Lucam
Chapter 22
Clementine Vulgate, 1598

Read in

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)
vs Synodal Translatio…

Compare with

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Brezhoneg (Breton Gospels, 1827)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Baibal Olcim (Matupi Chin)Meriam Mir GospelsOld Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)Stop comparing
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Lucam 22

Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Appropinquabat autem dies festus azymorum, qui dicitur Pascha:
1Приближался праздник опресноков, называемый Пасхою,
2et quærebant principes sacerdotum, et scribæ, quomodo Jesum interficerent: timebant vero plebem.
2и искали первосвященники и книжники, как бы погубить Его, потому что боялись народа.
3Intravit autem Satanas in Judam, qui cognominabatur Iscariotes, unum de duodecim:
3Вошел же сатана в Иуду, прозванного Искариотом, одного из числа двенадцати,
4et abiit, et locutus est cum principibus sacerdotum, et magistratibus, quemadmodum illum traderet eis.
4и он пошел, и говорил с первосвященниками и начальниками, как Его предать им.
5Et gavisi sunt, et pacti sunt pecuniam illi dare.
5Они обрадовались и согласились дать ему денег;
6Et spopondit, et quærebat opportunitatem ut traderet illum sine turbis.
6и он обещал, и искал удобного времени, чтобы предать Его им не при народе.
7Venit autem dies azymorum, in qua necesse erat occidi pascha.
7Настал же день опресноков, в который надлежало заколоть пасхального агнца,
8Et misit Petrum et Joannem, dicens: Euntes parate nobis pascha, ut manducemus.
8и послал Иисус Петра и Иоанна, сказав: пойдите, приготовьте нам есть пасху.
9At illi dixerunt: Ubi vis paremus?
9Они же сказали Ему: где велишь нам приготовить?
10Et dixit ad eos: Ecce introëuntibus vobis in civitatem occurret vobis homo quidam amphoram aquæ portans: sequimini eum in domum, in quam intrat,
10Он сказал им: вот, при входе вашем в город, встретится с вами человек, несущий кувшин воды; последуйте за ним в дом, в который войдет он,
11et dicetis patrifamilias domus: Dicit tibi Magister: Ubi est diversorium, ubi pascha cum discipulis meis manducem?
11и скажите хозяину дома: Учитель говорит тебе: где комната, в которой бы Мне есть пасху с учениками Моими?
12Et ipse ostendet vobis cœnaculum magnum stratum, et ibi parate.
12И он покажет вам горницу большую устланную; там приготовьте.
13Euntes autem invenerunt sicut dixit illis, et paraverunt pascha.
13Они пошли, и нашли, как сказал им, и приготовили пасху.
14Et cum facta esset hora, discubuit, et duodecim apostoli cum eo.
14И когда настал час, Он возлег, и двенадцать Апостолов с Ним,
15Et ait illis: Desiderio desideravi hoc pascha manducare vobiscum, antequam patiar.
15и сказал им: очень желал Я есть с вами сию пасху прежде Моего страдания,
16Dico enim vobis, quia ex hoc non manducabo illud, donec impleatur in regno Dei.
16ибо сказываю вам, что уже не буду есть ее, пока она не совершится в Царствии Божием.
17Et accepto calice gratias egit, et dixit: Accipite, et dividite inter vos.
17И, взяв чашу и благодарив, сказал: приимите ее и разделите между собою,
18Dico enim vobis quod non bibam de generatione vitis donec regnum Dei veniat.
18ибо сказываю вам, что не буду пить от плода виноградного, доколе не придет Царствие Божие.
19Et accepto pane gratias egit, et fregit, et dedit eis, dicens: Hoc est corpus meum, quod pro vobis datur: hoc facite in meam commemorationem.
19И, взяв хлеб и благодарив, преломил и подал им, говоря: сие есть тело Мое, которое за вас предается; сие творите в Мое воспоминание.
