Jeremiah 4
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1If thou wilt return, O Israel, saith the Lord, return to me: if thou wilt take away thy stumblingblocks out of my sight, thou shalt not be moved.
1“อิสราเอล หากเจ้าจะกลับมา” พระยาห์เวห์กล่าว “หากเจ้าจะกลับมาหาเรา และกำจัดสิ่งน่ารังเกียจของเจ้าให้พ้นสายตาเรา เจ้าก็จะไม่ถูกโยกย้ายไป
2And thou shalt swear: As the Lord liveth, in truth, and in judgement, and in justice: and the Gentiles shall bless him, and shall praise him.
2เจ้าจะสาบานว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ ด้วยความจริง ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม ชนชาติต่าง ๆ จะกล่าวอวยพรตนเองในพระองค์ และจะภูมิใจในพระองค์”
3For thus saith the Lord to the men of Juda and Jerusalem: Break up anew your fallow ground, and sow not upon thorns:
3เพราะพระยาห์เวห์กล่าวกับชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มว่า “จงไถดินที่พักไว้ไม่เพาะปลูก อย่าหว่านเมล็ดลงกลางหนาม
4Be circumcised to the Lord, and take away the foreskins of your hearts, ye men of Juda, and ye inhabitants of Jerusalem: lest my indignation come forth like fire, and burn, and there be none that can quench it: because of the wickedness of your thoughts.
4ชาวยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็ม จงเข้าสุหนัตเพื่อพระยาห์เวห์ ตัดหนังหุ้มปลายหัวใจของพวกเจ้าออก มิฉะนั้นความโกรธของเราจะพุ่งออกมาเหมือนไฟ เผาผลาญจนไม่มีใครดับได้ เพราะการกระทำอันชั่วร้ายของพวกเจ้า
5Declare ye in Juda, and make it heard in Jerusalem: speak, and sound with the trumpet in the land: cry aloud, and say: Assemble yourselves, and let us go into strong cities.
5จงประกาศในยูดาห์ แจ้งข่าวในเยรูซาเล็มว่า ‘จงเป่าแตรในแผ่นดิน!’ จงร้องดัง ๆ ว่า ‘มารวมกันเถิด! ให้พวกเราเข้าไปในเมืองที่มีป้อมปราการ!’
6Set up the standard in Sion. Strengthen yourselves, stay not: for I bring evil from the north, and great destruction.
6จงยกธงชี้ทางไปศิโยน หนีไปให้พ้นภัย อย่ารอช้า เพราะเราจะนำภัยร้ายและความพินาศใหญ่หลวงมาจากทิศเหนือ”
7The lion is come up out of his den, and the robber of nations hath roused himself: he is come forth out of his place, to make thy land desolate: thy cities shall be laid waste, remaining without an inhabitant.
7สิงโตออกมาจากดงแล้ว ผู้ทำลายชนชาติต่าง ๆ กำลังเดินทาง เขาออกจากที่ของตนมาเพื่อทำให้แผ่นดินของเจ้ารกร้าง เมืองของเจ้าจะพังจนไม่มีใครอาศัยอยู่
8For this gird yourselves with haircloth, lament and howl: for the fierce anger of the Lord is not turned away from us.
8เพราะเหตุนี้ จงสวมผ้ากระสอบ คร่ำครวญและร่ำไห้ เพราะความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์ยังไม่หันไปจากพวกเรา
9And it shall come to pass in that day, saith the Lord: That the heart of the king shall perish, and the heart of the princes: and the priests shall be astonished, and the prophets shall be amazed.
9“ในวันนั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “กษัตริย์และขุนนางจะหมดกำลังใจ ปุโรหิตจะตกตะลึง ผู้เผยพระวจนะจะประหลาดใจ”
10And I said: Alas, alas, alas, O Lord God, hast thou then deceived this people and Jerusalem, saying: You shall have peace: and behold the sword reacheth even to the soul?
