Jeremiah 50
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1The word that the Lord hath spoken against Babylon, and against the land of the Chaldeans in the hand of Jeremias the prophet.
1คำที่พระยาห์เวห์กล่าวเกี่ยวกับบาบิโลนและดินแดนของชาวเคลเดีย ผ่านเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ
2Declare ye among the nations, and publish it, lift up a standard: proclaim, and conceal it not: say: Babylon is taken, Bel is confounded, Merodach is overthrown, their graven things are confounded, their idols are overthrown.
2“จงประกาศท่ามกลางชนชาติทั้งหลายและแจ้งให้รู้ จงชูธงขึ้น แจ้งให้รู้ อย่าปิดบัง บอกว่า ‘บาบิโลนถูกยึดแล้ว เบลผิดหวัง เมโรดัคหวาดหวั่น! รูปเคารพของเธอผิดหวัง เทวรูปของเธอหวาดหวั่น’
3For a nation is come up against her out of the north, which shall make her land desolate: and there shall be none to dwell therein, from man even to beast: yea they are removed, and gone away.
3เพราะชนชาติหนึ่งยกมาจากทางเหนือต่อสู้กับเธอ จะทำให้ดินแดนของเธอรกร้าง ไม่มีใครอาศัยอยู่ พวกเขาหนีแล้ว จากไปแล้ว ทั้งคนและสัตว์
4In those days, and at that time, saith the Lord, the children of Israel shall come, they and the children of Juda together: going and weeping they shall make haste, and shall seek the Lord their God.
4“ในวันเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “ชาวอิสราเอลจะมา พร้อมกับชาวยูดาห์ พวกเขาจะเดินทางมาพร้อมกับน้ำตา และแสวงหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเขา
5They shall ask the way to Sion, their faces are hitherward. They shall come, and shall be joined to the Lord by an everlasting covenant, which shall never be forgotten.
5พวกเขาจะถามทางไปศิโยน หันหน้าไปทางนั้น พูดว่า ‘มาเถอะ จงผูกพันกับพระยาห์เวห์ด้วยพันธสัญญาที่คงอยู่ตลอดไป และจะไม่ถูกลืม’
6My people have been a lost flock, their shepherds have caused them to go astray, and have made them wander in the mountains: they have gone from mountain to hill, they have forgotten their resting place.
6ประชาชนของเราเป็นแกะหลงทาง ผู้เลี้ยงของพวกเขาทำให้พวกเขาหลง พวกเขาพาฝูงแกะหันเหไปบนภูเขา ฝูงแกะเดินจากภูเขาไปเนินเขา ลืมที่พักของตน
7All that found them, have devoured them: and their enemies said: We have not sinned in so doing: because they have sinned against the Lord the beauty of justice, and against the Lord the hope of their fathers.
7ทุกคนที่พบพวกเขาก็กลืนกินพวกเขา ศัตรูของพวกเขาพูดว่า ‘พวกเราไม่มีความผิด เพราะพวกเขาทำบาปต่อพระยาห์เวห์ ที่อยู่แห่งความเที่ยงธรรม คือพระยาห์เวห์ ความหวังของบรรพบุรุษพวกเขา’
8Remove out of the midst of Babylon, and go forth out of the land of the Chaldeans: and be ye as kids at the head of the flock.
8“จงหนีออกจากท่ามกลางบาบิโลน! ออกจากดินแดนของชาวเคลเดีย เป็นเหมือนแพะตัวผู้ที่นำหน้าฝูง
9For behold I raise up, and will bring against Babylon an assembly of great nations from the land of the north: and they shall be prepared against her, and from thence she shall be taken: their arrows, like those of a mighty man, a destroyer, shall not return in vain.
9เพราะดูเถิด เราจะปลุกเร้า และให้กองกำลังของชนชาติใหญ่ ๆ จากดินแดนทางเหนือยกมาต่อสู้กับบาบิโลน พวกเขาจะจัดทัพต่อสู้กับเธอ เธอจะถูกยึดจากทางนั้น ลูกธนูของพวกเขาจะเหมือนของนักรบผู้ชำนาญ ไม่มีลูกใดกลับมาอย่างไร้ผล
10And Chaldea shall be made a prey: all that waste her shall be filled, saith the Lord.
