יִרְמְיָהוּ

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 4
Modern Hebrew Bible
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

יִרְמְיָהוּ 4

Modern Hebrew Bible
Freedom Bible (Thai)
1אם תשוב ישראל נאם יהוה אלי תשוב ואם תסיר שקוציך מפני ולא תנוד׃
1“อิสราเอล หาก​เจ้า​จะ​กลับ​มา” พระยาห์เวห์​กล่าว “หาก​เจ้า​จะ​กลับ​มา​หา​เรา และ​กำจัด​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ของ​เจ้า​ให้​พ้น​สายตา​เรา เจ้า​ก็​จะ​ไม่​ถูก​โยก​ย้าย​ไป
2ונשבעת חי יהוה באמת במשפט ובצדקה והתברכו בו גוים ובו יתהללו׃
2เจ้า​จะ​สาบาน​ว่า ‘พระยาห์เวห์​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด’ ด้วย​ความ​จริง ความยุติธรรม​และ​ความเที่ยงธรรม ชนชาติ​ต่าง ๆ จะ​กล่าว​อวยพร​ตนเอง​ใน​พระองค์ และ​จะ​ภูมิใจ​ใน​พระองค์”
3כי כה אמר יהוה לאיש יהודה ולירושלם נירו לכם ניר ואל תזרעו אל קוצים׃
3เพราะ​พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​ชาว​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม​ว่า “จง​ไถ​ดิน​ที่พัก​ไว้​ไม่​เพาะ​ปลูก อย่า​หว่าน​เมล็ด​ลง​กลาง​หนาม
4המלו ליהוה והסרו ערלות לבבכם איש יהודה וישבי ירושלם פן תצא כאש חמתי ובערה ואין מכבה מפני רע מעלליכם׃
4ชาว​ยูดาห์​และ​ผู้​ที่​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม จง​เข้า​สุหนัต​เพื่อ​พระยาห์เวห์ ตัด​หนัง​หุ้ม​ปลาย​หัวใจ​ของ​พวกเจ้า​ออก มิ​ฉะนั้น​ความ​โกรธข​อง​เรา​จะ​พุ่ง​ออก​มา​เหมือน​ไฟ เผา​ผลาญ​จน​ไม่มี​ใคร​ดับ​ได้ เพราะ​การก​ระ​ทำ​อัน​ชั่ว​ร้าย​ของ​พวกเจ้า
5הגידו ביהודה ובירושלם השמיעו ואמרו ותקעו שופר בארץ קראו מלאו ואמרו האספו ונבואה אל ערי המבצר׃
5จง​ประกาศ​ใน​ยูดาห์ แจ้ง​ข่าว​ใน​เยรูซาเล็ม​ว่า ‘จง​เป่า​แตร​ใน​แผ่นดิน!’ จง​ร้อง​ดัง ๆ ว่า ‘มา​รวม​กัน​เถิด! ให้​พวกเรา​เข้าไป​ใน​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปราการ!’
6שאו נס ציונה העיזו אל תעמדו כי רעה אנכי מביא מצפון ושבר גדול׃
6จง​ยก​ธง​ชี้​ทาง​ไป​ศิโยน หนี​ไป​ให้​พ้น​ภัย อย่า​รอ​ช้า เพราะ​เรา​จะ​นำ​ภัย​ร้าย​และ​ความ​พินาศ​ใหญ่​หลวง​มา​จาก​ทิศ​เหนือ”
7עלה אריה מסבכו ומשחית גוים נסע יצא ממקמו לשום ארצך לשמה עריך תצינה מאין יושב׃
7สิงโต​ออก​มา​จาก​ดง​แล้ว ผู้​ทำลาย​ชนชาติ​ต่าง ๆ กำลัง​เดิน​ทาง เขา​ออก​จาก​ที่​ของ​ตน​มา​เพื่อ​ทำให้​แผ่นดิน​ของ​เจ้า​รกร้าง เมือง​ของ​เจ้า​จะ​พัง​จน​ไม่มี​ใคร​อาศัย​อยู่
8על זאת חגרו שקים ספדו והילילו כי לא שב חרון אף יהוה ממנו׃
8เพราะ​เหตุ​นี้ จง​สวม​ผ้า​กระสอบ คร่ำครวญ​และ​ร่ำไห้ เพราะ​ความ​โกรธ​เกรี้ยว​ของ​พระยาห์เวห์​ยัง​ไม่​หัน​ไป​จาก​พวกเรา
9והיה ביום ההוא נאם יהוה יאבד לב המלך ולב השרים ונשמו הכהנים והנביאים יתמהו׃