10ข้าพเจ้าทูลว่า “โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์หลอกลวงชนชาตินี้และเยรูซาเล็มอย่างหนักจริง ๆ โดยกล่าวว่า ‘พวกเจ้าจะมีความสงบสุข’ ทั้งที่ดาบแทงถึงหัวใจ”
11At that time it shall be said to this people, and to Jerusalem: A burning wind is in the ways that are in the desert of the way of the daughter of my people, not to fan, nor to cleanse.
11ในเวลานั้น จะมีคำกล่าวกับชนชาตินี้และเยรูซาเล็มว่า “ลมร้อนพัดจากยอดเขาโล่ง ๆ ในถิ่นกันดารมาสู่ธิดาแห่งชนชาติของเรา มิใช่เพื่อฝัดหรือทำให้สะอาด
12A full wind from these places shall come to me: and now I will speak my judgments with them.
12ลมแรงจากที่เหล่านั้นจะพัดมาสำหรับเรา บัดนี้เราจะประกาศคำพิพากษาลงโทษพวกเขาด้วย”
13Behold he shall come up as a cloud, and his chariots as a tempest: his horses are swifter than eagles: woe unto us, for we are laid waste.
13ดูเถิด เขาจะมาเหมือนเมฆ รถรบของเขาเหมือนพายุหมุน ม้าของเขาเร็วกว่านกอินทรี พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว เพราะพวกเราพินาศ!
14Wash thy heart from wickedness, O Jerusalem, that thou mayst be saved: how long shall hurtful thoughts abide in thee?
14เยรูซาเล็ม จงล้างใจให้พ้นความชั่วเพื่อเจ้าจะรอด ความคิดชั่วร้ายจะอยู่ในใจเจ้าอีกนานเท่าใด?
15For a voice of one declaring from Dan, and giving notice of the idol from mount Ephraim.
15เพราะมีเสียงประกาศจากดาน แจ้งข่าวภัยร้ายจากภูเขาเอฟราอิมว่า
16Say ye to the nations: Behold it is heard in Jerusalem, that guards are coming from a far country, and give out their voice against the cities of Juda.
16“จงบอกชนชาติทั้งหลาย จงประกาศกล่าวโทษเยรูซาเล็มว่า ‘คนเฝ้าระวังมาจากแผ่นดินไกล ส่งเสียงต่อสู้กับเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
17They are set round about her, as keepers of fields: because she hath provoked me to wrath, saith the Lord.
17พวกเขาล้อมเธอทุกด้านเหมือนคนเฝ้าทุ่ง เพราะเธอกบฏต่อเรา’” พระยาห์เวห์กล่าว
18They ways, and thy devices have brought these things upon thee: this is thy wickedness, because it is bitter, because it hath touched thy heart.
18“ทางที่เจ้าเดินและสิ่งที่เจ้าทำนำเรื่องเหล่านี้มาถึงเจ้า นี่คือความชั่วของเจ้าเอง มันขมขื่นและแทงถึงใจเจ้า”
19My bowels, my bowels are in pain, the senses of my heart are troubled within me, I will not hold my peace, for my soul hath heard the sound of the trumpet, the cry of battle.
19ปวดร้าวเหลือเกิน ปวดร้าวเหลือเกิน! เจ็บลึกถึงหัวใจ! ใจข้าพเจ้าเต้นระทึก ไม่อาจเงียบได้ เพราะจิตใจข้าพเจ้าได้ยินเสียงแตร เสียงเตือนภัยสงคราม
20Destruction upon destruction is called for, and all the earth is laid waste: my tents are destroyed on a sudden, and my pavilions in a moment.
20ข่าวความพินาศตามกันมาไม่หยุด ทั้งแผ่นดินพังทลาย กระโจมของข้าพเจ้าพังลงทันที ม่านกระโจมหายไปในพริบตา
21How long shall I see men fleeing away, how long shall I hear the sound of the trumpet?
