דְּבָרִים

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 1
Modern Hebrew Bible
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

דְּבָרִים 1

Modern Hebrew Bible
Freedom Bible (Thai)
1אלה הדברים אשר דבר משה אל כל ישראל בעבר הירדן במדבר בערבה מול סוף בין פארן ובין תפל ולבן וחצרת ודי זהב׃
1ต่อไปนี้​คือ​ถ้อยคำ​ที่​โมเสส​กล่าว​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด ณ ฟาก​แม่น้ำจอร์แดน​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร ใน​อาราบาห์​ตรง​ข้าม​สูฟ ระหว่าง​ปาราน โทเฟล ลาบาน ฮาเซโรท และ​ดิซาฮับ
2אחד עשר יום מחרב דרך הר שעיר עד קדש ברנע׃
2จาก​โฮเรบ​ไป​คาเดชบารเนีย​ตาม​ทาง​ภูเขา​เสอีร์ ใช้​เวลา​เดิน​ทาง​สิบเอ็ด​วัน
3ויהי בארבעים שנה בעשתי עשר חדש באחד לחדש דבר משה אל בני ישראל ככל אשר צוה יהוה אתו אלהם׃
3ใน​ปี​ที่​สี่สิบ เดือน​ที่​สิบเอ็ด วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​เดือน โมเสส​กล่าว​แก่​ชาว​อิสราเอล​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์ ทรง​บัญชา​เขา​ให้​บอก​พวก​เขา
4אחרי הכתו את סיחן מלך האמרי אשר יושב בחשבון ואת עוג מלך הבשן אשר יושב בעשתרת באדרעי׃
4หลัง​จาก​โมเสส​ปราบ​สิโหน​กษัตริย์​ของ​ชาว​อาโมไรต์​ผู้​อาศัย​อยู่​ใน​เฮชโบน และ​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน​ผู้​อาศัย​อยู่​ใน​อัชทาโรท​ที่​เอเดรอี
5בעבר הירדן בארץ מואב הואיל משה באר את התורה הזאת לאמר׃
5ณ ฟาก​แม่น้ำจอร์แดน ใน​แผ่นดิน​โมอับ โมเสส​เริ่ม​อธิบาย​กฎบัญญัติ​นี้​ว่า
6יהוה אלהינו דבר אלינו בחרב לאמר רב לכם שבת בהר הזה׃
6“พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา ตรัส​กับ​เรา​ที่​โฮเรบ​ว่า ‘พวกคุณ​อยู่​ที่​ภูเขา​นี้​มา​นาน​พอแล้ว
7פנו וסעו לכם ובאו הר האמרי ואל כל שכניו בערבה בהר ובשפלה ובנגב ובחוף הים ארץ הכנעני והלבנון עד הנהר הגדל נהר פרת׃
7จง​หัน​กลับ​และ​ออก​เดิน​ทาง​ไป​ยัง​เขต​ภูเขา​ของ​ชาว​อาโมไรต์​และ​ดิน​แดน​ใกล้​เคียง​ทั้งหมด ทั้ง​อาราบาห์ เขต​ภูเขา ที่ราบ​เชิง​เขา แดน​ใต้ ชายทะเล แผ่นดิน​ของ​ชาว​คานาอัน และ​เลบานอน ไป​จนถึง​แม่น้ำ​ใหญ่​คือ​แม่น้ำ​ยูเฟรติส
8ראה נתתי לפניכם את הארץ באו ורשו את הארץ אשר נשבע יהוה לאבתיכם לאברהם ליצחק וליעקב לתת להם ולזרעם אחריהם׃
8ดูเถิด เรา​ได้​มอบ​แผ่นดิน​นี้​ให้​พวกคุณ​แล้ว จง​เข้าไป​ครอบครอง​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ คือ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ ว่า​จะ​ประทาน​แก่​พวก​เขา​และ​เชื้อ​สาย ของ​พวก​เขา​ภาย​หลัง’”
9ואמר אלכם בעת ההוא לאמר לא אוכל לבדי שאת אתכם׃
