Philippians 2
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1If there be therefore any consolation in Christ, if any comfort of love, if any fellowship of the Spirit, if any bowels and mercies,
1بنابراین اگر نصیحتی در مسیح، یا تسلی محبت، یا شراکت در روح، یا شفقت ورحمت هست،
2Fulfil ye my joy, that ye be likeminded, having the same love, being of one accord, of one mind.
2پس خوشی مرا کامل گردانید تابا هم یک فکر کنید و همان محبت نموده، یک دل بشوید و یک فکر داشته باشید.
3Let nothing be done through strife or vainglory; but in lowliness of mind let each esteem other better than themselves.
3و هیچ‌چیز را ازراه تعصب و عجب مکنید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.
4Look not every man on his own things, but every man also on the things of others.
4و هریک از شما ملاحظه کارهای خود را نکند، بلکه هرکدام کارهای دیگران را نیز.
5Let this mind be in you, which was also in Christ Jesus:
5پس همین فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود
6Who, being in the form of God, thought it not robbery to be equal with God:
6که چون در صورت خدا بود، باخدا برابر بودن را غنیمت نشمرد،
7But made himself of no reputation, and took upon him the form of a servant, and was made in the likeness of men:
7لیکن خود راخالی کرده، صورت غلام را پذیرفت و درشباهت مردمان شد؛
8And being found in fashion as a man, he humbled himself, and became obedient unto death, even the death of the cross.
8و چون در شکل انسان یافت شد، خویشتن را فروتن ساخت و تا به موت بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید.
9Wherefore God also hath highly exalted him, and given him a name which is above every name:
9از این جهت خدا نیز او را بغایت سرافراز نمود و نامی را که فوق از جمیع نامها است، بدو بخشید.
10That at the name of Jesus every knee should bow, of things in heaven, and things in earth, and things under the earth;
10تا به نام عیسی هر زانویی از آنچه در آسمان و بر زمین وزیر زمین است خم شود،
11And that every tongue should confess that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father.
11و هر زبانی اقرار کندکه عیسی مسیح، خداوند است برای تمجیدخدای پدر.
12Wherefore, my beloved, as ye have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling.
12پس‌ای عزیزان من چنانکه همیشه مطیع می‌بودید، نه در حضور من فقط بلکه بسیار زیادترالان وقتی که غایبم، نجات خود را به ترس و لرزبعمل آورید.
13For it is God which worketh in you both to will and to do of his good pleasure.
13زیرا خداست که در شمابرحسب رضامندی خود، هم اراده و هم فعل رابعمل ایجاد می‌کند.
14Do all things without murmurings and disputings:
14و هرکاری را بدون همهمه و مجادله بکنید،
15That ye may be blameless and harmless, the sons of God, without rebuke, in the midst of a crooked and perverse nation, among whom ye shine as lights in the world;
15تا بی‌عیب و ساده دل و فرزندان خدا بی‌ملامت باشید، در میان قومی کج رو و گردنکش که در آن میان چون نیرها درجهان می‌درخشید،
16Holding forth the word of life; that I may rejoice in the day of Christ, that I have not run in vain, neither laboured in vain.
16و کلام حیات رابرمی افرازید، بجهت فخر من در روز مسیح تاآنکه عبث ندویده و عبث زحمت نکشیده باشم.
17Yea, and if I be offered upon the sacrifice and service of your faith, I joy, and rejoice with you all.
17بلکه هرگاه بر قربانی و خدمت ایمان شماریخته شوم، شادمان هستم و با همه شما شادی می‌کنم.
18For the same cause also do ye joy, and rejoice with me.
18و همچنین شما نیز شادمان هستید و بامن شادی می‌کنید.
19But I trust in the Lord Jesus to send Timotheus shortly unto you, that I also may be of good comfort, when I know your state.
19و در عیسی خداوند امیدوارم که تیموتاوس را به زودی نزد شما بفرستم تامن نیز ازاحوال شما مطلع شده، تازه روح گردم.
20For I have no man likeminded, who will naturally care for your state.
20زیراکسی دیگر را همدل ندارم که به اخلاص درباره شما اندیشد.
21For all seek their own, not the things which are Jesus Christ’s.
21زانرو که همه نفع خود رامی طلبند، نه امور عیسی مسیح را.
22But ye know the proof of him, that, as a son with the father, he hath served with me in the gospel.
22اما دلیل اورا می‌دانید، زیرا چنانکه فرزند پدر را خدمت می‌کند، او با من برای انجیل خدمت کرده است.
23Him therefore I hope to send presently, so soon as I shall see how it will go with me.
23پس امیدوارم که چون دیدم کار من چطورمی شود، او را بی‌درنگ بفرستم.
24But I trust in the Lord that I also myself shall come shortly.
24اما در خداونداعتماد دارم که خود هم به زودی بیایم.
25Yet I supposed it necessary to send to you Epaphroditus, my brother, and companion in labour, and fellowsoldier, but your messenger, and he that ministered to my wants.
25ولی لازم دانستم که اپفردتس را به سوی شما روانه نمایم که مرا برادر و همکار و همجنگ می‌باشد، اما شما را رسول و خادم حاجت من.
26For he longed after you all, and was full of heaviness, because that ye had heard that he had been sick.
26زیرا که مشتاق همه شما بود و غمگین شد ازاینکه شنیده بودید که او بیمار شده بود.
27For indeed he was sick nigh unto death: but God had mercy on him; and not on him only, but on me also, lest I should have sorrow upon sorrow.
27وفی الواقع بیمار و مشرف بر موت بود، لیکن خدا بروی ترحم فرمود و نه بر او فقط بلکه بر من نیز تامرا غمی بر غم نباشد.
28I sent him therefore the more carefully, that, when ye see him again, ye may rejoice, and that I may be the less sorrowful.
28پس به سعی بیشتر او راروانه نمودم تا از دیدنش باز شاد شوید و حزن من کمتر شود.
29Receive him therefore in the Lord with all gladness; and hold such in reputation:
29پس او را در خداوند با کمال خوشی بپذیرید و چنین کسان را محترم بدارید،
30Because for the work of Christ he was nigh unto death, not regarding his life, to supply your lack of service toward me.
30زیرا در کار مسیح مشرف بر موت شد و جان خود را به خطر انداخت تا نقص خدمت شما را برای من به‌کمال رساند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.