Jeremiah 7
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1The word that came to Jeremias from the Lord, saying:
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
2Stand in the gate of the house of the Lord, and proclaim there this word, and say: Hear ye the word of the Lord, all ye men of Juda, that enter in at these gates, to adore the Lord.
2“จงยืนที่ประตูพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ประกาศถ้อยคำนี้ที่นั่นว่า ‘ชาวยูดาห์ทุกคนที่เข้าประตูเหล่านี้มานมัสการพระยาห์เวห์ จงฟังคำของพระยาห์เวห์’”
3Thus saith the Lord of hosts the God of Israel: Make your ways and your doings good: and I will dwell with you in this place.
3พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “จงแก้ไขวิถีชีวิตและการกระทำของพวกเจ้า แล้วเราจะให้พวกเจ้าอาศัยอยู่ในที่นี้
4Trust not in lying words, saying: The temple of the Lord, the temple of the Lord, it is the temple of the Lord.
4อย่าเชื่อคำโกหกที่ว่า ‘นี่คือพระนิเวศของพระยาห์เวห์ พระนิเวศของพระยาห์เวห์ พระนิเวศของพระยาห์เวห์’
5For if you will order well your ways, and your doings: if you will execute judgement between a man and his neighbor,
5เพราะถ้าพวกเจ้าแก้ไขวิถีชีวิตและการกระทำอย่างจริงจัง ให้ความยุติธรรมระหว่างคนกับเพื่อนบ้านอย่างจริงจัง
6If you opress not the stranger, the fatherless, and the widow, and shed not innocent blood in this place, and walk not after strange gods to your own hurt,
6ไม่กดขี่คนต่างถิ่น ลูกกำพร้าพ่อ และหญิงม่าย ไม่ทำให้เลือดผู้บริสุทธิ์หลั่งในที่นี้ และไม่ตามเทพเจ้าอื่นไปจนเป็นภัยแก่ตนเอง
7I will dwell with you in this place: in the land, which I gave to your fathers from the beginning and for evermore.
7เราก็จะให้พวกเจ้าอาศัยในที่นี้ ในแผ่นดินที่เราให้บรรพบุรุษของพวกเจ้าตั้งแต่เก่าก่อนจนตลอดไป
8Behold you put your trust in lying words, which shall not profit you:
8ดูเถิด พวกเจ้าเชื่อคำโกหกที่ไม่ช่วยอะไร
9To steal, to murder, to commit adultery, to swear falsely, to offer to Baalim, and to go after strange gods, which you know not.
9พวกเจ้าจะขโมย ฆ่าคน มีชู้ สาบานเท็จ เผาเครื่องหอมบูชาเทพบาอัล และตามเทพเจ้าอื่นที่ไม่เคยรู้จักไป
10And you have come, and stood before me in this house, in which my name is called upon, and have said: We are delivered, because we have done all these abominations.
10แล้วมายืนต่อหน้าเราในพระนิเวศที่มีนามของเรา พูดว่า ‘พวกเรารอดแล้ว’ เพื่อจะทำสิ่งน่ารังเกียจเหล่านี้ต่อไปหรือ?
11Is this house then, in which my name hath been called upon, in your eyes become a den of robbers? I, I am he: I have seen it, saith the Lord.
11พระนิเวศที่มีนามของเรานี้กลายเป็นถ้ำโจรในสายตาพวกเจ้าแล้วหรือ? เราเองก็เห็นแล้ว” พระยาห์เวห์กล่าว
12Go ye to my place in Silo, where my name dwelt from the beginning: and see what I did to it for the wickedness of my people Israel:
12“แต่จงไปยังสถานที่ของเราที่ชิโลห์ ซึ่งเราเคยให้นามของเราอยู่ในตอนแรก ดูว่าเราทำอะไรกับที่นั่นเพราะความชั่วของอิสราเอล ชนชาติของเรา
13And now, because you have done all these works, saith the Lord: and I have spoken to you rising up early, and speaking, and you have not heard: and I have called you, and you have not answered:
13บัดนี้ เพราะพวกเจ้าทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด” พระยาห์เวห์กล่าว “เราตื่นแต่เช้าและพูดกับพวกเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกเจ้าไม่ฟัง เราเรียก แต่พวกเจ้าไม่ตอบ
14I will do to this house, in which my name is called upon, and in which you trust, and to the places which I have given you and your fathers, as I did to Silo.