9ใน​เวลา​นั้น​ผม​บอก​พวกคุณ​ว่า “ผม​คน​เดียว​รับ​ภาระ​ดูแล​พวกคุณ​ไม่​ไหว
10יהוה אלהיכם הרבה אתכם והנכם היום ככוכבי השמים לרב׃
10พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำให้​มี​จำนวน​เพิ่ม​ขึ้น จน​วัน​นี้​พวกคุณ​มี​มากมาย​เหมือน​ดวงดาว​บน​ท้องฟ้า
11יהוה אלהי אבותכם יסף עליכם ככם אלף פעמים ויברך אתכם כאשר דבר לכם׃
11ขอ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ ทรง​เพิ่ม​จำนวน​อีก​พัน​เท่า​และ​อวยพร​ตาม​ที่​พระองค์​ทรง​สัญญา​ไว้
12איכה אשא לבדי טרחכם ומשאכם וריבכם׃
12แต่​ผม​คน​เดียว​จะ​รับ​ทั้ง​ปัญหา ภาระ และ​ข้อ​พิพาท​ของ​พวกคุณ​ได้​อย่างไร
13הבו לכם אנשים חכמים ונבנים וידעים לשבטיכם ואשימם בראשיכם׃
13จง​เลือก​คน​ที่​มี​ปัญญา มี​ความ​เข้าใจ และ​เป็น​ที่​ยอมรับ​จาก​แต่ละ​เผ่า แล้ว​ผม​จะ​ตั้ง​พวก​เขา​เป็น​ผู้นำ”
14ותענו אתי ותאמרו טוב הדבר אשר דברת לעשות׃
14พวกคุณ​ตอบ​ผม​ว่า “สิ่ง​ที่​ท่าน​พูด​ให้​เรา​ทำ​นั้น​ดี”
15ואקח את ראשי שבטיכם אנשים חכמים וידעים ואתן אתם ראשים עליכם שרי אלפים ושרי מאות ושרי חמשים ושרי עשרת ושטרים לשבטיכם׃
15ผม​จึง​นำ​บรรดา​ผู้นำ​เผ่า​ของ​พวกคุณ ซึ่ง​เป็น​คน​มี​ปัญญา​และ​เป็น​ที่​ยอมรับ มา​ตั้ง​ให้​เป็น​ผู้นำ คือ​หัวหน้า​พัน หัวหน้า​ร้อย หัวหน้า​ห้าสิบ หัวหน้า​สิบ และ​เจ้า​หน้าที่​ประจำ​เผ่า​ต่าง ๆ
16ואצוה את שפטיכם בעת ההוא לאמר שמע בין אחיכם ושפטתם צדק בין איש ובין אחיו ובין גרו׃
16ใน​เวลา​นั้น​ผม​กำชับ​ผู้พิพากษา​ว่า “จง​รับ​ฟัง​คดี​ระหว่าง​พี่​น้อง แล้ว​ตัดสิน​อย่าง​ยุติธรรม ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คดี​ระหว่าง​คน​หนึ่ง​กับ​พี่​น้อง​ของ​เขา หรือ​กับ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​กับ​เขา
17לא תכירו פנים במשפט כקטן כגדל תשמעון לא תגורו מפני איש כי המשפט לאלהים הוא והדבר אשר יקשה מכם תקרבון אלי ושמעתיו׃
17เวลา​ตัดสิน​อย่า​ลำเอียง จง​รับ​ฟัง​ทั้งคน​เล็ก​คน​น้อย​และ​คน​ใหญ่​คน​โต​อย่าง​เท่า​เทียม อย่า​กลัว​มนุษย์ เพราะ​การ​พิพากษา​เป็น​ของ​พระเจ้า ส่วน​คดี​ใด​ที่​ยาก​เกิน​จะ​ตัดสิน ให้​นำ​มา​หา​ผม แล้ว​ผม​จะ​รับ​ฟัง”
18ואצוה אתכם בעת ההוא את כל הדברים אשר תעשון׃
18เวลา​นั้น​ผม​ได้​สั่ง​ทุก​อย่าง​ที่​ต้อง​ทำ​ไว้​แล้ว
19ונסע מחרב ונלך את כל המדבר הגדול והנורא ההוא אשר ראיתם דרך הר האמרי כאשר צוה יהוה אלהינו אתנו ונבא עד קדש ברנע׃
19จาก​นั้น​เรา​ออก​จาก​โฮเรบ เดิน​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร​อัน​กว้าง​ใหญ่​และ​น่า​กลัว​ที่​พวกคุณ​เห็น ไป​ตาม​ทาง​สู่​เขต​ภูเขา​ของ​ชาว​อาโมไรต์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​บัญชา จน​มา​ถึง​คาเดชบารเนีย
