Sirácida 20
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Há repreensão que não vem no momento certo, e há quem seja sábio o bastante para ficar em silêncio.
1[Quam bonum est arguere, quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere !
2É melhor repreender do que permanecer irado, e quem confessa sua falta será preservado de dano.
2Concupiscentia spadonis devirginabit juvenculam:
no verse 3 in this text
3sic qui facit per vim judicium iniquum.
4Como o desejo de um eunuco de tirar a virgindade de uma jovem, assim é quem executa julgamentos com violência.
4Quam bonum est correptum manifestare pœnitentiam ! sic enim effugies voluntarium peccatum.
5Há quem fique em silêncio e seja considerado sábio, e há quem seja odiado por falar demais.
5Est tacens qui invenitur sapiens: et est odibilis qui procax est ad loquendum.
6Há quem fique em silêncio porque não tem resposta, e há quem fique em silêncio porque sabe quando falar.
6Est tacens non habens sensum loquelæ: et est tacens sciens tempus aptum.
7O sábio ficará calado até chegar sua hora, mas o fanfarrão e o insensato perderão a ocasião certa.
7Homo sapiens tacebit usque ad tempus: lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.
8Quem fala demais será detestado, e quem toma autoridade para si será odiado por isso.
8Qui multis utitur verbis lædet animam suam: et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur.
9Há prosperidade que alguém encontra em meio às desgraças, e há ganho que se transforma em perda.
9Est processio in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum.
10Há presente que não traz proveito, e há presente que rende o dobro.
10Est datum quod non est utile, et est datum cujus retributio duplex.
11Há perdas causadas pela busca de glória, e há quem tenha levantado a cabeça depois de uma condição humilde.
11Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levabit caput.
12Há quem compre muito por pouco e depois pague por isso sete vezes mais.
12Est qui multa redimat modico pretio, et restituens ea in septuplum.
13Quem é sábio nas palavras se tornará amado, mas as gentilezas dos insensatos serão desperdiçadas.
13Sapiens in verbis seipsum amabilem facit: gratiæ autem fatuorum effundentur.
14O presente do insensato não lhe trará proveito, pois ele espera muitas retribuições em troca de uma só dádiva.
14Datus insipientis non erit utilis tibi: oculi enim illius septemplices sunt.
15Dá pouco e insulta muito. Abre a boca como um arauto. Hoje empresta, e amanhã exige de volta. Uma pessoa assim é detestável.
15Exigua dabit, et multa improperabit: et apertio oris illius inflammatio est.
16O insensato dirá: “Não tenho amigo e ninguém agradece minhas boas obras. Os que comem meu pão falam mal de mim.”
16Hodie fœneratur quis, et cras expetit: odibilis est homo hujusmodi.
17Quantas vezes, e por quantas pessoas, ele será ridicularizado!
17Fatuo non erit amicus, et non erit gratia bonis illius:
18É melhor escorregar no chão do que tropeçar com a língua. Assim também a queda dos perversos virá rapidamente.
18qui enim edunt panem illius, falsæ linguæ sunt. Quoties et quanti irridebunt eum !
19Uma pessoa sem graça é como uma história contada fora de hora; ela estará continuamente na boca dos ignorantes.
19neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit; similiter et quod non erat habendum.
20Um provérbio dito pela boca de um insensato será rejeitado, pois ele não o dirá no momento apropriado.
20Lapsus falsæ linguæ quasi qui in pavimento cadens: sic casus malorum festinanter veniet.
21Há quem seja impedido de pecar por falta de recursos; quando descansar, não será perturbado.
21Homo acharis quasi fabula vana, in ore indisciplinatorum assidua erit.
22Há quem destrua a própria alma por vergonha, e por causa de uma aparência insensata a destrói.
22Ex ore fatui reprobabitur parabola: non enim dicit illam in tempore suo.]
23Há quem, por vergonha, faça promessas a um amigo e, sem necessidade, transforme-o em inimigo.
23[Est qui vetatur peccare præ inopia, et in requie sua stimulabitur.
24A mentira é uma mancha vergonhosa numa pessoa; ela está continuamente na boca dos ignorantes.
24Est qui perdet animam suam præ confusione, et ab imprudenti persona perdet eam: personæ autem acceptione perdet se.
25É melhor um ladrão do que alguém que mente continuamente, mas ambos herdarão a destruição.
25Est qui præ confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis.
26O destino do mentiroso é a desonra, e sua vergonha permanece continuamente com ele.
26Opprobrium nequam in homine mendacium: et in ore indisciplinatorum assidue erit.
27Quem é sábio nas palavras fará progresso, e quem é prudente agradará aos grandes.
27Potior fur quam assiduitas viri mendacis: perditionem autem ambo hæreditabunt.
28Quem cultiva sua terra aumentará sua colheita, e quem agrada aos grandes obterá perdão por sua iniquidade.
28Mores hominum mendacium sine honore, et confusio illorum cum ipsis sine intermissione.
29Favores e presentes cegam os olhos dos sábios e, como uma mordaça na boca, impedem a repreensão.
29Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis.
30Sabedoria escondida e tesouro que ninguém vê: que proveito há em qualquer dos dois?
30Qui operatur terram suam inaltabit acervum frugum, et qui operatur justitiam, ipse exaltabitur: qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem.
31Melhor é a pessoa que esconde sua insensatez do que aquela que esconde sua sabedoria.
31Xenia et dona excæcant oculos judicum, et quasi mutus, in ore avertit correptiones eorum.
no verse 32 in this text
32Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quæ utilitas in utrisque?
no verse 33 in this text
33Melior est qui celat insipientiam suam, quam homo qui abscondit sapientiam suam.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.