14เราจึงจะทำกับพระนิเวศที่มีนามของเราซึ่งพวกเจ้าไว้วางใจ และกับสถานที่ที่เราให้พวกเจ้าและบรรพบุรุษ เหมือนที่เราทำกับชิโลห์
15And I will cast you away from before my face, as I have cast away all your brethren, the whole seed of Ephraim.
15เราจะขับพวกเจ้าให้พ้นสายตาเรา เหมือนที่ขับพี่น้องของพวกเจ้าทั้งหมด คือเชื้อสาย ทั้งหมดของเอฟราอิม
16Therefore, do not thou pray for this people, nor take to thee praise and supplication for them: and do not withstand me: for I will not hear thee.
16“เพราะฉะนั้น อย่าวิงวอนเพื่อชนชาตินี้ อย่าร้องขอหรืออธิษฐานเพื่อพวกเขา อย่าวิงวอนแทนพวกเขาต่อเรา เพราะเราจะไม่ฟังเจ้า
17Seest thou not what they do in the cities of Juda, and in the streets of Jerusalem?
17เจ้าไม่เห็นหรือว่าพวกเขาทำอะไรตามเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และถนนในเยรูซาเล็ม?
18The children gather wood, and the fathers kindle the fire and the women knead the dough, to make cakes to the queen of heaven, and to offer libations to strange gods, and to provoke me to anger.
18เด็ก ๆ เก็บฟืน พ่อ ๆ จุดไฟ ผู้หญิงนวดแป้งทำขนมถวายราชินีแห่งท้องฟ้า และเทเครื่องดื่มบูชาเทพเจ้าอื่น เพื่อยั่วให้เราโกรธ
19Do they provoke me to anger, saith the Lord? Is it not themselves, to the confusion of their contenance?
19พวกเขายั่วให้เราโกรธหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาไม่ได้ยั่วตนเองให้ต้องอับอายขายหน้าหรือ?”
20Therefore thus saith the Lord God: Behold my wrath and my indignation was enkindled against this place, upon men and upon beasts, and upon the trees of the field, and upon the fruits of the land, and it shall burn, and shall not be quenched.
20เพราะฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงฟัง ความโกรธและความเดือดดาลของเราจะเทลงบนที่นี้ บนคน สัตว์ ต้นไม้ในทุ่ง และผลผลิตจากดิน จะลุกไหม้ไม่มีวันดับ”
21Thus saith the Lord of hosts the God of Israel: Add your burnt offerings to your sacrifices, and eat ye the flesh.
21พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “จงรวมเครื่องบูชาเผาเข้ากับเครื่องบูชาของพวกเจ้า แล้วก็กินเนื้อนั้นเถิด
22For I spoke not to your fathers, and I commanded them not, in the day that I brought them out of the land of Egypt, concerning the matter of burnt offerings and sacrifices.
22เพราะในวันที่เราพาบรรพบุรุษของพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราไม่ได้พูดหรือสั่งเรื่องเครื่องบูชาเผาหรือเครื่องบูชา
23But this thing I commanded them, saying: Hearken to my voice, and I will be your God, and you shall be my people: and walk ye in all the way that I have commanded you, that it may be well with you.
23แต่เราสั่งสิ่งนี้ว่า ‘จงเชื่อฟังเสียงของเรา แล้วเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า พวกเจ้าจะเป็นชนชาติของเรา จงดำเนินตามทางทั้งหมดที่เราสั่ง เพื่อพวกเจ้าจะอยู่ดี’
24But they hearkened not, nor inclined their ear: but walked in their own will, and in the perversity of their wicked heart: and went backward and not forward,
24แต่พวกเขาไม่ฟัง ไม่เงี่ยหู กลับทำตามความคิดของตนและความดื้อรั้นของใจชั่ว ถอยหลังแทนที่จะเดินหน้า
25From the day that their fathers came out of the land of Egypt, even to this day. And I have sent to you all my servants the prophets from day to day, rising up early and sending.