20ואמר אלכם באתם עד הר האמרי אשר יהוה אלהינו נתן לנו׃
20ผม​บอก​พวกคุณ​ว่า “พวกคุณ​มา​ถึง​เขต​ภูเขา​ของ​ชาว​อาโมไรต์​แล้ว ซึ่ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​กำลัง​ประทาน​แก่​เรา
21ראה נתן יהוה אלהיך לפניך את הארץ עלה רש כאשר דבר יהוה אלהי אבתיך לך אל תירא ואל תחת׃
21ดูสิ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​มอบ​แผ่นดิน​นี้​ให้​พวกคุณ​แล้ว จง​ขึ้น​ไป​เข้า​ครอบครอง​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ ตรัส​ไว้ อย่า​กลัว​และ​อย่า​ท้อใจ”
22ותקרבון אלי כלכם ותאמרו נשלחה אנשים לפנינו ויחפרו לנו את הארץ וישבו אתנו דבר את הדרך אשר נעלה בה ואת הערים אשר נבא אליהן׃
22แล้ว​ทุก​คน​เข้า​มา​หา​ผม​และ​พูด​ว่า “ให้​เรา​ส่ง​คน​ล่วง​หน้า​ไป​สำรวจ​แผ่นดิน เขา​จะ​ได้​กลับ​มาบ​อก​เรา​ว่า​ควร​ขึ้น​ไป​ทาง​ไหน และ​จะ​พบ​เมือง​อะไร​บ้าง”
23וייטב בעיני הדבר ואקח מכם שנים עשר אנשים איש אחד לשבט׃
23ผม​เห็น​ว่า​ความ​คิด​นี้​ดี จึง​เลือก​สิบสอง​คน​จาก​พวกคุณ เผ่า​ละ​หนึ่ง​คน
24ויפנו ויעלו ההרה ויבאו עד נחל אשכל וירגלו אתה׃
24พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​ขึ้น​ไป​ยัง​เขต​ภูเขา มา​ถึง​หุบเขา​เอชโคล และ​สำรวจ​แผ่นดิน​นั้น
25ויקחו בידם מפרי הארץ ויורדו אלינו וישבו אתנו דבר ויאמרו טובה הארץ אשר יהוה אלהינו נתן לנו׃
25พวก​เขา​นำ​ผล​ไม้​จาก​แผ่นดิน​นั้น​ติดมือ​กลับ​ลง​มา​หา​เรา พร้อม​รายงาน​ว่า “แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​กำลัง​ประทาน​แก่​เรา​นั้น​เป็น​แผ่นดิน​ที่​ดี”
26ולא אביתם לעלת ותמרו את פי יהוה אלהיכם׃
26แต่​พวกคุณ​ไม่​ยอม​ขึ้น​ไป กลับ​กบฏ​ต่อ​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ
27ותרגנו באהליכם ותאמרו בשנאת יהוה אתנו הוציאנו מארץ מצרים לתת אתנו ביד האמרי להשמידנו׃
27พวกคุณ​บ่น​อยู่​ใน​เต็นท์​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​เกลียด​เรา จึง​พา​เรา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​เพื่อ​มอบ​เรา​ไว้​ใน​มือ​ชาว​อาโมไรต์​ให้​พวก​เขา​ทำลาย
28אנה אנחנו עלים אחינו המסו את לבבנו לאמר עם גדול ורם ממנו ערים גדלת ובצורת בשמים וגם בני ענקים ראינו שם׃
28เรา​จะ​ขึ้น​ไป​ไหน​กัน? พี่​น้อง​ของ​เรา​ทำให้​เรา​ใจฝ่อ​ไป​หมด​แล้ว เพราะ​พวก​เขา​บอก​ว่า ‘คน​ที่​นั่น​ตัว​ใหญ่​และ​สูง​กว่า​เรา เมือง​ต่าง ๆ ใหญ่​โต​และ​มี​กำแพง​แข็ง​แรง​สูง​เสียด​ฟ้า เรา​ยัง​เห็น​ลูกหลาน​ของ​อานาค​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย!’”
