Јеремија 4
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Freedom Bible (Thai)
1Ако ћеш се вратити, Израиљу, вели Господ, к мени се врати, и ако уклониш гадове своје испред мене, нећеш се скитати.
1“อิสราเอล หากเจ้าจะกลับมา” พระยาห์เวห์กล่าว “หากเจ้าจะกลับมาหาเรา และกำจัดสิ่งน่ารังเกียจของเจ้าให้พ้นสายตาเรา เจ้าก็จะไม่ถูกโยกย้ายไป
2И клећеш се истинито, верно и право: Тако да је жив Господ. И народи ће се благосиљати Њим, и Њим ће се хвалити.
2เจ้าจะสาบานว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ ด้วยความจริง ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม ชนชาติต่าง ๆ จะกล่าวอวยพรตนเองในพระองค์ และจะภูมิใจในพระองค์”
3Јер овако вели Господ Јудејцима и Јерусалимљанима: орите себи крчевину, и не сејте у трње.
3เพราะพระยาห์เวห์กล่าวกับชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มว่า “จงไถดินที่พักไว้ไม่เพาะปลูก อย่าหว่านเมล็ดลงกลางหนาม
4Обрежите се Господу, и скините окрајак са срца свог, Јудејци и Јерусалимљани, да не изиђе јарост моја као огањ и разгори се да не буде никога ко би угасио за зла дела ваша.
4ชาวยูดาห์และผู้ที่อาศัยในเยรูซาเล็ม จงเข้าสุหนัตเพื่อพระยาห์เวห์ ตัดหนังหุ้มปลายหัวใจของพวกเจ้าออก มิฉะนั้นความโกรธของเราจะพุ่งออกมาเหมือนไฟ เผาผลาญจนไม่มีใครดับได้ เพราะการกระทำอันชั่วร้ายของพวกเจ้า
5Објавите у Јудеји и огласите у Јерусалиму и реците: трубите у трубу по земљи; вичите, сазовите народ и реците: Скупите се, и уђимо у тврде градове.
5จงประกาศในยูดาห์ แจ้งข่าวในเยรูซาเล็มว่า ‘จงเป่าแตรในแผ่นดิน!’ จงร้องดัง ๆ ว่า ‘มารวมกันเถิด! ให้พวกเราเข้าไปในเมืองที่มีป้อมปราการ!’
6Подигните заставу према Сиону, бежите и не стајте, јер ћу довести зло од севера и погибао велику.
6จงยกธงชี้ทางไปศิโยน หนีไปให้พ้นภัย อย่ารอช้า เพราะเราจะนำภัยร้ายและความพินาศใหญ่หลวงมาจากทิศเหนือ”
7Излази лав из честе своје и који затире народе кренувши се иде с места свог да обрати земљу твоју у пустош, градови твоји да се раскопају да не буде никога у њима.
7สิงโตออกมาจากดงแล้ว ผู้ทำลายชนชาติต่าง ๆ กำลังเดินทาง เขาออกจากที่ของตนมาเพื่อทำให้แผ่นดินของเจ้ารกร้าง เมืองของเจ้าจะพังจนไม่มีใครอาศัยอยู่
8За то припашите кострет, плачите и ридајте, јер се жестоки гнев Господњи није одвратио од нас.
8เพราะเหตุนี้ จงสวมผ้ากระสอบ คร่ำครวญและร่ำไห้ เพราะความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์ยังไม่หันไปจากพวกเรา
9И тада ће, вели Господ, нестати срца цару и срца кнезовима, и свештеници ће се удивити и пророци ће се зачудити.
9“ในวันนั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “กษัตริย์และขุนนางจะหมดกำลังใจ ปุโรหิตจะตกตะลึง ผู้เผยพระวจนะจะประหลาดใจ”
10И рекох: Ах Господе Господе! Баш си преварио овај народ и Јерусалим говорећи: Имаћете мир, а мач дође до душе.
