1 מְלָכִים

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 1
Modern Hebrew Bible
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 מְלָכִים 1

Modern Hebrew Bible
Freedom Bible (Thai)
1והמלך דוד זקן בא בימים ויכסהו בבגדים ולא יחם לו׃
1เมื่อกษัตริย์​ดาวิด​ชรามากแล้ว แม้คนจะเอาเสื้อผ้าคลุมพระองค์ พระองค์​ก็ยังไม่อบอุ่น
2ויאמרו לו עבדיו יבקשו לאדני המלך נערה בתולה ועמדה לפני המלך ותהי לו סכנת ושכבה בחיקך וחם לאדני המלך׃
2เหล่าข้ารับใช้จึงทูลว่า “ขอให้หาหญิงสาวพรหมจารีคนหนึ่งมาถวายกษัตริย์​ผู้เป็นนายของเรา ให้นางคอยรับใช้และดูแลพระองค์ และนอนแนบอกพระองค์​เพื่อให้ทรงอบอุ่น”
3ויבקשו נערה יפה בכל גבול ישראל וימצאו את אבישג השונמית ויבאו אתה למלך׃
3พวกเขาจึงค้นหาหญิงสาวหน้าตาดีทั่วดินแดนอิสราเอล พบอาบีชากชาวชูเนม แล้วพานางมาหากษัตริย์
4והנערה יפה עד מאד ותהי למלך סכנת ותשרתהו והמלך לא ידעה׃
4หญิงสาวคนนี้งดงามมาก นางดูแลและรับใช้กษัตริย์ แต่กษัตริย์​ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางเพศกับนาง
5ואדניה בן חגית מתנשא לאמר אני אמלך ויעש לו רכב ופרשים וחמשים איש רצים לפניו׃
5ฝ่ายอาโดนียาห์​บุตร​ฮักกีทยกตนขึ้นและพูดว่า “ข้าจะเป็นกษัตริย์” เขาจึงจัดเตรียมรถรบ พลม้า และคนห้าสิบคนให้วิ่งนำหน้า
6ולא עצבו אביו מימיו לאמר מדוע ככה עשית וגם הוא טוב תאר מאד ואתו ילדה אחרי אבשלום׃
6ดาวิด​บิดาของเขาไม่เคยขัดใจเขาด้วยการถามว่า “ทำไมเจ้าจึงทำอย่างนั้น?” อาโดนียาห์​เป็นชายรูปงาม และเป็นบุตร​ที่เกิดถัดจากอับซาโลม
7ויהיו דבריו עם יואב בן צרויה ועם אביתר הכהן ויעזרו אחרי אדניה׃
7เขาปรึกษากับโยอาบบุตร​เศรุยาห์และอาบียาธาร์​ปุโรหิต ทั้งสองเข้าร่วมฝ่ายอาโดนียาห์​และสนับสนุนเขา
8וצדוק הכהן ובניהו בן יהוידע ונתן הנביא ושמעי ורעי והגבורים אשר לדוד לא היו עם אדניהו׃
8แต่ศาโดกปุโรหิต เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา นาธันผู้เผยพระวจนะ ชิเมอี เรอี และนักรบผู้กล้าของดาวิด​ไม่ได้อยู่ฝ่ายอาโดนียาห์
9ויזבח אדניהו צאן ובקר ומריא עם אבן הזחלת אשר אצל עין רגל ויקרא את כל אחיו בני המלך ולכל אנשי יהודה עבדי המלך׃
9อาโดนียาห์​ฆ่าแกะ วัว และสัตว์ขุนไว้ที่ก้อนหินโซเฮเลทใกล้เอนโรเกล แล้วเชิญพี่น้องทุกคนซึ่งเป็นโอรสของกษัตริย์ และชาวยูดาห์ทุกคนที่เป็นข้ารับใช้กษัตริย์
10ואת נתן הנביא ובניהו ואת הגבורים ואת שלמה אחיו לא קרא׃
10แต่เขาไม่ได้เชิญนาธันผู้เผยพระวจนะ เบไนยาห์ เหล่านักรบผู้กล้า หรือโซโลมอน​น้องชายของตน
11ויאמר נתן אל בת שבע אם שלמה לאמר הלוא שמעת כי מלך אדניהו בן חגית ואדנינו דוד לא ידע׃
11นาธันจึงพูดกับบัทเชบา​มารดาของโซโลมอน​ว่า “ท่านไม่ได้ยินหรือว่าอาโดนียาห์​บุตร​ฮักกีทขึ้นครองราชย์แล้ว โดยดาวิด​เจ้านายของเราไม่รู้เรื่อง?
