Jeremia 22
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1So spricht der HERR: Gehe hinab in das Haus des Königs in Juda und rede daselbst dies Wort
1พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงลงไปที่วังของกษัตริย์ยูดาห์ บอกถ้อยคำนี้ที่นั่นว่า
2und sprich: Höre des HERRN Wort, du König Juda's, der du auf dem Stuhl Davids sitzest, du und deine Knechte und dein Volk, die zu diesen Toren eingehen.
2‘กษัตริย์ยูดาห์ผู้ประทับบนบัลลังก์ดาวิด จงฟังคำของพระยาห์เวห์ ทั้งท่าน ผู้รับใช้ และประชาชนที่เข้าประตูเหล่านี้
3So spricht der HERR: Haltet Recht und Gerechtigkeit, und errettet den Beraubten von des Frevlers Hand, und schindet nicht die Fremdlinge, Waisen und Witwen, und tut niemand Gewalt, und vergießt nicht unschuldig Blut an dieser Stätte.
3พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “จงให้ความยุติธรรมและความเที่ยงธรรม ช่วยคนที่ถูกปล้นให้พ้นมือผู้กดขี่ อย่าทำผิด อย่าใช้ความรุนแรงกับคนต่างถิ่น ลูกกำพร้าพ่อ หรือหญิงม่าย อย่าให้เลือดผู้บริสุทธิ์หลั่งในที่นี้
4Werdet ihr solches tun, so sollen durch die Tore dieses Hauses einziehen Könige die auf Davids Stuhl sitzen, zu Wagen und zu Rosse, samt ihren Knechten und ihrem Volk.
4ถ้าพวกเจ้าทำเช่นนี้จริง กษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิดก็จะเข้าประตูวังนี้ โดยนั่งรถรบและขี่ม้า ทั้งตัวกษัตริย์ ผู้รับใช้และประชาชน
5Werdet ihr aber solchem nicht gehorchen, so habe ich bei mir selbst geschworen, spricht der HERR, dies Haus soll zerstört werden.
5แต่ถ้าพวกเจ้าไม่ฟังถ้อยคำเหล่านี้ เราสาบานด้วยตัวเราเอง” พระยาห์เวห์กล่าว “ว่าวังนี้จะรกร้าง”’”
6Denn so spricht der HERR von dem Hause des Königs in Juda: Ein Gilead bist du mir, ein Haupt im Libanon. Was gilt's? ich will dich zur Wüste und die Einwohner ohne Städte machen.
6เพราะพระยาห์เวห์กล่าวถึงวังของกษัตริย์ยูดาห์ว่า “เจ้าเป็นกิเลอาดสำหรับเรา เป็นยอดแห่งเลบานอน แต่เราจะทำให้เจ้าเป็นถิ่นกันดารแน่นอน เป็นเมืองที่ไม่มีคนอาศัย
7Denn ich habe den Verderber über dich bestellt, einen jeglichen mit seinen Waffen; die sollen deine auserwählten Zedern umhauen und ins Feuer werfen.
7เราจะเตรียมผู้ทำลายมาต่อสู้กับเจ้า แต่ละคนมีอาวุธ พวกเขาจะตัดต้นซีดาร์ชั้นดีของเจ้า โยนเข้าไฟ
8So werden viele Heiden vor dieser Stadt vorübergehen und untereinander sagen: Warum hat der HERR mit dieser großen Stadt also gehandelt?
8“ชนชาติหลายชาติจะแวะผ่านเมืองนี้ แต่ละคนถามเพื่อนบ้านว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์ทำอย่างนี้กับเมืองใหญ่นี้?’
9Und man wird antworten: Darum daß sie den Bund des HERRN, ihres Gottes, verlassen und andere Götter angebetet und ihnen gedient haben.
9พวกเขาจะตอบว่า ‘เพราะคนที่นี่ละทิ้งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของตน กราบไหว้และรับใช้เทพเจ้าอื่น’”
10Weinet nicht über die Toten und grämet euch nicht darum; weinet aber über den, der dahinzieht; denn er wird nimmer wiederkommen, daß er sein Vaterland sehen möchte.