10เคลเดียจะเป็นเหยื่อ ทุกคนที่ล่าเธอเป็นเหยื่อจะอิ่มใจ” พระยาห์เวห์กล่าว
11Because you rejoice, and speak great things, pillaging my inheritance: because you are spread abroad as calves upon the grass, and have bellowed as bulls.
11“เพราะพวกเจ้าดีใจ เพราะพวกเจ้ารื่นเริง พวกเจ้าที่ปล้นมรดกของเรา เพราะพวกเจ้าคึกคะนองเหมือนวัวสาวที่นวดข้าว และร้องฮี้เหมือนม้าที่แข็งแกร่ง
12Your mother is confounded exceedingly, and she that bore you is made even with the dust: behold she shall be the last among the nations, a wilderness unpassable, and dry.
12แม่ของพวกเจ้าจะผิดหวังอย่างสิ้นเชิง ผู้ที่ให้กำเนิดพวกเจ้าจะสับสน ดูเถิด เธอจะต่ำต้อยที่สุดในหมู่ชนชาติทั้งหลาย เป็นถิ่นกันดาร ดินแดนแห้งแล้ง และทะเลทราย
13Because of the wrath of the Lord it shall not be inhabited, but shall be wholly desolate: every one that shall pass by Babylon, shall be astonished, and hiss at all her plagues.
13เพราะความโกรธของพระยาห์เวห์ เธอจะไม่มีคนอาศัย จะรกร้างทั้งหมด ทุกคนที่ผ่านบาบิโลนจะตกตะลึง และส่งเสียงเย้ยหยันต่อภัยพิบัติทั้งหมดของเธอ
14Prepare yourselves against Babylon round about, all you that bend the bow: fight against her, spare not arrows: because she hath sinned against the Lord.
14จงจัดทัพต่อสู้กับบาบิโลนรอบด้าน ทุกคนที่น้าวธนู จงยิงเธอ อย่าเสียดายลูกธนู เพราะเธอทำบาปต่อพระยาห์เวห์
15Shout against her, she hath every where given her hand, her foundations are fallen, her walls are thrown down, for it is the vengeance of the Lord. Take vengeance upon her: as she hath done, so do to her.
15จงโห่ร้องต่อสู้กับเธอรอบด้าน เธอยอมจำนนแล้ว ป้อมของเธอล้มแล้ว กำแพงของเธอถูกทลายลง เพราะนี่คือการแก้แค้นของพระยาห์เวห์ จงแก้แค้นเธอ เธอทำอย่างไร จงทำกับเธออย่างนั้น
16Destroy the sower out of Babylon, and him that holdeth the sickle in the time of harvest: for fear of the sword of the dove every man shall return to his people, and every one shall flee to his own land.
16จงกำจัดคนหว่านออกจากบาบิโลน และคนที่ใช้เคียวในฤดูเก็บเกี่ยว เพราะกลัวดาบที่กดขี่ แต่ละคนจะกลับไปหาชนชาติของตน แต่ละคนจะหนีไปดินแดนของตน
17Israel is a scattered flock, the lions have driven him away: first the king of Assyria devoured him: and last this Nabuchodonosor king of Babylon hath broken his bones.
17“อิสราเอลเป็นแกะที่ถูกล่า สิงโตขับไล่เขาไป ก่อนอื่น กษัตริย์อัสซีเรียกลืนกินเขา และในที่สุด เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ทำกระดูกของเขาแตก”
18Therefore thus saith the Lord of hosts the God of Israel: Behold I will visit the king of Babylon and his land, as I have visited the king of Assyria.
