Sirácida 34
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Esperanças vazias e falsas pertencem ao homem sem entendimento, e os sonhos dão asas aos insensatos.
1[Vana spes et mendacium viro insensato: et somnia extollunt imprudentes.
2Como quem tenta agarrar uma sombra e corre atrás do vento, assim é quem põe sua esperança em sonhos.
2Quasi qui apprehendit umbram et persequitur ventum, sic et qui attendit ad visa mendacia.
3A visão dos sonhos é um reflexo, como a imagem de um rosto diante de outro rosto.
3Hoc secundum hoc visio somniorum, ante faciem hominis similitudo hominis.
4De algo impuro, o que pode ser purificado? E do que é falso, o que pode ser verdadeiro?
4Ab immundo, quid mundabitur? et a mendace, quid verum dicetur?
5Adivinhações, presságios e sonhos são inúteis; o coração cria fantasias como a mulher em trabalho de parto.
5Divinatio erroris, et auguria mendacia, et somnia malefacientium, vanitas est:
6Se eles não forem enviados numa visitação do Altíssimo, não entregue seu coração a eles.
6et sicut parturientis, cor tuum phantasias patitur. Nisi ab Altissimo fuerit emissa visitatio, ne dederis in illis cor tuum:
7Pois os sonhos desviaram muitos, e os que depositaram neles sua esperança fracassaram.
7multos enim errare fecerunt somnia, et exciderunt sperantes in illis.
8A Lei se cumprirá sem falsidade, e a sabedoria é completa numa boca fiel.
8Sine mendacio consummabitur verbum legis, et sapientia in ore fidelis complanabitur.]
9O homem bem instruído conhece muitas coisas, e quem tem muita experiência falará com entendimento.
9[Qui non est tentatus quid scit? vir in multis expertus cogitabit multa: et qui multa didicit enarrabit intellectum.
10Quem não tem experiência conhece poucas coisas, mas quem viajou aumenta sua perspicácia.
10Qui non est expertus pauca recognoscit: qui autem in multis factus est, multiplicat malitiam.
11Vi muitas coisas em minhas viagens, e meu entendimento é maior do que consigo expressar.
11Qui tentatus non est qualia scit? qui implanatus est abundabit nequitia.
12Muitas vezes estive em perigo de morte e fui preservado por causa dessas experiências.
12Multa vidi errando, et plurimas verborum consuetudines.
13O espírito dos que temem o Senhor viverá, pois sua esperança está naquele que os salva.
13Aliquoties usque ad mortem periclitatus sum horum causa, et liberatus sum gratia Dei.]
14Quem teme o Senhor não terá medo nem será covarde, pois ele é sua esperança.
14[Spiritus timentium Deum quæritur, et in respectu illius benedicetur.
15Feliz é a alma daquele que teme o Senhor! A quem ele dá atenção? Quem é seu apoio?
15Spes enim illorum in salvantem illos, et oculi Dei in diligentes se.
16Os olhos do Senhor estão sobre os que o amam: proteção poderosa e apoio forte, abrigo contra o vento quente e sombra contra o sol do meio-dia, proteção contra o tropeço e auxílio contra a queda.
16Qui timet Dominum nihil trepidabit: et non pavebit, quoniam ipse est spes ejus.
17Ele levanta a alma e ilumina os olhos; dá saúde, vida e bênção.
17Timentis Dominum, beata est anima ejus.
18Quem oferece em sacrifício algo obtido injustamente faz uma oferta de zombaria; as ofertas zombeteiras dos perversos não são aceitáveis.
18Ad quem respicit, et quis est fortitudo ejus?
19O Altíssimo não se agrada das ofertas dos ímpios nem é aplacado por seus pecados por causa da multidão de sacrifícios.
19Oculi Domini super timentes eum: protector potentiæ, firmamentum virtutis, tegimen ardoris, et umbraculum meridiani:
20Como quem mata um filho diante dos olhos de seu pai é aquele que oferece sacrifício com os bens dos pobres.
20deprecatio offensionis, et adjutorium casus: exaltans animam, et illuminans oculos, dans sanitatem, et vitam, et benedictionem.]
21O pão dos necessitados é a vida dos pobres; quem os priva dele é homem sanguinário.
21[Immolantis ex iniquo oblatio est maculata, et non sunt beneplacitæ subsannationes injustorum.
22Quem tira do próximo seu sustento é como quem o mata; quem priva o trabalhador de seu salário é como quem derrama sangue.
22Dominus solus sustinentibus se in via veritatis et justitiæ.
23Quando um constrói e outro derruba, que proveito há, além de trabalho inútil?
23Dona iniquorum non probat Altissimus, nec respicit in oblationes iniquorum, nec in multitudine sacrificiorum eorum propitiabitur peccatis.
24Quando um ora e outro amaldiçoa, à voz de qual deles o Senhor dará ouvidos?
24Qui offert sacrificium ex substantia pauperum, quasi qui victimat filium in conspectu patris sui.
25Quem se lava depois de tocar num morto e torna a tocá-lo, que benefício recebeu de sua lavagem?
25Panis egentium vita pauperum est: qui defraudat illum homo sanguinis est.
26Assim é o homem que jejua por causa de seus pecados e depois volta a praticar as mesmas coisas: quem ouvirá sua oração? Que proveito terá em sua humilhação?
26Qui aufert in sudore panem, quasi qui occidit proximum suum.
no verse 27 in this text
27Qui effundit sanguinem, et qui fraudem facit mercenario, fratres sunt.
no verse 28 in this text
28Unus ædificans, et unus destruens: quid prodest illis, nisi labor?
no verse 29 in this text
29Unus orans, et unus maledicens: cujus vocem exaudiet Deus?
no verse 30 in this text
30Qui baptizatur a mortuo, et iterum tangit eum, quid proficit lavatio illius?
no verse 31 in this text
31Sic homo qui jejunat in peccatis suis, et iterum eadem faciens: quid proficit humiliando se? orationem illius quis exaudiet?]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.