12ועתה לכי איעצך נא עצה ומלטי את נפשך ואת נפש בנך שלמה׃
12โปรดมาฟังคำแนะนำของข้า เพื่อท่านจะได้รักษาชีวิตของท่านและชีวิตโซโลมอน​บุตร​ของท่านไว้
13לכי ובאי אל המלך דוד ואמרת אליו הלא אתה אדני המלך נשבעת לאמתך לאמר כי שלמה בנך ימלך אחרי והוא ישב על כסאי ומדוע מלך אדניהו׃
13จงเข้าไปหากษัตริย์​ดาวิด​แล้วทูลว่า ‘กษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า พระองค์​ไม่ได้สาบานต่อข้าพเจ้า​หรือว่า “โซโลมอน​บุตร​ของเจ้าจะขึ้นครองราชย์ต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลังก์​ของเรา”? แล้วเหตุใดอาโดนียาห์​จึงขึ้นครองราชย์?’
14הנה עודך מדברת שם עם המלך ואני אבוא אחריך ומלאתי את דבריך׃
14ดูเถิด ขณะที่ท่านยังพูดกับกษัตริย์​อยู่ ข้าจะตามเข้าไปยืนยันคำของท่าน”
15ותבא בת שבע אל המלך החדרה והמלך זקן מאד ואבישג השונמית משרת את המלך׃
15บัทเชบา​จึงเข้าไปหากษัตริย์​ในห้องของพระองค์ กษัตริย์​ชรามากแล้ว และอาบีชากชาวชูเนมกำลังรับใช้พระองค์​อยู่
16ותקד בת שבע ותשתחו למלך ויאמר המלך מה לך׃
16บัทเชบา​ก้มคำนับแสดงความเคารพ กษัตริย์​ถามว่า “เจ้าต้องการอะไร?”
17ותאמר לו אדני אתה נשבעת ביהוה אלהיך לאמתך כי שלמה בנך ימלך אחרי והוא ישב על כסאי׃
17นางทูลว่า “เจ้านายของข้าพเจ้า พระองค์​ทรงสาบานต่อข้าพเจ้า​โดยอ้างพระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของพระองค์ ว่า ‘โซโลมอน​บุตร​ของเจ้าจะขึ้นครองราชย์ต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลังก์​ของเรา’
18ועתה הנה אדניה מלך ועתה אדני המלך לא ידעת׃
18แต่บัดนี้อาโดนียาห์​ขึ้นครองราชย์แล้ว โดยพระองค์​ผู้เป็นกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​ไม่ทรงทราบ
19ויזבח שור ומריא וצאן לרב ויקרא לכל בני המלך ולאביתר הכהן וליאב שר הצבא ולשלמה עבדך לא קרא׃
19เขาฆ่าวัว สัตว์ขุน และแกะเป็นจำนวนมาก แล้วเชิญโอรสทุกคนของกษัตริย์ อาบียาธาร์​ปุโรหิต และโยอาบแม่ทัพ แต่ไม่ได้เชิญโซโลมอน​ผู้รับใช้ของพระองค์
20ואתה אדני המלך עיני כל ישראל עליך להגיד להם מי ישב על כסא אדני המלך אחריו׃
20กษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า ชาวอิสราเอล​ทุกคนกำลังจับตาดูพระองค์ เพื่อพระองค์​จะทรงบอกพวกเขาว่าใครจะนั่งบนบัลลังก์​ของพระองค์​ต่อจากพระองค์
21והיה כשכב אדני המלך עם אבתיו והייתי אני ובני שלמה חטאים׃
21มิฉะนั้น เมื่อกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​ล่วงลับไป ข้าพเจ้า​และโซโลมอน​บุตร​ของข้าพเจ้า​จะถูกถือว่าเป็นอาชญากร”
22והנה עודנה מדברת עם המלך ונתן הנביא בא׃
22ขณะที่นางยังพูดกับกษัตริย์ นาธันผู้เผยพระวจนะ​ก็เข้ามา
23ויגידו למלך לאמר הנה נתן הנביא ויבא לפני המלך וישתחו למלך על אפיו ארצה׃
23มีคนทูลกษัตริย์​ว่า “นาธันผู้เผยพระวจนะ​มาแล้ว” นาธันเข้าเฝ้าและก้มกราบลงจนหน้าติดพื้น
24ויאמר נתן אדני המלך אתה אמרת אדניהו ימלך אחרי והוא ישב על כסאי׃
24นาธันทูลว่า “กษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า พระองค์​ตรัสไว้หรือว่า ‘อาโดนียาห์​จะขึ้นครองราชย์ต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลังก์​ของเรา’?