21ข้าพเจ้าจะต้องเห็นธงและได้ยินเสียงแตรอีกนานเท่าใด?
22For my foolish people have not known me: they are foolish and senseless children: they are wise to do evil, but to do good they have no knowledge.
22“เพราะชนชาติของเราโง่เขลา ไม่รู้จักเรา เป็นลูกหลานโง่เขลา ไม่มีความเข้าใจ ชำนาญในการทำชั่ว แต่ไม่รู้จักทำดี”
23I beheld the earth, and lo it was void, and nothing: and the heavens, and there was no light in them.
23ข้าพเจ้ามองดูแผ่นดิน เห็นแต่ความรกร้างว่างเปล่า มองดูฟ้าสวรรค์ก็ไม่มีแสง
24I looked upon the mountains, and behold they trembled: and all the hills were troubled.
24ข้าพเจ้ามองดูภูเขา เห็นมันสั่นสะเทือน เนินเขาทุกแห่งไหวไปมา
25I beheld, and lo there was no man: and all the birds of the air were gone.
25ข้าพเจ้ามองดู แต่ไม่มีคนสักคน นกในท้องฟ้าก็บินหนีไปหมด
26I looked, and behold Carmel was a wilderness: and all its cities were destroyed at the presence of the Lord, and at the presence of the wrath of his indignation.
26ข้าพเจ้ามองดู เห็นทุ่งอุดมสมบูรณ์กลายเป็นถิ่นกันดาร เมืองทุกเมืองพังลงต่อหน้าพระยาห์เวห์ ต่อหน้าความโกรธเกรี้ยวของพระองค์
27For thus saith the Lord: All the land shall be desolate, but yet I will not utterly destroy.
27เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “ทั้งแผ่นดินจะรกร้าง แต่เราจะไม่ทำลายให้สิ้นซาก
28The earth shall mourn, and the heavens shall lament from above: because I have spoken, I have purposed, and I have not repented, neither am I turned away from it.
28เพราะเหตุนี้ แผ่นดินจะคร่ำครวญ ฟ้าสวรรค์เบื้องบนจะมืดดำ เพราะเราพูดแล้ว เราวางแผนแล้ว เราไม่ได้เปลี่ยนใจ และจะไม่หันกลับจากแผนนี้”
29At the voice of the horsemen, and the archers, all the city is fled away; they have entered into thickets and have climbed up the rocks: all the cities are forsaken, and there dwelleth not a man in them.
29ทุกเมืองหนีเพราะเสียงทหารม้าและพลธนู ผู้คนเข้าไปในดงและปีนขึ้นบนโขดหิน ทุกเมืองถูกทิ้งร้าง ไม่มีใครอาศัยอยู่
30But when thou art spoiled what wilt thou do? though thou deckest thee with ornaments of gold, and paintest thy eyes with stibic stone, thou shalt dress thyself out in vain: thy lovers have despised thee, they will seek thy life.
30เมื่อเจ้ารกร้างแล้ว เจ้าจะทำอย่างไร? ต่อให้สวมเสื้อผ้าสีแดงสด ประดับด้วยทอง และแต่งตาให้ดูโต เจ้าก็ทำสวยเสียเปล่า คนรักของเจ้าดูหมิ่นเจ้า พวกเขาหมายเอาชีวิตเจ้า
31For I have heard the voice as of a woman in travail, anguishes as of a woman in labor of a child. The voice of the daughter of Sion, dying away, spreading her hands: Woe is me, for my soul hath fainted because of them that are slain.
31เพราะข้าพเจ้าได้ยินเสียงเหมือนหญิงเจ็บท้องคลอด ปวดร้าวเหมือนหญิงคลอดลูกคนแรก เป็นเสียงธิดาศิโยนที่หอบหายใจ กางมือร้องว่า “ฉันถึงคราววิบัติแล้ว! ชีวิตฉันกำลังหมดแรงต่อหน้าฆาตกร”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.