9“ใน​วัน​นั้น” พระยาห์เวห์​กล่าว “กษัตริย์​และ​ขุนนาง​จะ​หมด​กำลัง​ใจ ปุโรหิต​จะ​ตก​ตะลึง ผู้เผยพระวจนะ​จะ​ประหลาด​ใจ”
10ואמר אהה אדני יהוה אכן השא השאת לעם הזה ולירושלם לאמר שלום יהיה לכם ונגעה חרב עד הנפש׃
10ข้าพเจ้า​ทูล​ว่า “โอ้ พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์​หลอก​ลวง​ชนชาติ​นี้​และ​เยรูซาเล็ม​อย่าง​หนัก​จริง ๆ โดย​กล่าว​ว่า ‘พวกเจ้า​จะมี​ความสงบสุข’ ทั้ง​ที่​ดาบ​แทง​ถึง​หัวใจ”
11בעת ההיא יאמר לעם הזה ולירושלם רוח צח שפיים במדבר דרך בת עמי לוא לזרות ולוא להבר׃
11ใน​เวลา​นั้น จะ​มี​คำ​กล่าว​กับ​ชนชาติ​นี้​และ​เยรูซาเล็ม​ว่า “ลม​ร้อน​พัด​จาก​ยอด​เขา​โล่ง ๆ ใน​ถิ่นกันดาร​มา​สู่​ธิดา​แห่ง​ชนชาติ​ของ​เรา มิใช่​เพื่อ​ฝัด​หรือ​ทำให้​สะอาด
12רוח מלא מאלה יבוא לי עתה גם אני אדבר משפטים אותם׃
12ลม​แรง​จาก​ที่​เหล่า​นั้น​จะ​พัด​มา​สำหรับ​เรา บัดนี้​เรา​จะ​ประกาศ​คำ​พิพากษา​ลงโทษ​พวก​เขา​ด้วย”
13הנה כעננים יעלה וכסופה מרכבותיו קלו מנשרים סוסיו אוי לנו כי שדדנו׃
13ดูเถิด เขา​จะ​มา​เหมือน​เมฆ รถ​รบ​ของ​เขา​เหมือน​พายุ​หมุน ม้า​ของ​เขา​เร็ว​กว่า​นก​อินทรี พวกเรา​ถึง​คราว​วิบัติ​แล้ว เพราะ​พวกเรา​พินาศ!
14כבסי מרעה לבך ירושלם למען תושעי עד מתי תלין בקרבך מחשבות אונך׃
14เยรูซาเล็ม จง​ล้าง​ใจ​ให้​พ้น​ความ​ชั่ว​เพื่อ​เจ้า​จะ​รอด ความ​คิด​ชั่ว​ร้าย​จะ​อยู่​ใน​ใจ​เจ้า​อีก​นาน​เท่าใด?
15כי קול מגיד מדן ומשמיע און מהר אפרים׃
15เพราะ​มี​เสียง​ประกาศ​จาก​ดาน แจ้ง​ข่าว​ภัย​ร้าย​จาก​ภูเขา​เอฟราอิม​ว่า
16הזכירו לגוים הנה השמיעו על ירושלם נצרים באים מארץ המרחק ויתנו על ערי יהודה קולם׃
16“จง​บอก​ชนชาติ​ทั้ง​หลาย จง​ประกาศ​กล่าว​โทษ​เยรูซาเล็ม​ว่า ‘คน​เฝ้า​ระวัง​มา​จาก​แผ่นดิน​ไกล ส่ง​เสียง​ต่อสู้​กับ​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์
17כשמרי שדי היו עליה מסביב כי אתי מרתה נאם יהוה׃
17พวก​เขา​ล้อม​เธอ​ทุก​ด้าน​เหมือน​คน​เฝ้า​ทุ่ง เพราะ​เธอ​กบฏ​ต่อ​เรา’” พระยาห์เวห์​กล่าว
18דרכך ומעלליך עשו אלה לך זאת רעתך כי מר כי נגע עד לבך׃
18“ทาง​ที่​เจ้า​เดิน​และ​สิ่ง​ที่​เจ้า​ทำ​นำ​เรื่อง​เหล่า​นี้​มา​ถึง​เจ้า นี่​คือ​ความ​ชั่ว​ของ​เจ้า​เอง มัน​ขมขื่น​และ​แทง​ถึงใจ​เจ้า”
19מעי מעי אחולה קירות לבי המה לי לבי לא אחריש כי קול שופר שמעתי נפשי תרועת מלחמה׃
19ปวด​ร้าว​เหลือ​เกิน ปวด​ร้าว​เหลือ​เกิน! เจ็บ​ลึก​ถึง​หัวใจ! ใจ​ข้าพเจ้า​เต้น​ระทึก ไม่​อาจ​เงียบ​ได้ เพราะ​จิตใจ​ข้าพเจ้า​ได้ยิน​เสียง​แตร เสียง​เตือน​ภัย​สงคราม
20שבר על שבר נקרא כי שדדה כל הארץ פתאם שדדו אהלי רגע יריעתי׃
20ข่าว​ความ​พินาศ​ตาม​กัน​มา​ไม่​หยุด ทั้ง​แผ่นดิน​พัง​ทลาย กระโจม​ของ​ข้าพเจ้า​พัง​ลง​ทันที ม่าน​กระโจม​หาย​ไป​ใน​พริบ​ตา
21עד מתי אראה נס אשמעה קול שופר׃
21ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​เห็น​ธง​และ​ได้ยิน​เสียง​แตร​อีก​นาน​เท่าใด?