25כי ירד היום ויזבח שור ומריא וצאן לרב ויקרא לכל בני המלך ולשרי הצבא ולאביתר הכהן והנם אכלים ושתים לפניו ויאמרו יחי המלך אדניהו׃
25วันนี้เขาลงไปฆ่าวัว สัตว์ขุน และแกะมากมาย และเชิญโอรสทุกคนของกษัตริย์ เหล่าแม่ทัพ และอาบียาธาร์​ปุโรหิต บัดนี้พวกเขากำลังกินดื่มอยู่ต่อหน้าเขาและร้องว่า ‘ขอกษัตริย์​อาโดนียาห์​ทรงพระเจริญ!’
26ולי אני עבדך ולצדק הכהן ולבניהו בן יהוידע ולשלמה עבדך לא קרא׃
26แต่เขาไม่ได้เชิญข้าพเจ้า​ผู้รับใช้ของพระองค์ ศาโดกปุโรหิต เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา และโซโลมอน​ผู้รับใช้ของพระองค์
27אם מאת אדני המלך נהיה הדבר הזה ולא הודעת את עבדיך מי ישב על כסא אדני המלך אחריו׃
27เรื่องนี้เกิดขึ้นตามพระบัญชาของกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​หรือ โดยพระองค์​ไม่ได้แจ้งเหล่าข้ารับใช้ว่าใครจะนั่งบนบัลลังก์​ต่อจากพระองค์?”
28ויען המלך דוד ויאמר קראו לי לבת שבע ותבא לפני המלך ותעמד לפני המלך׃
28กษัตริย์​ดาวิด​จึงตรัสว่า “ไปเรียกบัทเชบา​มาหาเรา” นางก็เข้ามายืนต่อหน้ากษัตริย์
29וישבע המלך ויאמר חי יהוה אשר פדה את נפשי מכל צרה׃
29กษัตริย์​ทรงสาบานว่า “พระยาห์เวห์​ผู้ทรงช่วยชีวิตเราให้พ้นจากความทุกข์ยากทั้งสิ้นทรงมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด
30כי כאשר נשבעתי לך ביהוה אלהי ישראל לאמר כי שלמה בנך ימלך אחרי והוא ישב על כסאי תחתי כי כן אעשה היום הזה׃
30เราเคยสาบานต่อเจ้าโดยอ้างพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ว่า ‘โซโลมอน​บุตร​ของเจ้าจะขึ้นครองราชย์ต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลังก์​แทนเรา’ วันนี้เราจะทำตามนั้นอย่างแน่นอนฉันนั้น”
31ותקד בת שבע אפים ארץ ותשתחו למלך ותאמר יחי אדני המלך דוד לעלם׃
31บัทเชบา​ก้มกราบลงจนหน้าติดพื้นแสดงความเคารพ แล้วทูลว่า “ขอกษัตริย์​ดาวิด​เจ้านายของข้าพเจ้า​ทรงพระเจริญตลอดไป!”