18ดังนั้นพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล จึงกล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและดินแดนของเขา อย่างที่เราลงโทษกษัตริย์อัสซีเรีย
19And I will bring Israel again to his habitation: and he shall feed on Carmel, and Bason, and his soul shall be satisfied in mount Ephraim, and Galaad.
19เราจะนำอิสราเอลกลับไปทุ่งหญ้าของเขา เขาจะกินหญ้าบนคาร์เมลและบาชาน จิตใจของเขาจะอิ่มเอมบนเนินเขาเอฟราอิมและในกิเลอาด
20In those days, and at that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none: and the sin of Juda, and there shall none be found: for I will be merciful to them, whom I shall leave.
20ในวันเวลานั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “จะมีการค้นหาความผิดของอิสราเอล แต่จะไม่มี จะมีการค้นหาบาปของยูดาห์ด้วย แต่จะไม่พบ เพราะเราจะให้อภัยผู้ที่เราเหลือไว้
21Go up against the land of the rulers, and punish the inhabitants thereof, waste, and destroy all behind them, saith the Lord: and do according to all that I have commanded thee.
21“จงยกไปต่อสู้กับดินแดนเมราธาอิม ต่อสู้กับดินแดนนั้น และผู้คนที่อาศัยในเปโขด จงไล่ฆ่าและทำลายพวกเขาอย่างสิ้นเชิง” พระยาห์เวห์กล่าว “จงทำตามทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า
22A noise of war in the land, and a great destruction.
22มีเสียงรบในดินแดน และเสียงความพินาศใหญ่หลวง
23How is the hammer of the whole earth broken, and destroyed! how is Babylon turned into a desert among the nations!
23ค้อนของทั้งแผ่นดินถูกตัดและหักเสียแล้ว! บาบิโลนกลายเป็นที่รกร้างท่ามกลางชนชาติทั้งหลายเสียแล้ว!
24I have caused thee to fall into a snare, and thou art taken, O Babylon, and thou wast not aware of it: thou art found and caught, because thou hast provoked the Lord.
24เราวางบ่วงไว้ให้เจ้า บาบิโลน เจ้าเองก็ถูกจับ โดยไม่รู้ตัว มีคนพบเจ้า และจับเจ้าไว้ด้วย เพราะเจ้าต่อสู้กับพระยาห์เวห์
25The Lord hath opened his armoury, and hath brought forth the weapons of his wrath: for the Lord the God of hosts hath a work to be done in the land of the Chaldeans.
25พระยาห์เวห์เปิดคลังอาวุธของพระองค์ นำอาวุธแห่งความขุ่นเคืองออกมา เพราะพระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ แห่งกองทัพ มีงานต้องทำในดินแดนของชาวเคลเดีย
26Come ye against her from the uttermost borders: open that they may go forth that shall tread her down: take the stones out of the way, and make heaps, and destroy her: and let nothing of her be left.
26จงมาต่อสู้กับเธอจากชายแดนที่ไกลที่สุด เปิดคลังของเธอ กองเธอขึ้นเป็นกอง ๆ ทำลายเธออย่างสิ้นเชิง อย่าให้มีอะไรของเธอเหลืออยู่
27Destroy all her valiant men, let them go down to the slaughter: woe to them, for their day is come, the time of their visitation.
27จงฆ่าวัวตัวผู้ทั้งหมดของเธอ ให้พวกมันลงไปสู่การสังหาร วิบัติแก่พวกมัน! เพราะวันของพวกมันมาถึงแล้ว เวลาที่พวกมันจะถูกลงโทษ
28The voice of them that flee, and of them that have escaped out of the land of Babylon: to declare in Sion the revenge of the Lord our God, the revenge of his temple.
28จงฟังผู้ที่หนีรอดจากดินแดนบาบิโลน เพื่อประกาศในศิโยนถึงการแก้แค้นของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเรา การแก้แค้นให้พระนิเวศของพระองค์
29Declare to many against Babylon, to all that bend the bow: stand together against her round about, and let nose escape; pay her according to her work: according to all that she hath done, do ye to her: for she hath lifted up herself against the Lord, against the Holy One of Israel.
