Филибљанима 2
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ако има дакле које поучење у Христу, или ако има која утеха љубави, ако има која заједница духа, ако има које срце жалостиво и милост,
1بنابراین اگر نصیحتی در مسیح، یا تسلی محبت، یا شراکت در روح، یا شفقت ورحمت هست،
2испуните моју радост, да једно мислите, једну љубав имате, једнодушни и једномислени:
2پس خوشی مرا کامل گردانید تابا هم یک فکر کنید و همان محبت نموده، یک دل بشوید و یک فکر داشته باشید.
3Ништа не чините успркос или за празну славу; него понизношћу чините један другог већег од себе.
3و هیچ‌چیز را ازراه تعصب و عجب مکنید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.
4Не гледајте сваки за своје, него и за других.
4و هریک از شما ملاحظه کارهای خود را نکند، بلکه هرکدام کارهای دیگران را نیز.
5Јер ово да се мисли међу вама шта је и у Христу Исусу,
5پس همین فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود
6који, ако је и био у обличју Божијем, није се отимао да се упореди с Богом;
6که چون در صورت خدا بود، باخدا برابر بودن را غنیمت نشمرد،
7него је понизио сам себе узевши обличје слуге, поставши као и други људи и на очи нађе се као човек.
7لیکن خود راخالی کرده، صورت غلام را پذیرفت و درشباهت مردمان شد؛
8Понизио сам себе поставши послушан до саме смрти, а смрти крстове.
8و چون در شکل انسان یافت شد، خویشتن را فروتن ساخت و تا به موت بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید.
9Зато и Бог Њега повиси, и дарова Му име које је веће од сваког имена.
9از این جهت خدا نیز او را بغایت سرافراز نمود و نامی را که فوق از جمیع نامها است، بدو بخشید.
10Да се у име Исусово поклони свако колено оних који су на небу и на земљи и под земљом;
10تا به نام عیسی هر زانویی از آنچه در آسمان و بر زمین وزیر زمین است خم شود،
11и сваки језик да призна да је Господ Исус Христос на славу Бога Оца.
11و هر زبانی اقرار کندکه عیسی مسیح، خداوند است برای تمجیدخدای پدر.
12Тако, љубазни моји, као што ме свагда слушасте, не само кад сам код вас, него и сад много већма кад нисам код вас, градите спасење своје са страхом и дрхтањем.
12پس‌ای عزیزان من چنانکه همیشه مطیع می‌بودید، نه در حضور من فقط بلکه بسیار زیادترالان وقتی که غایبم، نجات خود را به ترس و لرزبعمل آورید.
13Јер је Бог што чини у вама да хоћете и учините као што Му је угодно.
13زیرا خداست که در شمابرحسب رضامندی خود، هم اراده و هم فعل رابعمل ایجاد می‌کند.
14Све чините без вике и премишљања.
14و هرکاری را بدون همهمه و مجادله بکنید،
15Да будете прави и цели, деца Божја без мане усред рода неваљалог и поквареног, у коме светлите као видела на свету,
15تا بی‌عیب و ساده دل و فرزندان خدا بی‌ملامت باشید، در میان قومی کج رو و گردنکش که در آن میان چون نیرها درجهان می‌درخشید،
16придржавајући реч живота, на моју хвалу за дан Христов, да ми не буде узалуд трчање и труд.
16و کلام حیات رابرمی افرازید، بجهت فخر من در روز مسیح تاآنکه عبث ندویده و عبث زحمت نکشیده باشم.
17Но ако и жртвован будем на жртву и службу вере ваше, радујем се, и радујем се с вама свима.
17بلکه هرگاه بر قربانی و خدمت ایمان شماریخته شوم، شادمان هستم و با همه شما شادی می‌کنم.
18Тако и ви радујте се и будите са мном радосни.
18و همچنین شما نیز شادمان هستید و بامن شادی می‌کنید.
19А надам се у Господа Исуса да ћу скоро послати к вама Тимотија, да се и ја развеселим разабравши како сте ви.
19و در عیسی خداوند امیدوارم که تیموتاوس را به زودی نزد شما بفرستم تامن نیز ازاحوال شما مطلع شده، تازه روح گردم.
20Јер ниједног немам једнаке мисли са собом који се управо брине за вас.
20زیراکسی دیگر را همدل ندارم که به اخلاص درباره شما اندیشد.
21Јер сви траже шта је њихово, а не шта је Христа Исуса.
21زانرو که همه نفع خود رامی طلبند، نه امور عیسی مسیح را.
22А његово поштење познајете, јер као дете оцу са мном је послужио у јеванђељу.
22اما دلیل اورا می‌دانید، زیرا چنانکه فرزند پدر را خدمت می‌کند، او با من برای انجیل خدمت کرده است.
23Њега, дакле, надам се да ћу послати одмах како разберем шта је за мене.
23پس امیدوارم که چون دیدم کار من چطورمی شود، او را بی‌درنگ بفرستم.
24А надам се у Господу да ћу и сам скоро доћи к вама.
24اما در خداونداعتماد دارم که خود هم به زودی بیایم.
25Али нађох за потребно да пошаљем к вама брата Епафродита, свог помагача и другара у војевању, а вашег посланика и слугу моје потребе;
25ولی لازم دانستم که اپفردتس را به سوی شما روانه نمایم که مرا برادر و همکار و همجنگ می‌باشد، اما شما را رسول و خادم حاجت من.
26јер жељаше од срца вас све да види, и жаљаше што сте чули да је боловао.
26زیرا که مشتاق همه شما بود و غمگین شد ازاینکه شنیده بودید که او بیمار شده بود.
27Јер беше болестан до смрти; но Бог помилова га, не само њега него и мене, да ми не дође жалост на жалост.
27وفی الواقع بیمار و مشرف بر موت بود، لیکن خدا بروی ترحم فرمود و نه بر او فقط بلکه بر من نیز تامرا غمی بر غم نباشد.
28Зато га послах скорије, да се обрадујете кад га опет видите, и мени да олакша мало.
28پس به سعی بیشتر او راروانه نمودم تا از دیدنش باز شاد شوید و حزن من کمتر شود.
29Примите га, дакле, у Господу са сваком радости, и такве поштујте;
29پس او را در خداوند با کمال خوشی بپذیرید و چنین کسان را محترم بدارید،
30јер за дело Христово дође до саме смрти, не маривши за свој живот да накнади у служби мојој што вас немам.
30زیرا در کار مسیح مشرف بر موت شد و جان خود را به خطر انداخت تا نقص خدمت شما را برای من به‌کمال رساند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.