20Similiter et calicem, postquam cœnavit, dicens: Hic est calix novum testamentum in sanguine meo, qui pro vobis fundetur.
20Также и чашу после вечери, говоря: сия чаша есть Новый Завет в Моей крови, которая за вас проливается.
21Verumtamen ecce manus tradentis me, mecum est in mensa.
21И вот, рука предающего Меня со Мною за столом;
22Et quidem Filius hominis, secundum quod definitum est, vadit: verumtamen væ homini illi per quem tradetur.
22впрочем, Сын Человеческий идет по предназначению, но горе тому человеку, которым Он предается.
23Et ipsi cœperunt quærere inter se quis esset ex eis qui hoc facturus esset.
23И они начали спрашивать друг друга, кто бы из них был, который это сделает.
24Facta est autem et contentio inter eos, quis eorum videretur esse major.
24Был же и спор между ними, кто из них должен почитаться большим.
25Dixit autem eis: Reges gentium dominantur eorum: et qui potestatem habent super eos, benefici vocantur.
25Он же сказал им: цари господствуют над народами, и владеющие ими благодетелями называются,
26Vos autem non sic: sed qui major est in vobis, fiat sicut minor: et qui præcessor est, sicut ministrator.
26а вы не так: но кто из вас больше, будь как меньший, и начальствующий - как служащий.
27Nam quis major est, qui recumbit, an qui ministrat? nonne qui recumbit? Ego autem in medio vestrum sum, sicut qui ministrat:
27Ибо кто больше: возлежащий, или служащий? не возлежащий ли? А Я посреди вас, как служащий.
28vos autem estis, qui permansistis mecum in tentationibus meis.
28Но вы пребыли со Мною в напастях Моих,
29Et ego dispono vobis sicut disposuit mihi Pater meus regnum,
29и Я завещаваю вам, как завещал Мне Отец Мой, Царство,
30ut edatis et bibatis super mensam meam in regno meo, et sedeatis super thronos judicantes duodecim tribus Israël.
30да ядите и пиете за трапезою Моею в Царстве Моем, и сядете на престолах судить двенадцать колен Израилевых.
31Ait autem Dominus: Simon, Simon, ecce Satanas expetivit vos ut cribraret sicut triticum:
31И сказал Господь: Симон! Симон! се, сатана просил, чтобы сеять вас как пшеницу,
32ego autem rogavi pro te ut non deficiat fides tua: et tu aliquando conversus, confirma fratres tuos.
32но Я молился о тебе, чтобы не оскудела вера твоя; и ты некогда, обратившись, утверди братьев твоих.
33Qui dixit ei: Domine, tecum paratus sum et in carcerem et in mortem ire.
33Он отвечал Ему: Господи! с Тобою я готов и в темницу и на смерть идти.
34At ille dixit: Dico tibi, Petre, non cantabit hodie gallus, donec ter abneges nosse me. Et dixit eis:
34Но Он сказал: говорю тебе, Петр, не пропоет петух сегодня, как ты трижды отречешься, что не знаешь Меня.
35Quando misi vos sine sacculo, et pera, et calceamentis, numquid aliquid defuit vobis?
35И сказал им: когда Я посылал вас без мешка и без сумы и без обуви, имели ли вы в чем недостаток? Они отвечали: ни в чем.
36At illi dixerunt: Nihil. Dixit ergo eis: Sed nunc qui habet sacculum, tollat; similiter et peram: et qui non habet, vendat tunicam suam et emat gladium.
36Тогда Он сказал им: но теперь, кто имеет мешок, тот возьми его, также и суму; а у кого нет, продай одежду свою и купи меч;
37Dico enim vobis, quoniam adhuc hoc quod scriptum est, oportet impleri in me: Et cum iniquis deputatus est. Etenim ea quæ sunt de me finem habent.
37ибо сказываю вам, что должно исполниться на Мне и сему написанному: и к злодеям причтен. Ибо то, что о Мне, приходит к концу.
38At illi dixerunt: Domine, ecce duo gladii hic. At ille dixit eis: Satis est.
