Jeremia 10
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Freedom Bible (Thai)
1Höret, was der HERR zu euch vom Hause Israel redet.
1ชนอิสราเอล จงฟังคำที่พระยาห์เวห์กล่าวกับพวกท่าน!
2So spricht der HERR: Ihr sollt nicht nach der Heiden Weise lernen und sollt euch nicht fürchten vor den Zeichen des Himmels, wie die Heiden sich fürchten.
2พระยาห์เวห์กล่าวว่า “อย่าเรียนรู้วิถีของชนชาติทั้งหลาย อย่าหวาดหวั่นกับหมายสำคัญในท้องฟ้า เพราะชนชาติเหล่านั้นหวาดหวั่นกับมัน
3Denn der Heiden Satzungen sind lauter Nichts. Denn sie hauen im Walde einen Baum, und der Werkmeister macht Götter mit dem Beil
3ธรรมเนียมของชนชาติต่าง ๆ ไร้ค่า มีคนตัดต้นไม้ออกจากป่า เป็นงานจากมือช่างที่ใช้ขวาน
4und schmückt sie mit Silber und Gold und heftet sie mit Nägeln und Hämmern, daß sie nicht umfallen.
4พวกเขาประดับมันด้วยเงินและทอง ใช้ค้อนตอกตะปูยึดไว้ ไม่ให้ขยับ
5Es sind ja nichts als überzogene Säulen. Sie können nicht reden; so muß man sie auch tragen, denn sie können nicht gehen. Darum sollt ihr euch nicht vor ihnen fürchten: denn sie können weder helfen noch Schaden tun.
5พวกมันเหมือนรูปต้นปาล์มที่ทำขึ้นด้วยการกลึง พูดไม่ได้ ต้องมีคนหาม เพราะเคลื่อนไหวเองไม่ได้ อย่ากลัวพวกมัน เพราะทำร้ายไม่ได้ และไม่มีอำนาจทำดีด้วย”
6Aber dir, HERR, ist niemand gleich; du bist groß, und dein Name ist groß, und kannst es mit der Tat beweisen.
6พระยาห์เวห์ ไม่มีใครเหมือนพระองค์ พระองค์ยิ่งใหญ่ พระนามของพระองค์ยิ่งใหญ่ด้วยกำลัง
7Wer sollte dich nicht fürchten, du König der Heiden? Dir sollte man gehorchen; denn es ist unter allen Weisen der Heiden und in allen Königreichen deinesgleichen nicht.
7ใครจะไม่ยำเกรงพระองค์? กษัตริย์ของชนชาติทั้งหลาย เพราะความยำเกรงเป็นสิ่งที่พระองค์ควรได้รับ ในหมู่คนฉลาดของชนชาติต่าง ๆ และในราชอาณาจักรทั้งหมดของพวกเขา ไม่มีใครเหมือนพระองค์
8Sie sind allzumal Narren und Toren; denn ein Holz muß ja ein nichtiger Gottesdienst sein.
8แต่พวกเขาล้วนเขลาและโง่งม พวกเขารับคำสอนจากรูปเคารพ! มันก็แค่ไม้
9Silbernes Blech bringt man aus Tharsis, Gold aus Uphas, durch den Meister und Goldschmied zugerichtet; blauen und roten Purpur zieht man ihm an, und ist alles der Weisen Werk.
9มีเงินที่ตีเป็นแผ่นนำมาจากทาร์ชิช และทองจากอูฟาส เป็นงานของช่างแกะและฝีมือช่างทอง เสื้อผ้าของพวกมันเป็นสีน้ำเงินและสีม่วง ทั้งหมดเป็นงานของช่างชำนาญ
10Aber der HERR ist ein rechter Gott, ein lebendiger Gott, ein ewiger König. Vor seinem Zorn bebt die Erde, und die Heiden können sein Drohen nicht ertragen.
10แต่พระยาห์เวห์คือพระเจ้าแท้ เป็นพระเจ้าผู้มีชีวิต เป็นกษัตริย์ตลอดกาล เมื่อพระองค์เดือดดาล แผ่นดินก็สั่นสะเทือน ชนชาติต่าง ๆ ทนต่อความโกรธของพระองค์ไม่ได้
11So sprecht nun zu ihnen also: Die Götter, die Himmel und Erde nicht gemacht haben, müssen vertilgt werden von der Erde und unter dem Himmel.
11“พวกเจ้าจงบอกพวกเขาว่า ‘เทพเจ้าที่ไม่ได้สร้างฟ้าสวรรค์และแผ่นดินจะสูญไปจากแผ่นดินและใต้ฟ้าสวรรค์’”
12Er hat aber die Erde durch seine Kraft gemacht und den Weltkreis bereitet durch seine Weisheit und den Himmel ausgebreitet durch seinen Verstand.
12พระเจ้าสร้างแผ่นดินด้วยกำลังของพระองค์ ตั้งโลกให้มั่นด้วยปัญญาของพระองค์ และขึงฟ้าสวรรค์ด้วยความเข้าใจของพระองค์
13Wenn er donnert, so ist des Wassers die Menge unter dem Himmel, und er zieht die Nebel auf vom Ende der Erde; er macht die Blitze im Regen und läßt den Wind kommen aus seinen Vorratskammern.