29“จงเรียกพลธนูมารวมกันต่อสู้กับบาบิโลน ทุกคนที่น้าวธนู ตั้งค่ายต่อสู้กับเธอรอบด้าน อย่าให้อะไรของเธอรอดไป ตอบแทนเธอตามการกระทำ ทุกสิ่งที่เธอทำ จงทำกับเธออย่างนั้น เพราะเธอหยิ่งต่อพระยาห์เวห์ ต่อองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
30Therefore shall her young men fall in her streets: and all her men of war shall hold their peace in that day, saith the Lord.
30ดังนั้นชายหนุ่มของเธอจะล้มลงตามถนน นักรบทั้งหมดของเธอจะถูกทำให้เงียบในวันนั้น” พระยาห์เวห์กล่าว
31Behold I come against thee, O proud one, saith the Lord the God of hosts: for thy day is come, the time of thy visitation.
31“จงฟัง เราต่อต้านเจ้า ผู้หยิ่งยโส” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว “เพราะวันของเจ้ามาถึงแล้ว เวลาที่เราจะมาลงโทษเจ้า
32And the proud one shall fall, he shall fall down, and there shall be none to lift him up: and I will kindle a fire in his cities, and it shall devour all round about him.
32ผู้หยิ่งยโสจะสะดุดล้ม ไม่มีใครช่วยเขาลุกขึ้น เราจะจุดไฟในเมืองของเขา ไฟจะเผาผลาญทุกคนรอบเขา”
33Thus saith the Lord of hosts: The children of Israel, and the children of Juda are oppressed together: all that have taken them captives, hold them fast, they will not let them go.
33พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวว่า “ชาวอิสราเอลและชาวยูดาห์ถูกกดขี่ด้วยกัน ทุกคนที่จับพวกเขาเป็นเชลยยึดพวกเขาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย
34Their redeemer is strong, the Lord of hosts is his name: he will defend their cause in judgment, to terrify the land, and to disquiet the inhabitants of Babylon.
34ผู้ไถ่พวกเขาแข็งแกร่ง พระองค์มีนามว่าพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระองค์จะสู้คดีให้พวกเขาอย่างเต็มที่ เพื่อให้แผ่นดินได้พัก และทำให้ผู้คนที่อาศัยในบาบิโลนไม่สงบ
35A sword is upon the Chaldeans, saith the Lord, and upon the inhabitants of Babylon, and upon her princes, and upon her wise men.
35“ดาบอยู่เหนือชาวเคลเดีย” พระยาห์เวห์กล่าว “เหนือผู้คนที่อาศัยในบาบิโลน เหนือขุนนางของเธอ และเหนือคนมีปัญญาของเธอ
36A sword upon her diviners, and they shall be foolish: a sword upon her valiant ones, and they shall be dismayed.
36ดาบอยู่เหนือคนโอ้อวด พวกเขาจะกลายเป็นคนโง่ ดาบอยู่เหนือนักรบผู้เก่งกล้าของเธอ พวกเขาจะหวาดหวั่น
37A sword upon their horses, and upon their chariots, and upon all the people that are in the midst of her: and they shall become as women: a sword upon her treasures, and they shall be made a spoil.
37ดาบอยู่เหนือม้าของพวกเขา เหนือรถรบ และเหนือผู้คนต่างเชื้อชาติทั้งหมดที่อยู่ท่ามกลางเธอ พวกเขาจะเป็นเหมือนผู้หญิง ดาบอยู่เหนือทรัพย์สมบัติของเธอ ทรัพย์เหล่านั้นจะถูกปล้น
38A drought upon her waters, and they shall be dried up: because it is a land of idols, and they glory in monstrous things.
38ความแห้งแล้งอยู่เหนือแหล่งน้ำของเธอ น้ำจะแห้งไป เพราะนี่เป็นดินแดนแห่งรูปแกะสลัก พวกเขาคลั่งไคล้เทวรูป
39Therefore shall dragons dwell there with the fig fauns: and ostriches shall dwell therein, and it shall be no more inhabited for ever, neither shall it be built up from generation to generation.