29ואמר אלכם לא תערצון ולא תיראון מהם׃
29แล้ว​ผม​บอก​ว่า “อย่า​หวาด​กลัว อย่า​กลัว​พวก​เขา
30יהוה אלהיכם ההלך לפניכם הוא ילחם לכם ככל אשר עשה אתכם במצרים לעיניכם׃
30พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ผู้​เสด็จ​นำ​หน้า จะ​ทรง​ต่อสู้​เพื่อ​พวกคุณ เหมือน​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​เพื่อ​พวกคุณ​ใน​อียิปต์​ต่อ​หน้า​ต่อตา​พวกคุณ
31ובמדבר אשר ראית אשר נשאך יהוה אלהיך כאשר ישא איש את בנו בכל הדרך אשר הלכתם עד באכם עד המקום הזה׃
31และ​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร พวกคุณ​ได้​เห็น​แล้ว​ว่า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​อุ้มชู​ตลอด​ทาง​ที่​เดิน​มา เหมือน​พ่อ​อุ้ม​ลูกชาย จน​มา​ถึงที่​นี่”
32ובדבר הזה אינכם מאמינם ביהוה אלהיכם׃
32ถึง​อย่าง​นั้น ใน​เรื่อง​นี้​ก็​ยัง​ไม่​วางใจ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ
33ההלך לפניכם בדרך לתור לכם מקום לחנתכם באש לילה לראתכם בדרך אשר תלכו בה ובענן יומם׃
33ผู้​เสด็จ​นำ​หน้า​ไป​ตาม​ทาง เพื่อ​หา​ที่​ให้​ตั้ง​ค่าย กลาง​คืน​ทรง​นำ​ด้วย​ไฟ​เพื่อ​ชี้​ทาง​ที่​จะ​เดิน และ​กลาง​วัน​ทรง​นำ​ด้วย​เมฆ
34וישמע יהוה את קול דבריכם ויקצף וישבע לאמר׃
34เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน​คำ​ที่​พวกคุณ​พูด พระองค์​ทรง​กริ้ว​และ​ปฏิญาณ​ว่า
35אם יראה איש באנשים האלה הדור הרע הזה את הארץ הטובה אשר נשבעתי לתת לאבתיכם׃
35“ไม่มี​ใคร​จาก​คน​ชั่ว​รุ่น​นี้​แม้แต่​คน​เดียว​จะ​ได้​เห็น​แผ่นดิน​อัน​ดี​ที่​เรา​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​ประทาน​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ
36זולתי כלב בן יפנה הוא יראנה ולו אתן את הארץ אשר דרך בה ולבניו יען אשר מלא אחרי יהוה׃
36เว้น​แต่​คาเลบ​บุตร​เยฟุนเนห์ เขา​จะ​ได้​เห็น เรา​จะ​มอบ​แผ่นดิน​ที่​เขา​เหยียบ​ย่าง​ให้​เขา​และ​ลูกหลาน เพราะ​เขา​ติดตาม​พระยาห์เวห์​อย่าง​สุดใจ”
37גם בי התאנף יהוה בגללכם לאמר גם אתה לא תבא שם׃
37พระยาห์เวห์​ยัง​ทรง​กริ้ว​ผม​เพราะ​พวกคุณ​ด้วย ตรัส​ว่า “เจ้า​ก็​จะ​ไม่​ได้​เข้าไป​ที่​นั่น​เช่น​กัน
38יהושע בן נון העמד לפניך הוא יבא שמה אתו חזק כי הוא ינחלנה את ישראל׃