32ויאמר המלך דוד קראו לי לצדוק הכהן ולנתן הנביא ולבניהו בן יהוידע ויבאו לפני המלך׃
32กษัตริย์​ดาวิด​ตรัสว่า “เรียกศาโดกปุโรหิต นาธันผู้เผยพระวจนะ และเบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดามาหาเรา” พวกเขาจึงมาเข้าเฝ้า
33ויאמר המלך להם קחו עמכם את עבדי אדניכם והרכבתם את שלמה בני על הפרדה אשר לי והורדתם אתו אל גחון׃
33กษัตริย์​ตรัสกับพวกเขาว่า “จงพาข้ารับใช้ของเจ้านายพวกเจ้าไปด้วย ให้โซโลมอน​บุตร​ของเราขี่ล่อของเราเอง แล้วพาเขาลงไปที่กีโฮน
34ומשח אתו שם צדוק הכהן ונתן הנביא למלך על ישראל ותקעתם בשופר ואמרתם יחי המלך שלמה׃
34ให้ศาโดกปุโรหิต​กับนาธันผู้เผยพระวจนะ​เจิมเขาเป็นกษัตริย์​เหนืออิสราเอล​ที่นั่น แล้วเป่าแตรร้องว่า ‘ขอกษัตริย์​โซโลมอน​ทรงพระเจริญ!’
35ועליתם אחריו ובא וישב על כסאי והוא ימלך תחתי ואתו צויתי להיות נגיד על ישראל ועל יהודה׃
35จากนั้นจงขึ้นมาตามเขา ให้เขามานั่งบนบัลลังก์​ของเราและเป็นกษัตริย์​แทนเรา เราแต่งตั้งเขาเป็นผู้นำเหนืออิสราเอล​และยูดาห์”
36ויען בניהו בן יהוידע את המלך ויאמר אמן כן יאמר יהוה אלהי אדני המלך׃
36เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดาทูลตอบกษัตริย์​ว่า “อาเมน! ขอพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​รับรองเช่นนั้น
37כאשר היה יהוה עם אדני המלך כן יהי עם שלמה ויגדל את כסאו מכסא אדני המלך דוד׃
37พระยาห์เวห์​ทรงอยู่กับกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​อย่างไร ก็ขอทรงอยู่กับโซโลมอน​อย่างนั้น และทรงทำให้บัลลังก์​ของเขายิ่งใหญ่กว่าบัลลังก์​ของกษัตริย์​ดาวิด​เจ้านายของข้าพเจ้า”
38וירד צדוק הכהן ונתן הנביא ובניהו בן יהוידע והכרתי והפלתי וירכבו את שלמה על פרדת המלך דוד וילכו אתו על גחון׃
38ศาโดกปุโรหิต นาธันผู้เผยพระวจนะ เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา ชาวเคเรธีและชาวเปเลธีจึงลงไป พวกเขาให้โซโลมอน​ขี่ล่อของกษัตริย์​ดาวิด​และพาไปยังกีโฮน
39ויקח צדוק הכהן את קרן השמן מן האהל וימשח את שלמה ויתקעו בשופר ויאמרו כל העם יחי המלך שלמה׃
39ศาโดกปุโรหิต​นำเขาสัตว์ที่บรรจุน้ำมันมาจากเต็นท์ แล้วเจิมโซโลมอน พวกเขาเป่าแตร และประชาชน​ทั้งหมดร้องว่า “ขอกษัตริย์​โซโลมอน​ทรงพระเจริญ!”
40ויעלו כל העם אחריו והעם מחללים בחללים ושמחים שמחה גדולה ותבקע הארץ בקולם׃
40ประชาชน​ทั้งหมดขึ้นมาตามโซโลมอน เป่าขลุ่ยและโห่ร้องด้วยความยินดีอย่างยิ่ง จนพื้นดินสะเทือนด้วยเสียงของพวกเขา
41וישמע אדניהו וכל הקראים אשר אתו והם כלו לאכל וישמע יואב את קול השופר ויאמר מדוע קול הקריה הומה׃
41อาโดนียาห์​และแขกทุกคนได้ยินเสียงนั้นเมื่อกินอาหารเสร็จ โยอาบได้ยินเสียงแตรจึงถามว่า “เหตุใดเมืองจึงส่งเสียงอึกทึกอย่างนี้?”