39ดังนั้นสัตว์ป่าในทะเลทราย กับหมาป่าจะอยู่ที่นั่น นกกระจอกเทศจะอยู่ในนั้น จะไม่มีคนอาศัยอีกตลอดไป ไม่มีคนอยู่ตลอดทุกชั่วอายุ
40As the Lord overthrew Sodom and Gomorrha, and their neighbour cities, saith the Lord: no man shall dwell there, neither shall the son of man inhabit it.
40เหมือนเมื่อพระเจ้าโค่นโสโดม โกโมราห์ และเมืองข้างเคียงลง” พระยาห์เวห์กล่าว “จะไม่มีใครอาศัยอยู่ที่นั่นเช่นกัน จะไม่มีมนุษย์คนใดอยู่ในนั้น
41Behold a people cometh from the north, and a great nation, and many kings shall rise from the ends of the earth.
41“ดูเถิด ชนชาติหนึ่งมาจากทางเหนือ ชนชาติใหญ่และกษัตริย์หลายองค์จะถูกปลุกเร้าจากสุดปลายแผ่นดิน
42They shall take the bow and the shield: they are cruel and unmerciful: their voice shall roar like the sea, and they shall ride upon horses: like a man prepared for battle against thee, O daughter of Babylon.
42พวกเขาถือธนูและหอก โหดร้าย ไร้เมตตา เสียงของพวกเขาคำรามเหมือนทะเล พวกเขาขี่ม้า ทุกคนจัดทัพ เหมือนนักรบเข้าสู่การรบ ต่อสู้กับเจ้า ธิดาแห่งบาบิโลน
43The king of Babylon hath heard the report of them, and his hands are grown feeble: anguish hath taken hold of him, pangs as a, woman in labour.
43กษัตริย์บาบิโลนได้ยินข่าวของพวกเขา มือของเขาอ่อนแรง ความปวดร้าวจับเขาไว้ ความเจ็บปวดเหมือนหญิงกำลังคลอดลูก
44Behold he shall come up like a lion from the swelling of the Jordan to the strong and beautiful: for I will make him run suddenly upon her: and who shall be the chosen one whom I may appoint over her? for who is like to me? and who shall bear up against me? and who is that shepherd that can withstand my countenance?
44ดูเถิด ศัตรูจะขึ้นมาเหมือนสิงโต จากพุ่มไม้รกทึบริมจอร์แดน ต่อสู้กับที่อยู่อันมั่นคง เพราะเราจะทำให้พวกเขาวิ่งหนีจากที่นั่นทันที ใครก็ตามที่ถูกเลือก เราจะตั้งเขาให้ปกครองที่นั่น เพราะใครเหมือนเรา? ใครจะกำหนดเวลาให้เรา? ผู้เลี้ยงแกะคนไหนจะยืนต่อหน้าเราได้?”
45Therefore hear ye the counsel of the Lord, which he hath taken against Babylon: and his thoughts which he hath thought against the land of the Chaldeans: surely the little ones of the flocks shall pull them down, of a truth their habitation shall be destroyed with them.
45ดังนั้นจงฟังแผนการของพระยาห์เวห์ ที่พระองค์วางไว้ต่อบาบิโลน และสิ่งที่พระองค์ตั้งใจทำ ต่อดินแดนของชาวเคลเดีย พวกเขาจะลากไปแน่ แม้แต่ตัวเล็ก ๆ ในฝูง พระองค์จะทำให้ที่อยู่ของพวกเขารกร้างลงเหนือพวกเขาอย่างแน่นอน
46At the noise of the taking of Babylon the earth is moved, and the cry is heard amongst the nations.
46แผ่นดินสั่นเมื่อได้ยินเสียงบาบิโลนถูกยึด ได้ยินเสียงร้องท่ามกลางชนชาติทั้งหลาย
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.