38โยชูวา​บุตร​นูน ผู้​คอย​รับ​ใช้​เจ้า จะ​เข้าไป จง​ให้​กำลัง​ใจ​เขา เพราะ​เขา​จะ​นำ​อิสราเอล​เข้า​รับ​แผ่นดิน​นั้น​เป็น​มรดก
39וטפכם אשר אמרתם לבז יהיה ובניכם אשר לא ידעו היום טוב ורע המה יבאו שמה ולהם אתננה והם יירשוה׃
39ส่วน​เด็ก​เล็ก​ของ​พวกคุณ ซึ่ง​พวกคุณ​เคย​บอก​ว่า​จะ​ถูก​จับ​เป็น​เชลย​หรือ​ถูก​ฆ่า—คือ​ลูก ๆ ที่​วัน​นี้​ยัง​ไม่รู้​จัก​ดี​ชั่ว—พวก​เขา​จะ​ได้​เข้าไป เรา​จะ​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้ และ​พวก​เขา​จะ​ครอบครอง​มัน
40ואתם פנו לכם וסעו המדברה דרך ים סוף׃
40แต่​พวกคุณ จง​หัน​กลับ​ออก​เดิน​ทาง​เข้า​สู่​ถิ่น​ทุรกันดาร​ตาม​ทาง​ไป​ทะเลแดง”
41ותענו ותאמרו אלי חטאנו ליהוה אנחנו נעלה ונלחמנו ככל אשר צונו יהוה אלהינו ותחגרו איש את כלי מלחמתו ותהינו לעלת ההרה׃
41แล้ว​พวกคุณ​ตอบ​ผม​ว่า “เรา​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​แล้ว เรา​จะ​ขึ้น​ไป​สู้​รบ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​บัญชา” แล้ว​ทุก​คน​ก็​ติดอาวุธ​และ​ดื้อ​ดึง​ขึ้น​ไป​ยัง​เขต​ภูเขา
42ויאמר יהוה אלי אמר להם לא תעלו ולא תלחמו כי אינני בקרבכם ולא תנגפו לפני איביכם׃
42แต่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า “บอก​พวก​เขา​ว่า ‘อย่า​ขึ้น​ไป อย่า​สู้​รบ เพราะ​เรา​ไม่​ได้​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ ไม่​อย่าง​นั้น​จะ​พ่าย​แพ้​ต่อ​หน้า​ศัตรู’”
43ואדבר אליכם ולא שמעתם ותמרו את פי יהוה ותזדו ותעלו ההרה׃
43ผม​จึง​บอก​แล้ว แต่​พวกคุณ​ไม่​ฟัง กลับ​กบฏ​ต่อ​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ อวดดี​และ​ขึ้น​ไป​ยัง​เขต​ภูเขา
44ויצא האמרי הישב בהר ההוא לקראתכם וירדפו אתכם כאשר תעשינה הדברים ויכתו אתכם בשעיר עד חרמה׃
44ชาว​อาโมไรต์​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เขต​ภูเขา​นั้น​ออก​มา​สู้ ไล่​ตาม​พวกคุณ​เหมือน​ฝูง​ผึ้ง และ​ตี​จน​แตก​พ่าย​ใน​เสอีร์​ไป​จนถึง​โฮรมาห์
45ותשבו ותבכו לפני יהוה ולא שמע יהוה בקלכם ולא האזין אליכם׃
45พวกคุณ​กลับ​มา​ร้องไห้​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ แต่​พระยาห์เวห์​ไม่​ทรง​ฟัง​เสียง​หรือ​หัน​มา​ฟัง
46ותשבו בקדש ימים רבים כימים אשר ישבתם׃
46พวกคุณ​จึง​พัก​อยู่​ที่​คา​เดช​อีก​เป็น​เวลา​นาน

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.