13เมื่อพระองค์เปล่งเสียง น้ำในฟ้าสวรรค์ก็คำราม พระองค์ทำให้ไอน้ำลอยขึ้นจากสุดปลายแผ่นดิน ทำให้มีสายฟ้าสำหรับฝน และนำลมออกจากคลังของพระองค์
14Alle Menschen sind Narren mit ihrer Kunst, und alle Goldschmiede bestehen mit Schanden mit ihren Bildern; denn ihre Götzen sind Trügerei und haben kein Leben.
14ทุกคนเขลาและไร้ความรู้ ช่างทองทุกคนผิดหวังกับรูปแกะสลักของตน เพราะรูปหล่อเป็นสิ่งหลอกลวง ไม่มีลมหายใจในพวกมัน
15Es ist eitel Nichts und ein verführerisches Werk; sie müssen umkommen, wenn sie heimgesucht werden.
15พวกมันไร้ค่า เป็นงานที่ทำให้หลงผิด เมื่อถึงเวลาลงโทษ พวกมันจะพินาศ
16Aber also ist der nicht, der Jakobs Schatz ist; sondern er ist's, der alles geschaffen hat, und Israel ist sein Erbteil. Er heißt HERR Zebaoth.
16ผู้เป็นส่วนของยาโคบไม่เหมือนสิ่งเหล่านี้ เพราะพระองค์สร้างทุกสิ่ง อิสราเอลคือเผ่าที่เป็นมรดกของพระองค์ พระนามของพระองค์คือพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ
17Tue deinen Kram weg aus dem Lande, die du wohnest in der Feste.
17ผู้ที่ถูกปิดล้อมอยู่ จงรวบรวมข้าวของออกจากแผ่นดิน
18Denn so spricht der HERR: Siehe, ich will die Einwohner des Landes auf diesmal wegschleudern und will sie ängsten, daß sie es fühlen sollen.
18เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “จงฟัง คราวนี้เราจะเหวี่ยงผู้ที่อาศัยในแผ่นดินออกไป จะทำให้พวกเขาเดือดร้อนจนรู้สึกได้”
19Ach mein Jammer und mein Herzeleid! Ich denke aber: Es ist meine Plage; ich muß sie leiden.
19ข้าพเจ้าถึงคราววิบัติเพราะบาดเจ็บ! บาดแผลของข้าพเจ้าสาหัส แต่ข้าพเจ้าพูดว่า “นี่คือความทุกข์ของข้าพเจ้าจริง ๆ และข้าพเจ้าต้องแบกรับ”
20Meine Hütte ist zerstört, und alle meine Seile sind zerrissen. Meine Kinder sind von mir gegangen und nicht mehr da. Niemand ist, der meine Hütte wieder aufrichte und mein Gezelt aufschlage.
20กระโจมของข้าพเจ้าพังแล้ว เชือกทุกเส้นขาด ลูก ๆ จากข้าพเจ้าไป ไม่อยู่แล้ว ไม่มีใครกางกระโจมให้ข้าพเจ้าอีก ไม่มีใครตั้งม่านกระโจม
21Denn die Hirten sind zu Narren geworden und fragen nach dem HERRN nicht; darum können sie auch nichts Rechtes lehren, und ihre ganze Herde ist zerstreut.
21เพราะผู้เลี้ยงเขลา ไม่แสวงหาคำตอบจากพระยาห์เวห์ พวกเขาจึงไม่เจริญรุ่งเรือง ฝูงสัตว์ทั้งหมดของพวกเขากระจัดกระจาย
22Siehe, es kommt ein Geschrei daher und ein großes Beben aus dem Lande von Mitternacht, daß die Städte Juda's verwüstet und zur Wohnung der Schakale werden sollen.
22ฟังเถิด เสียงข่าวกำลังมา พร้อมความโกลาหลใหญ่จากแผ่นดินทางเหนือ เพื่อทำให้เมืองต่าง ๆ ของยูดาห์รกร้าง เป็นที่อยู่ของหมาจิ้งจอก
23Ich weiß, HERR, daß des Menschen Tun steht nicht in seiner Gewalt, und steht in niemands Macht, wie er wandle oder seinen Gang richte.
23พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้ารู้ว่ามนุษย์ไม่ได้กำหนดทางของตนเอง คนที่เดินอยู่ไม่อาจกำหนดก้าวของตน
24Züchtige mich, HERR, doch mit Maßen und nicht in deinem Grimm, auf daß du mich nicht aufreibest.
24พระยาห์เวห์ โปรดตักเตือนข้าพเจ้าอย่างอ่อนโยน อย่าใช้ความโกรธ มิฉะนั้นพระองค์จะทำให้ข้าพเจ้าสูญสิ้น
25Schütte aber deinen Zorn über die Heiden, so dich nicht kennen, und über die Geschlechter, so deinen Namen nicht anrufen. Denn sie haben Jakob aufgefressen und verschlungen; sie haben ihn weggeräumt und seine Wohnung verwüstet.
25โปรดเทความเดือดดาลของพระองค์ลงบนชนชาติที่ไม่รู้จักพระองค์ และบนตระกูลที่ไม่ร้องเรียกพระนาม เพราะพวกเขากลืนกินยาโคบ จริงทีเดียว พวกเขากลืนกินเขา ทำลายเขาจนหมด และทำลายที่อยู่ของเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.