Jeremiah 20
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Now Phassur the son of Emmur, the priest, who was appointed chief in the house of the Lord, heard Jeremias prophesying these words.
1ปาชเฮอร์ บุตรอิมเมอร์ ปุโรหิตผู้เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ได้ยินเยเรมีย์พยากรณ์เรื่องเหล่านี้
2And Phassur struck Jeremias the prophet, and put him in the stocks, that were in the upper gate of Benjamin, in the house of the Lord.
2ปาชเฮอร์จึงตีเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ แล้วจับใส่ขื่อขังที่ประตูเบนยามินด้านบนในพระนิเวศของพระยาห์เวห์
3And when it was light the next day, Phassur brought Jeremias out of the stocks. And Jeremias said to him: The Lord hath not called thy name Phassur, but fear on every side.
3วันต่อมา ปาชเฮอร์ปล่อยเยเรมีย์จากขื่อขัง เยเรมีย์บอกเขาว่า “พระยาห์เวห์ไม่ได้เรียกท่านว่าปาชเฮอร์ แต่เรียกว่ามาโกร์มิสซาบิบ
4For thus saith the Lord: Behold I will deliver thee up to fear, thee and all thy friends: and they shall fall by the sword of their enemies, and thy eyes shall see it, and I will give all Juda into the hand of the king of Babylon: and he shall strike them with the sword.
4เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า ‘จงฟัง เราจะทำให้เจ้าเป็นความหวาดกลัวต่อตนเองและเพื่อนทุกคน พวกเขาจะล้มตายด้วยดาบศัตรู ตาของเจ้าจะเห็น เราจะมอบยูดาห์ทั้งหมดไว้ในมือกษัตริย์บาบิโลน เขาจะกวาดต้อนไปเป็นเชลยที่บาบิโลนและฆ่าด้วยดาบ
5And I will give all the substance of this city, and all its labour, and every precious thing thereof, and all the treasures of the kings of Juda will I give into the hands of their enemies: and they shall pillage them, and take them away, and carry them to Babylon.
5เราจะมอบความมั่งคั่งทั้งหมดของเมืองนี้ ทรัพย์ที่ได้มาทั้งหมดและของมีค่าทุกอย่าง ทั้งสมบัติทั้งหมดของกษัตริย์ยูดาห์ไว้ในมือศัตรู พวกเขาจะยึด เอาไป และขนไปบาบิโลน
6But thou, Phassur, and all that dwell in thy house, shall go into captivity, and thou shalt go to Babylon, and there thou shalt die, and there thou shalt be buried, thou and all thy friends, to whom thou hast prophesied a lie.
6ปาชเฮอร์ เจ้าและทุกคนในบ้านจะไปเป็นเชลย เจ้าจะไปบาบิโลน ตายที่นั่นและถูกฝังที่นั่น ทั้งเจ้าและเพื่อนทั้งหมดที่เจ้าเคยกล่าวคำพยากรณ์เท็จให้ฟัง’”
7Thou hast deceived me, O Lord, and I am deceived: thou hast been stronger than I, and thou hast prevailed. I am become a laughing-stock all the day, all scoff at me.
7พระยาห์เวห์ พระองค์ชักจูงข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็ยอม พระองค์แข็งแกร่งกว่าข้าพเจ้าและเอาชนะได้ ข้าพเจ้าตกเป็นที่หัวเราะเยาะทั้งวัน ทุกคนเยาะเย้ย
8For I am speaking now this long time, crying out against iniquity, and I often proclaim devastation: and the word of the Lord is made a reproach to me, and a derision all the day.
8ทุกครั้งที่พูด ข้าพเจ้าต้องร้องออกมา ร้องว่า “ความรุนแรงและการทำลาย!” เพราะคำของพระยาห์เวห์ทำให้ข้าพเจ้าถูกดูหมิ่น และเยาะเย้ยทั้งวัน
9Then I said: I will not make mention of him, nor speak any more in his name: and there came in my heart as a burning fire shut up in my bones, and I was wearied, not being able to bear it.