10อย่าร้องไห้ให้คนตาย อย่าคร่ำครวญให้เขา แต่จงร้องไห้อย่างขมขื่นให้คนที่จากไป เพราะเขาจะไม่กลับมาอีก จะไม่เห็นแผ่นดินเกิด
11Denn so spricht der HERR von Sallum, dem Sohn Josias, des Königs in Juda, welcher König ist anstatt seines Vaters Josia, der von dieser Stätte hinausgezogen ist: Er wird nicht wieder herkommen,
11เพราะพระยาห์เวห์กล่าวถึงชัลลูม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ผู้ครองราชย์แทนโยสิยาห์บิดาของตน และออกไปจากที่นี้ว่า “เขาจะไม่กลับมาที่นี่อีก
12sondern muß sterben an dem Ort, dahin er gefangen geführt ist, und wird dies Land nicht mehr sehen.
12แต่จะตายในที่ที่ถูกพาไปเป็นเชลย จะไม่เห็นแผ่นดินนี้อีก”
13Weh dem, der sein Haus mit Sünden baut und seine Gemächer mit Unrecht, der seinen Nächsten umsonst arbeiten läßt und gibt ihm seinen Lohn nicht
13“วิบัติจงเกิดแก่คนที่สร้างบ้านด้วยความไม่เที่ยงธรรม สร้างห้องด้วยความอยุติธรรม ใช้แรงงานเพื่อนบ้านโดยไม่จ่ายค่าจ้าง ไม่ให้ค่าแรง
14und denkt: “Wohlan, ich will mir ein großes Haus bauen und weite Gemächer!” und läßt sich Fenster drein hauen und es mit Zedern täfeln und rot malen!
14คนที่พูดว่า ‘ฉันจะสร้างบ้านกว้างและห้องใหญ่ให้ตนเอง’ แล้วเจาะช่องหน้าต่าง ทำเพดานด้วยไม้ซีดาร์ ทาสีแดง
15Meinst du, du wollest König sein, weil du mit Zedern prangst? Hat dein Vater nicht auch gegessen und getrunken und hielt dennoch über Recht und Gerechtigkeit, und es ging ihm wohl?
15“เจ้าควรครองราชย์เพียงเพราะพยายามใช้ไม้ซีดาร์ให้เหนือกว่าผู้อื่นหรือ? บิดาของเจ้าไม่ได้กินดื่ม และทำอย่างยุติธรรมและเที่ยงธรรมหรือ? เขาจึงอยู่ดี
16Er half dem Elenden und Armen zum Recht, und es ging ihm wohl. Ist's nicht also, daß solches heißt, mich recht erkennen? spricht der HERR.
16เขาตัดสินคดีให้คนจนและคนขัดสน ทุกอย่างจึงเป็นไปด้วยดี นี่ไม่ใช่การรู้จักเราหรือ?” พระยาห์เวห์กล่าว
17Aber deine Augen und dein Herz stehen nicht also, sondern auf deinen Geiz, auf unschuldig Blut zu vergießen, zu freveln und unterzustoßen.
17“แต่ตาและใจของเจ้ามีไว้เพียงเพื่อความโลภ เพื่อให้เลือดผู้บริสุทธิ์หลั่ง เพื่อกดขี่และใช้ความรุนแรง”
18Darum spricht der HERR von Jojakim, dem Sohn Josias, dem König Juda's: Man wird ihn nicht beklagen: “Ach Bruder! ach Schwester!”, man wird ihn auch nicht beklagen: “Ach Herr! ach Edler!”
18เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์กล่าวถึงเยโฮยาคิม บุตรโยสิยาห์ กษัตริย์ยูดาห์ว่า “พวกเขาจะไม่คร่ำครวญให้เขาว่า ‘โอ้ พี่น้องชายของฉันเอ๋ย!’ หรือ ‘โอ้ พี่น้องหญิงเอ๋ย!’ จะไม่คร่ำครวญให้เขาว่า ‘โอ้ นายเหนือหัวเอ๋ย!’ หรือ ‘โอ้ ความรุ่งโรจน์ของเขาเอ๋ย!’
19Er soll wie ein Esel begraben werden, zerschleift und hinausgeworfen vor die Tore Jerusalems.
19เขาจะถูกฝังอย่างลา ถูกลากไปโยนทิ้งนอกประตูเยรูซาเล็ม”
20Gehe hinauf auf den Libanon und schreie und laß dich hören zu Basan und schreie von Abarim; denn alle deine Liebhaber sind zunichte gemacht.