25ตั้งแต่วันที่บรรพบุรุษของพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์จนถึงวันนี้ เราส่งผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเราทั้งหลายมาหาพวกเจ้า เราตื่นแต่เช้าและส่งพวกเขามาทุกวัน
26And they have not hearkened to me: nor inclined their ear: but have hardened their neck, and have done worse than their fathers.
26แต่พวกเขาไม่ฟังเรา ไม่เงี่ยหู กลับดื้อดึง ทำชั่วยิ่งกว่าบรรพบุรุษ
27And thou shalt speak to them all these words, but they will not hearken to thee: and thou shalt call them, but they will not answer thee.
27“เจ้าจะบอกถ้อยคำเหล่านี้ทั้งหมดแก่พวกเขา แต่พวกเขาจะไม่ฟัง เจ้าจะเรียกพวกเขาด้วย แต่พวกเขาจะไม่ตอบ
28And thou shalt say to them: This is a nation which hath not hearkened to the voice of the Lord their God, nor received instruction: Faith is lost, and is carried away out of their mouth.
28เจ้าจงบอกพวกเขาว่า ‘นี่คือชนชาติที่ไม่เชื่อฟังเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ไม่รับคำสั่งสอน ความจริงสูญไป ถูกตัดขาดจากปากของพวกเขาแล้ว’
29Cut off thy hair, and cast it away: and take up a lamentation on high: for the Lord hath rejected and forsaken the generation of his wrath,
29จงตัดผมของเจ้าทิ้ง ร้องเพลงคร่ำครวญบนยอดเขาโล่ง ๆ เพราะพระยาห์เวห์ปฏิเสธและละทิ้งคนรุ่นที่พระองค์โกรธแล้ว
30Because the children of Juda have done evil in my eyes, saith the Lord. They have set their abominations in the house in which my name is called upon, to pollute it;
30“เพราะชาวยูดาห์ทำชั่วในสายตาของเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “พวกเขาวางสิ่งน่ารังเกียจไว้ในพระนิเวศที่มีนามของเรา ทำให้แปดเปื้อน
31And they have built the high places of Topeth, which is in the valley of the son of Ennom, to burn their sons, and their daughters in the fire: which I commanded not, nor thought on in my heart.
31พวกเขาสร้างสถานบูชาบนที่สูงแห่งโทเฟท ในหุบเขาบุตรฮินโนม เพื่อเผาลูกชายลูกสาวในไฟ เราไม่ได้สั่ง และเรื่องนี้ไม่เคยเข้ามาในความคิดของเรา
32Therefore behold the days shall come, saith the Lord, and it shall no more be called Topeth, nor the valley of the son of Ennom: but the valley of slaughter, and they shall bury in Topeth, because there is no place.
32เพราะฉะนั้น จงฟัง วันเวลาจะมาถึง” พระยาห์เวห์กล่าว “เมื่อที่นั่นจะไม่เรียกว่า ‘โทเฟท’ หรือ ‘หุบเขาบุตรฮินโนม’ อีก แต่จะเรียกว่า ‘หุบเขาแห่งการฆ่าฟัน’ เพราะจะฝังศพในโทเฟทจนไม่มีที่ให้ฝัง
33And the carcasses of this people shall be meat for the fowls of the air, and for the beasts of the earth, and there shall be non to drive them away.
33ศพของชนชาตินี้จะเป็นอาหารของนกในท้องฟ้าและสัตว์บนแผ่นดิน ไม่มีใครไล่มันไป
34And I will cause to cease out of the cities of Juda, and out of the streets of Jerusalem, the voice of joy, and the voice of gladness, the voice of the bridegroom and the voice of the bride: for the land shall be desolate.
34แล้วเราจะทำให้เสียงสนุกสนาน เสียงยินดี เสียงเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเงียบหายไปจากเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และถนนในเยรูซาเล็ม เพราะแผ่นดินจะรกร้าง”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.