9ถ้าข้าพเจ้าพูดว่าจะไม่กล่าวถึงพระองค์ หรือพูดในนามพระองค์อีก ใจก็เหมือนมีไฟลุกไหม้ ขังอยู่ในกระดูก ข้าพเจ้าเหนื่อยกับการกลั้นไว้ กลั้นไม่ไหว
10For I heard the reproaches of many, and terror on every side: Persecute him, and let us persecute him: from all the men that were my familiars, and continued at my side: if by any means he may be deceived, and we may prevail against him, and be revenged on him.
10เพราะข้าพเจ้าได้ยินหลายคนใส่ร้ายว่า “ความหวาดกลัวทุกด้าน! กล่าวโทษเขาสิ แล้วพวกเราจะกล่าวโทษด้วย!” เพื่อนสนิททั้งหมดของข้าพเจ้าพูดเช่นนี้ พวกเขาคอยดูข้าพเจ้าล้ม “บางทีเขาอาจถูกชักจูงได้ แล้วพวกเราจะเอาชนะ และแก้แค้นเขา”
11But the Lord is with me as a strong warrior: therefore they that persecute me shall fall, and shall be weak: they shall be greatly confounded, because they have not understood the everlasting reproach, which never shall be effaced.
11แต่พระยาห์เวห์อยู่กับข้าพเจ้าเหมือนผู้กล้าแข็งน่าเกรงขาม ผู้ข่มเหงจึงจะสะดุด เอาชนะไม่ได้ พวกเขาจะผิดหวังอย่างที่สุด เพราะไม่ได้ทำอย่างฉลาด จะเสียเกียรติตลอดไป ไม่มีใครลืม
12And thou, O Lord of hosts, prover of the just, who seest the reins and the heart: let me see, I beseech thee, thy vengeance on them: for to thee I have laid open my cause.
12แต่พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ ผู้ทดสอบคนเที่ยงธรรม ผู้มองเห็นทั้งใจและความคิด โปรดให้ข้าพเจ้าเห็นพระองค์แก้แค้นพวกเขา เพราะข้าพเจ้าแจ้งเรื่องคดีของตนต่อพระองค์แล้ว
13Sing ye to the Lord, praise the Lord: because he hath delivered the soul of the poor out of the hand of the wicked.
13จงร้องเพลงให้พระยาห์เวห์! จงสรรเสริญพระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ช่วยชีวิตคนขัดสนให้พ้นมือคนทำชั่ว
14Cursed be the day wherein I was borne: let not the day in which my mother bore me, be blessed.
14ขอให้วันที่ข้าพเจ้าเกิดถูกสาปแช่ง อย่าให้วันที่แม่คลอดข้าพเจ้าได้รับพร
15Cursed be the man that brought the tidings to my father, saying: A man child is born to thee: and made him greatly rejoice.
15ขอให้คนที่แจ้งข่าวให้พ่อข้าพเจ้าถูกสาปแช่ง เขาพูดว่า “ท่านได้ลูกชายแล้ว” ทำให้พ่อดีใจมาก
16Let that man be as the cities that the Lord hath overthrown, and hath not repented: let him hear a cry in the morning, and howling at noontide:
16ให้คนนั้นเป็นเหมือนเมืองที่พระยาห์เวห์โค่นลง โดยไม่เปลี่ยนใจ ให้เขาได้ยินเสียงร้องตอนเช้า และเสียงตะโกนตอนเที่ยง
17Who slew me not from the womb, that my mother might have been my grave, and her womb an everlasting conception.
17เพราะเขาไม่ได้ฆ่าข้าพเจ้าตั้งแต่ในครรภ์ แม่ก็คงเป็นหลุมศพของข้าพเจ้า และแม่ก็คงตั้งครรภ์อยู่ตลอดไป
18Why came I out of the womb, to see labour and sorrow, and that my days should be spent in confusion?
18ข้าพเจ้าออกจากครรภ์มาทำไม ต้องเห็นความเหน็ดเหนื่อยและความเศร้า ให้วันเวลาของข้าพเจ้าสิ้นไปกับความอับอาย?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.