ΣΕΙΡΑΧ 20
Septuagint (Greek Old Testament), second editionOriginal language
Septuagint (Greek Old Testament), second edition
Clementine Vulgate, 1598
1ΕΣΤΙΝ ἔλεγχος ὃς οὐκ ἔστιν ὡραῖος, καὶ ἔστι σιωπῶν καὶ αὐτὸς φρόνιμος.
1[Quam bonum est arguere, quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere !
2ὡς καλὸν ἐλέγξαι ἢ θυμοῦσθαι, καὶ ὁ ἀνθομολογούμενος ἀπὸ ἐλαττώσεως κωλυθήσεται.
2Concupiscentia spadonis devirginabit juvenculam:
no verse 3 in this text
3sic qui facit per vim judicium iniquum.
4ἐπιθυμία εὐνούχου ἀποπαρθενῶσαι νεάνιδα, οὕτως ὁ ποιῶν ἐν βίᾳ κρίματα.
4Quam bonum est correptum manifestare pœnitentiam ! sic enim effugies voluntarium peccatum.
5ἔστι σιωπῶν εὑρισκόμενος σοφός, καὶ ἔστι μισητὸς ἀπὸ πολλῆς λαλιᾶς.
5Est tacens qui invenitur sapiens: et est odibilis qui procax est ad loquendum.
6ἔστι σιωπῶν, οὐ γὰρ ἔχει ἀπόκρισιν, καὶ ἔστι σιωπῶν εἰδὼς καιρόν.
6Est tacens non habens sensum loquelæ: et est tacens sciens tempus aptum.
7ἄνθρωπος σοφὸς σιγήσει ἕως καιροῦ, ὁ δὲ λαπιστὴς καὶ ἄφρων ὑπερβήσεται καιρόν.
7Homo sapiens tacebit usque ad tempus: lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.
8ὁ πλεονάζων λόγῳ βδελυχθήσεται, καὶ ὁ ἐνεξουσιαζόμενος μισηθήσεται.
8Qui multis utitur verbis lædet animam suam: et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur.
9ἔστιν εὐοδία ἐν κακοῖς ἀνδρί, καὶ ἔστιν εὕρημα εἰς ἐλάττωσιν.
9Est processio in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum.
10ἔστι δόσις, ἣ οὐ λυσιτελήσει σοι, καὶ ἔστι δόσις, ἧς τὸ ἀνταπόδομα διπλοῦν.
10Est datum quod non est utile, et est datum cujus retributio duplex.
11ἔστιν ἐλάττωσις ἕνεκεν δόξης, καὶ ἔστιν ὃς ἀπὸ ταπεινώσεως ᾖρε κεφαλήν.
11Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levabit caput.
12ἔστιν ἀγοράζων πολλὰ ὀλίγου καὶ ἀποτιννύων αὐτὰ ἑπταπλάσιον.
12Est qui multa redimat modico pretio, et restituens ea in septuplum.
13ὁ σοφὸς ἐν λόγῳ ἑαυτὸν προσφιλῆ ποιήσει, χάριτες δὲ μωρῶν ἐκχυθήσονται.
13Sapiens in verbis seipsum amabilem facit: gratiæ autem fatuorum effundentur.
14δόσις ἄφρονος οὐ λυσιτελήσει σοι, οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀνθ᾿ ἑνὸς πολλοί·
14Datus insipientis non erit utilis tibi: oculi enim illius septemplices sunt.
15ὀλίγα δώσει καὶ πολλὰ ὀνειδίσει καὶ ἀνοίξει τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς κῆρυξ· σήμερον δανιεῖ καὶ αὔριον ἀπαιτήσει, μισητὸς ἄνθρωπος ὁ τοιοῦτος.
15Exigua dabit, et multa improperabit: et apertio oris illius inflammatio est.
16μωρὸς ἐρεῖ· οὐχ ὑπάρχει μοι φίλος, καὶ οὐκ ἔστι χάρις τοῖς ἀγαθοῖς μου· οἱ ἔσθοντες τὸν ἄρτον μου, φαῦλοι γλώσσῃ·
16Hodie fœneratur quis, et cras expetit: odibilis est homo hujusmodi.