20“จงขึ้นไปเลบานอนแล้วร้อง ส่งเสียงในบาชาน ร้องจากอาบาริม เพราะคนรักทั้งหมดของเจ้าถูกทำลายแล้ว
21Ich habe dir's vorhergesagt, da es noch wohl um dich stand; aber du sprachst: “Ich will nicht hören.” Also hast du dein Lebtage getan, daß du meiner Stimme nicht gehorchtest.
21เราพูดกับเจ้าขณะเจ้าเจริญรุ่งเรือง แต่เจ้าพูดว่า ‘ฉันจะไม่ฟัง’ เจ้าเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่วัยเยาว์ ไม่เชื่อฟังเสียงของเรา
22Alle deine Hirten wird der Wind weiden, und deine Liebhaber ziehen gefangen dahin; da mußt du zum Spott und zu Schanden werden um aller deiner Bosheit willen.
22ลมจะเลี้ยงผู้เลี้ยงทั้งหมดของเจ้า คนรักของเจ้าจะไปเป็นเชลย แล้วเจ้าจะอับอาย และอดสูเพราะความชั่วทั้งหมดแน่นอน
23Die du jetzt auf dem Libanon wohnest und in Zedern nistest, wie schön wirst du sehen, wenn dir Schmerzen und Wehen kommen werden wie einer in Kindsnöten!
23ผู้ที่อาศัยในเลบานอน ผู้ทำรังในต้นซีดาร์ เมื่อความเจ็บปวดมาถึง เจ้าน่าสงสารเพียงใด เหมือนหญิงกำลังคลอด!
24So wahr ich lebe, spricht der HERR, wenn Chonja, der Sohn Jojakims, der König Juda's, ein Siegelring wäre an meiner rechten Hand, so wollte ich dich doch abreißen
24“เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด” พระยาห์เวห์กล่าว “ถึงโคนิยาห์ บุตรเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ จะเป็นแหวนตราที่มือขวาของเรา เราก็จะถอดเจ้าออกจากที่นั่น
25und in die Hände geben derer, die nach deinem Leben stehen und vor welchen du dich fürchtest, in die Hände Nebukadnezars, des Königs zu Babel, und der Chaldäer.
25จะมอบเจ้าไว้ในมือคนที่หมายเอาชีวิต ในมือคนที่เจ้ากลัว คือเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนและชาวเคลเดีย
26Und ich will dich und deine Mutter, die dich geboren hat, in ein anderes Land treiben, das nicht euer Vaterland ist, und sollt daselbst sterben.
26เราจะเหวี่ยงเจ้าและแม่ผู้ให้กำเนิดไปสู่แผ่นดินอื่นที่พวกเจ้าไม่ได้เกิด แล้วพวกเจ้าจะตายที่นั่น
27Und in das Land, da sie von Herzen gern wieder hin wären, sollen sie nicht wiederkommen.
27แต่แผ่นดินที่ใจของพวกเขาอยากกลับไป พวกเขาจะไม่ได้กลับไป”
28Wie ein elender, verachteter, verstoßener Mann ist doch Chonja! ein unwertes Gefäß! Ach wie ist er doch samt seinem Samen so vertrieben und in ein unbekanntes Land geworfen!
28ชายที่ชื่อโคนิยาห์คนนี้เป็นภาชนะแตกที่คนดูหมิ่นหรือ? เป็นภาชนะที่ไม่มีใครพอใจหรือ? ทำไมเขาและลูกหลานถูกเหวี่ยงออกไป สู่แผ่นดินที่ไม่รู้จัก?
29O Land, Land, Land, höre des HERRN Wort!
29แผ่นดิน แผ่นดิน แผ่นดินเอ๋ย จงฟังคำของพระยาห์เวห์!
30So spricht der HERR: Schreibet an diesen Mann als einen, der ohne Kinder ist, einen Mann, dem es sein Lebtage nicht gelingt. Denn er wird das Glück nicht haben, daß jemand seines Samens auf dem Stuhl Davids sitze und fürder in Juda herrsche.
30พระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงบันทึกว่าชายคนนี้ไร้ลูก เป็นคนที่จะไม่เจริญรุ่งเรืองตลอดชีวิต เพราะจะไม่มีลูกหลานคนใดของเขาเจริญรุ่งเรืองอีก ขณะนั่งบนบัลลังก์ดาวิด และปกครองยูดาห์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.