ֑ה וְקָבְר֥וּ בְתֹ֖פֶת מֵאֵ֥ין מָקֽוֹם׃
32เพราะ​ฉะนั้น จง​ฟัง วัน​เวลา​จะ​มา​ถึง” พระยาห์เวห์​กล่าว “เมื่อ​ที่​นั่น​จะ​ไม่​เรียก​ว่า ‘โทเฟท’ หรือ ‘หุบเขา​บุตร​ฮินโนม’ อีก แต่​จะ​เรียก​ว่า ‘หุบเขา​แห่ง​การ​ฆ่า​ฟัน’ เพราะ​จะ​ฝัง​ศพ​ใน​โทเฟท​จน​ไม่มี​ที่​ให้​ฝัง
33וְֽהָ֨יְתָ֜ה נִבְלַ֨ת הָעָ֤ם הַזֶּה֙ לְמַֽאֲכָ֔ל לְע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם וּלְבֶהֱמַ֣ת הָאָ֑רֶץ וְאֵ֖ין מַחֲרִֽיד׃
33ศพ​ของ​ชนชาติ​นี้​จะ​เป็น​อาหาร​ของ​นก​ใน​ท้องฟ้า​และ​สัตว์​บน​แผ่นดิน ไม่มี​ใคร​ไล่​มัน​ไป
34וְהִשְׁבַּתִּ֣י׀ מֵעָרֵ֣י יְהוּדָ֗ה וּמֵֽחֻצוֹת֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם ק֤וֹל שָׂשׂוֹן֙ וְק֣וֹל שִׂמְחָ֔ה ק֥וֹל חָתָ֖ן וְק֣וֹל כַּלָּ֑ה כִּ֥י לְחָרְבָּ֖ה תִּהְיֶ֥ה הָאָֽרֶץ׃
34แล้ว​เรา​จะ​ทำให้​เสียง​สนุกสนาน เสียง​ยินดี เสียง​เจ้า​บ่าว​และ​เจ้า​สาว​เงียบ​หาย​ไป​จาก​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์​และ​ถนน​ใน​เยรูซาเล็ม เพราะ​แผ่นดิน​จะ​รกร้าง”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.