10ข้าพเจ้าทูลว่า “โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์หลอกลวงชนชาตินี้และเยรูซาเล็มอย่างหนักจริง ๆ โดยกล่าวว่า ‘พวกเจ้าจะมีความสงบสุข’ ทั้งที่ดาบแทงถึงหัวใจ”
11У то ће се време казати овом народу и Јерусалиму: Ветар врућ с високих места у пустињи дува ка кћери народа мог, не да провеје ни прочисти.
11ในเวลานั้น จะมีคำกล่าวกับชนชาตินี้และเยรูซาเล็มว่า “ลมร้อนพัดจากยอดเขาโล่ง ๆ ในถิ่นกันดารมาสู่ธิดาแห่งชนชาติของเรา มิใช่เพื่อฝัดหรือทำให้สะอาด
12Ветар јачи од тих доћи ће ми; и ја ћу им сада изрећи суд.
12ลมแรงจากที่เหล่านั้นจะพัดมาสำหรับเรา บัดนี้เราจะประกาศคำพิพากษาลงโทษพวกเขาด้วย”
13Гле, као облак подиже се, и кола су му као вихор, коњи су му бржи од орлова. Тешко нама! Пропадосмо.
13ดูเถิด เขาจะมาเหมือนเมฆ รถรบของเขาเหมือนพายุหมุน ม้าของเขาเร็วกว่านกอินทรี พวกเราถึงคราววิบัติแล้ว เพราะพวกเราพินาศ!
14Умиј срце своје од зла, Јерусалиме, да би се избавио; докле ће стајати у теби мисли твоје ништаве?
14เยรูซาเล็ม จงล้างใจให้พ้นความชั่วเพื่อเจ้าจะรอด ความคิดชั่วร้ายจะอยู่ในใจเจ้าอีกนานเท่าใด?
15Јер глас јавља од Дана, и оглашује зло од горе Јефремове.
15เพราะมีเสียงประกาศจากดาน แจ้งข่าวภัยร้ายจากภูเขาเอฟราอิมว่า
16Казујте народима; ево оглашујте за Јерусалим да иду стражари из далеке земље, и пуштају глас свој на градове Јудине.
16“จงบอกชนชาติทั้งหลาย จงประกาศกล่าวโทษเยรูซาเล็มว่า ‘คนเฝ้าระวังมาจากแผ่นดินไกล ส่งเสียงต่อสู้กับเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์
17Као чувари пољски стаће око њега, јер се одметну од мене, вели Господ.
17พวกเขาล้อมเธอทุกด้านเหมือนคนเฝ้าทุ่ง เพราะเธอกบฏต่อเรา’” พระยาห์เวห์กล่าว
18Пут твој и дела твоја то ти учинише; то је од зла твог да је горко и да ти допире до срца.
18“ทางที่เจ้าเดินและสิ่งที่เจ้าทำนำเรื่องเหล่านี้มาถึงเจ้า นี่คือความชั่วของเจ้าเอง มันขมขื่นและแทงถึงใจเจ้า”
19Јаох утроба, јаох утроба! Боли ме у срцу; срце ми бије; не могу ћутати; јер глас трубни чујеш, душо моја, вику убојну.
19ปวดร้าวเหลือเกิน ปวดร้าวเหลือเกิน! เจ็บลึกถึงหัวใจ! ใจข้าพเจ้าเต้นระทึก ไม่อาจเงียบได้ เพราะจิตใจข้าพเจ้าได้ยินเสียงแตร เสียงเตือนภัยสงคราม
20Погибао на погибао оглашује се; јер се пустоши сва земља, наједанпут ће се опустошити моји шатори, завеси моји за час.
20ข่าวความพินาศตามกันมาไม่หยุด ทั้งแผ่นดินพังทลาย กระโจมของข้าพเจ้าพังลงทันที ม่านกระโจมหายไปในพริบตา
21Докле ћу гледати заставу? Слушати глас трубни?