22כי אויל עמי אותי לא ידעו בנים סכלים המה ולא נבונים המה חכמים המה להרע ולהיטיב לא ידעו׃
22“เพราะ​ชนชาติ​ของ​เรา​โง่​เขลา ไม่รู้​จัก​เรา เป็น​ลูก​หลาน​โง่​เขลา ไม่มี​ความ​เข้าใจ ชำนาญ​ใน​การ​ทำ​ชั่ว แต่​ไม่รู้​จัก​ทำ​ดี”
23ראיתי את הארץ והנה תהו ובהו ואל השמים ואין אורם׃
23ข้าพเจ้า​มอง​ดู​แผ่นดิน เห็น​แต่​ความ​รกร้าง​ว่าง​เปล่า มอง​ดู​ฟ้าสวรรค์​ก็​ไม่มี​แสง
24ראיתי ההרים והנה רעשים וכל הגבעות התקלקלו׃
24ข้าพเจ้า​มอง​ดู​ภูเขา เห็น​มัน​สั่น​สะเทือน เนิน​เขา​ทุก​แห่ง​ไหว​ไป​มา
25ראיתי והנה אין האדם וכל עוף השמים נדדו׃
25ข้าพเจ้า​มอง​ดู แต่​ไม่มี​คน​สัก​คน นก​ใน​ท้องฟ้า​ก็​บิน​หนี​ไป​หมด
26ראיתי והנה הכרמל המדבר וכל עריו נתצו מפני יהוה מפני חרון אפו׃
26ข้าพเจ้า​มอง​ดู เห็น​ทุ่ง​อุดม​สมบูรณ์​กลาย​เป็น​ถิ่นกันดาร เมือง​ทุก​เมือง​พัง​ลง​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ต่อ​หน้า​ความ​โกรธ​เกรี้ยว​ของ​พระองค์
27כי כה אמר יהוה שממה תהיה כל הארץ וכלה לא אעשה׃
27เพราะ​พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “ทั้ง​แผ่นดิน​จะ​รกร้าง แต่​เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​ให้​สิ้น​ซาก
28על זאת תאבל הארץ וקדרו השמים ממעל על כי דברתי זמתי ולא נחמתי ולא אשוב ממנה׃
28เพราะ​เหตุ​นี้ แผ่นดิน​จะ​คร่ำครวญ ฟ้าสวรรค์​เบื้อง​บน​จะ​มืด​ดำ เพราะ​เรา​พูด​แล้ว เรา​วางแผน​แล้ว เรา​ไม่​ได้​เปลี่ยน​ใจ และ​จะ​ไม่​หัน​กลับ​จาก​แผน​นี้”
29מקול פרש ורמה קשת ברחת כל העיר באו בעבים ובכפים עלו כל העיר עזובה ואין יושב בהן איש׃
29ทุก​เมือง​หนี​เพราะ​เสียง​ทหาร​ม้า​และ​พล​ธนู ผู้คน​เข้าไป​ใน​ดง​และ​ปีน​ขึ้น​บน​โขด​หิน ทุก​เมือง​ถูก​ทิ้ง​ร้าง ไม่มี​ใคร​อาศัย​อยู่
30ואתי שדוד מה תעשי כי תלבשי שני כי תעדי עדי זהב כי תקרעי בפוך עיניך לשוא תתיפי מאסו בך עגבים נפשך יבקשו׃
30เมื่อ​เจ้า​รกร้าง​แล้ว เจ้า​จะ​ทำ​อย่างไร? ต่อ​ให้​สวม​เสื้อผ้า​สี​แดง​สด ประดับ​ด้วย​ทอง และ​แต่ง​ตา​ให้​ดู​โต เจ้า​ก็​ทำ​สวย​เสีย​เปล่า คน​รัก​ของ​เจ้า​ดู​หมิ่น​เจ้า พวก​เขา​หมาย​เอา​ชีวิต​เจ้า
31כי קול כחולה שמעתי צרה כמבכירה קול בת ציון תתיפח תפרש כפיה אוי נא לי כי עיפה נפשי להרגים׃
31เพราะ​ข้าพเจ้า​ได้ยิน​เสียง​เหมือน​หญิง​เจ็บ​ท้อง​คลอด ปวด​ร้าว​เหมือน​หญิง​คลอด​ลูก​คน​แรก เป็น​เสียง​ธิดา​ศิโยน​ที่​หอบ​หายใจ กาง​มือ​ร้อง​ว่า “ฉัน​ถึง​คราว​วิบัติ​แล้ว! ชีวิต​ฉัน​กำลัง​หมด​แรง​ต่อ​หน้า​ฆาตกร”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.