17ποσάκις καὶ ὅσοι καταγελάσονται αὐτοῦ;
17Fatuo non erit amicus, et non erit gratia bonis illius:
18Ὀλίσθημα ἀπὸ ἐδάφους μᾶλλον ἢ ἀπὸ γλώσσης, οὕτως πτῶσις κακῶν κατὰ σπουδὴν ἥξει.
18qui enim edunt panem illius, falsæ linguæ sunt. Quoties et quanti irridebunt eum !
19ἄνθρωπος ἄχαρις, μῦθος ἄκαιρος· ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται.
19neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit; similiter et quod non erat habendum.
20ἀπὸ στόματος μωροῦ ἀποδοκιμασθήσεται παραβολή, οὐ γὰρ μὴ εἴπῃ αὐτὴν ἐν καιρῷ αὐτῆς.
20Lapsus falsæ linguæ quasi qui in pavimento cadens: sic casus malorum festinanter veniet.
21Ἔστι κωλυόμενος ἁμαρτάνειν ἀπὸ ἐνδείας, καὶ ἐν τῇ ἀναπαύσει αὐτοῦ οὐ κατανυγήσεται.
21Homo acharis quasi fabula vana, in ore indisciplinatorum assidua erit.
22ἔστιν ἀπολλύων τὴν ψυχὴν αὐτοῦ δι᾿ αἰσχύνην, καὶ ἀπὸ ἄφρονος προσώπου ἀπολεῖ αὐτήν.
22Ex ore fatui reprobabitur parabola: non enim dicit illam in tempore suo.]
23ἔστι χάριν αἰσχύνης ἐπαγγελόμενος φίλῳ, καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν ἐχθρὸν δωρεάν.
23[Est qui vetatur peccare præ inopia, et in requie sua stimulabitur.
24Μῶμος πονηρὸς ἐν ἀνθρώπῳ ψεῦδος, ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται.
24Est qui perdet animam suam præ confusione, et ab imprudenti persona perdet eam: personæ autem acceptione perdet se.
25αἱρετὸν κλέπτης ἢ ὁ ἐνδελεχίζων ψεύδει, ἀμφότεροι δὲ ἀπώλειαν κληρονομήσουσιν.
25Est qui præ confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis.
26ἦθος ἀνθρώπου ψευδοῦς ἀτιμία, καὶ ἡ αἰσχύνη αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ἐνδελεχῶς.
26Opprobrium nequam in homine mendacium: et in ore indisciplinatorum assidue erit.
27Ὁ σοφὸς ἐν λόγοις προάξει ἑαυτόν, καὶ ἄνθρωπος φρόνιμος ἀρέσει μεγιστᾶσιν.
27Potior fur quam assiduitas viri mendacis: perditionem autem ambo hæreditabunt.
28ὁ ἐργαζόμενος γῆν ἀνυψώσει θημωνίαν αὐτοῦ, καὶ ὁ ἀρέσκων μεγιστᾶσιν ἐξιλάσεται ἀδικίαν.
28Mores hominum mendacium sine honore, et confusio illorum cum ipsis sine intermissione.
29ξένια καὶ δῶρα ἀποτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς σοφῶν καὶ ὡς φιμὸς ἐν στόματι ἀποτρέπει ἐλεγμούς.
29Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis.
30σοφία κεκρυμμένη καὶ θησαυρὸς ἀφανής, τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφοτέροις;
30Qui operatur terram suam inaltabit acervum frugum, et qui operatur justitiam, ipse exaltabitur: qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem.
31κρείσσων ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν μωρίαν αὐτοῦ ἢ ἄνθρωπος ἀποκρύπτων τὴν σοφίαν αὐτοῦ.
31Xenia et dona excæcant oculos judicum, et quasi mutus, in ore avertit correptiones eorum.
no verse 32 in this text
32Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quæ utilitas in utrisque?
no verse 33 in this text
33Melior est qui celat insipientiam suam, quam homo qui abscondit sapientiam suam.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.