21ข้าพเจ้าจะต้องเห็นธงและได้ยินเสียงแตรอีกนานเท่าใด?
22Јер је народ мој безуман, не познаје ме, луди су синови и без разума, мудри су да зло чине, а добро чинити не умеју.
22“เพราะชนชาติของเราโง่เขลา ไม่รู้จักเรา เป็นลูกหลานโง่เขลา ไม่มีความเข้าใจ ชำนาญในการทำชั่ว แต่ไม่รู้จักทำดี”
23Погледах на земљу, а гле без обличја је и пуста; и на небо, а светлости његове нема.
23ข้าพเจ้ามองดูแผ่นดิน เห็นแต่ความรกร้างว่างเปล่า มองดูฟ้าสวรรค์ก็ไม่มีแสง
24Погледах на горе, а гле, тресу се и сви хумови дрмају се.
24ข้าพเจ้ามองดูภูเขา เห็นมันสั่นสะเทือน เนินเขาทุกแห่งไหวไปมา
25Погледах, а гле, нема човека, и све птице небеске одлетеле.
25ข้าพเจ้ามองดู แต่ไม่มีคนสักคน นกในท้องฟ้าก็บินหนีไปหมด
26Погледах, а гле, Кармил је пустиња и сви градови његови оборени од Господа, од жестоког гнева Његовог.
26ข้าพเจ้ามองดู เห็นทุ่งอุดมสมบูรณ์กลายเป็นถิ่นกันดาร เมืองทุกเมืองพังลงต่อหน้าพระยาห์เวห์ ต่อหน้าความโกรธเกรี้ยวของพระองค์
27Јер овако говори Господ: Сва ће земља опустети; али нећу сасвим затрти.
27เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “ทั้งแผ่นดินจะรกร้าง แต่เราจะไม่ทำลายให้สิ้นซาก
28Зато ће тужити земља, и небо ће горе потамнети, јер рекох, намислих, и нећу се раскајати, нити ћу ударити натраг.
28เพราะเหตุนี้ แผ่นดินจะคร่ำครวญ ฟ้าสวรรค์เบื้องบนจะมืดดำ เพราะเราพูดแล้ว เราวางแผนแล้ว เราไม่ได้เปลี่ยนใจ และจะไม่หันกลับจากแผนนี้”
29Од вике коњика и стрелаца побећи ће сви градови, отићи ће у густе шуме и на стене ће се попети; сви ће градови бити остављени и нико неће у њима живети.
29ทุกเมืองหนีเพราะเสียงทหารม้าและพลธนู ผู้คนเข้าไปในดงและปีนขึ้นบนโขดหิน ทุกเมืองถูกทิ้งร้าง ไม่มีใครอาศัยอยู่
30А ти, опустошена, шта ћеш чинити? Ако се и облачиш у скерлет, ако се и китиш накитом златним, и мажеш лице своје, залуду се красиш, презиру те милосници, траже душу твоју.
30เมื่อเจ้ารกร้างแล้ว เจ้าจะทำอย่างไร? ต่อให้สวมเสื้อผ้าสีแดงสด ประดับด้วยทอง และแต่งตาให้ดูโต เจ้าก็ทำสวยเสียเปล่า คนรักของเจ้าดูหมิ่นเจ้า พวกเขาหมายเอาชีวิตเจ้า
31Јер чујем глас као породиљин, цвиљење као жене која се први пут порађа, глас кћери сионске, која рида, пружа руке своје говорећи: Тешко мени! Јер ми нестаје душа од убилаца.
31เพราะข้าพเจ้าได้ยินเสียงเหมือนหญิงเจ็บท้องคลอด ปวดร้าวเหมือนหญิงคลอดลูกคนแรก เป็นเสียงธิดาศิโยนที่หอบหายใจ กางมือร้องว่า “ฉันถึงคราววิบัติแล้ว! ชีวิตฉันกำลังหมดแรงต่อหน้าฆาตกร”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.