42עודנו מדבר והנה יונתן בן אביתר הכהן בא ויאמר אדניהו בא כי איש חיל אתה וטוב תבשר׃
42ขณะที่เขายังพูดอยู่ โยนาธานบุตร​อาบียาธาร์​ปุโรหิต​ก็มาถึง อาโดนียาห์​พูดว่า “เข้ามาเถิด เจ้าเป็นคนดี คงนำข่าวดีมา”
43ויען יונתן ויאמר לאדניהו אבל אדנינו המלך דוד המליך את שלמה׃
43โยนาธานตอบอาโดนียาห์​ว่า “ความจริงคือ กษัตริย์​ดาวิด​เจ้านายของเราได้ตั้งโซโลมอน​เป็นกษัตริย์​แล้ว
44וישלח אתו המלך את צדוק הכהן ואת נתן הנביא ובניהו בן יהוידע והכרתי והפלתי וירכבו אתו על פרדת המלך׃
44กษัตริย์​ส่งศาโดกปุโรหิต นาธันผู้เผยพระวจนะ เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา ชาวเคเรธีและชาวเปเลธีไปกับเขา พวกเขาให้เขาขี่ล่อของกษัตริย์
45וימשחו אתו צדוק הכהן ונתן הנביא למלך בגחון ויעלו משם שמחים ותהם הקריה הוא הקול אשר שמעתם׃
45ศาโดกปุโรหิต​กับนาธันผู้เผยพระวจนะ​เจิมเขาเป็นกษัตริย์​ที่กีโฮน แล้วพวกเขาก็ขึ้นมาจากที่นั่นด้วยความยินดีจนทั้งเมืองส่งเสียงกึกก้อง นั่นคือเสียงที่พวกท่านได้ยิน
46וגם ישב שלמה על כסא המלוכה׃
46อีกทั้งโซโลมอน​นั่งบนบัลลังก์​แห่งราชอาณาจักรแล้ว
47וגם באו עבדי המלך לברך את אדנינו המלך דוד לאמר ייטב אלהיך את שם שלמה משמך ויגדל את כסאו מכסאך וישתחו המלך על המשכב׃
47ข้ารับใช้ของกษัตริย์​ยังมาถวายพรแก่กษัตริย์​ดาวิด​เจ้านายของเราว่า ‘ขอพระเจ้า​ของพระองค์​ทรงทำให้ชื่อของโซโลมอน​ยิ่งใหญ่กว่าชื่อของพระองค์ และบัลลังก์​ของเขายิ่งใหญ่กว่าบัลลังก์​ของพระองค์’ กษัตริย์​ทรงก้มคำนับอยู่บนเตียง
48וגם ככה אמר המלך ברוך יהוה אלהי ישראל אשר נתן היום ישב על כסאי ועיני ראות׃
48แล้วกษัตริย์​ตรัสว่า ‘ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล ผู้ทรงให้มีคนหนึ่งนั่งบนบัลลังก์​ของเราวันนี้ และให้เราได้เห็นกับตา’”
49ויחרדו ויקמו כל הקראים אשר לאדניהו וילכו איש לדרכו׃
49แขกทุกคนของอาโดนียาห์​ตกใจกลัว ต่างลุกขึ้นแยกย้ายกันไป
50ואדניהו ירא מפני שלמה ויקם וילך ויחזק בקרנות המזבח׃
50อาโดนียาห์​กลัวโซโลมอน จึงลุกไปจับเขาของแท่นบูชาไว้
51ויגד לשלמה לאמר הנה אדניהו ירא את המלך שלמה והנה אחז בקרנות המזבח לאמר ישבע לי כיום המלך שלמה אם ימית את עבדו בחרב׃
51มีคนทูลโซโลมอน​ว่า “อาโดนียาห์​กลัวกษัตริย์​โซโลมอน เขากำลังจับเขาของแท่นบูชาไว้และพูดว่า ‘ขอให้กษัตริย์​โซโลมอน​สาบานกับข้าก่อนว่าจะไม่ประหารผู้รับใช้คนนี้ด้วยดาบ’”
52ויאמר שלמה אם יהיה לבן חיל לא יפל משערתו ארצה ואם רעה תמצא בו ומת׃
52โซโลมอน​ตรัสว่า “ถ้าเขาแสดงตนเป็นคนดี แม้เส้นผมของเขาสักเส้นก็จะไม่ตกถึงพื้น แต่ถ้าพบความชั่วในตัวเขา เขาจะต้องตาย”
53וישלח המלך שלמה וירדהו מעל המזבח ויבא וישתחו למלך שלמה ויאמר לו שלמה לך לביתך׃
53กษัตริย์​โซโลมอน​จึงส่งคนไปรับเขาลงมาจากแท่นบูชา อาโดนียาห์​มาก้มคำนับกษัตริย์​โซโลมอน และโซโลมอน​ตรัสกับเขาว่า “กลับบ้านไปเถิด”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.