38Они сказали: Господи! вот, здесь два меча. Он сказал им: довольно.
39Et egressus ibat secundum consuetudinem in monte Olivarum. Secuti sunt autem illum et discipuli.
39И, выйдя, пошел по обыкновению на гору Елеонскую, за Ним последовали и ученики Его.
40Et cum pervenisset ad locum, dixit illis: Orate ne intretis in tentationem.
40Придя же на место, сказал им: молитесь, чтобы не впасть в искушение.
41Et ipse avulsus est ab eis quantum jactus est lapidis: et positis genibus orabat,
41И Сам отошел от них на вержение камня, и, преклонив колени, молился,
42dicens: Pater, si vis, transfer calicem istum a me: verumtamen non mea voluntas, sed tua fiat.
42говоря: Отче! о, если бы Ты благоволил пронести чашу сию мимо Меня! впрочем не Моя воля, но Твоя да будет.
43Apparuit autem illi angelus de cælo, confortans eum. Et factus in agonia, prolixius orabat.
43Явился же Ему Ангел с небес и укреплял Его.
44Et factus est sudor ejus sicut guttæ sanguinis decurrentis in terram.
44И, находясь в борении, прилежнее молился, и был пот Его, как капли крови, падающие на землю.
45Et cum surrexisset ab oratione et venisset ad discipulos suos, invenit eos dormientes præ tristitia.
45Встав от молитвы, Он пришел к ученикам, и нашел их спящими от печали
46Et ait illis: Quid dormitis? surgite, orate, ne intretis in tentationem.
46и сказал им: что вы спите? встаньте и молитесь, чтобы не впасть в искушение.
47Adhuc eo loquente, ecce turba: et qui vocabatur Judas, unus de duodecim, antecedebat eos, et appropinquavit Jesu ut oscularetur eum.
47Когда Он еще говорил это, появился народ, а впереди его шел один из двенадцати, называемый Иуда, и он подошел к Иисусу, чтобы поцеловать Его. Ибо он такой им дал знак: Кого я поцелую, Тот и есть.
48Jesus autem dixit illi: Juda, osculo Filium hominis tradis?
48Иисус же сказал ему: Иуда! целованием ли предаешь Сына Человеческого?
49Videntes autem hi qui circa ipsum erant, quod futurum erat, dixerunt ei: Domine, si percutimus in gladio?
49Бывшие же с Ним, видя, к чему идет дело, сказали Ему: Господи! не ударить ли нам мечом?
50Et percussit unus ex illis servum principis sacerdotum, et amputavit auriculam ejus dexteram.
50И один из них ударил раба первосвященникова, и отсек ему правое ухо.
51Respondens autem Jesus, ait: Sinite usque huc. Et cum tetigisset auriculam ejus, sanavit eum.
51Тогда Иисус сказал: оставьте, довольно. И, коснувшись уха его, исцелил его.
52Dixit autem Jesus ad eos qui venerant ad se principes sacerdotum, et magistratus templi, et seniores: Quasi ad latronem existis cum gladiis et fustibus?
52Первосвященникам же и начальникам храма и старейшинам, собравшимся против Него, сказал Иисус: как будто на разбойника вышли вы с мечами и кольями, чтобы взять Меня?
53Cum quotidie vobiscum fuerim in templo, non extendistis manus in me: sed hæc est hora vestra, et potestas tenebrarum.
53Каждый день бывал Я с вами в храме, и вы не поднимали на Меня рук, но теперь ваше время и власть тьмы.
54Comprehendentes autem eum, duxerunt ad domum principis sacerdotum: Petrus vero sequebatur a longe.
54Взяв Его, повели и привели в дом первосвященника. Петр же следовал издали.
55Accenso autem igne in medio atrii et circumsedentibus illis, erat Petrus in medio eorum.
55Когда они развели огонь среди двора и сели вместе, сел и Петр между ними.
56Quem cum vidisset ancilla quædam sedentem ad lumen, et eum fuisset intuita, dixit: Et hic cum illo erat.
56Одна служанка, увидев его сидящего у огня и всмотревшись в него, сказала: и этот был с Ним.
57At ille negavit eum, dicens: Mulier, non novi illum.
57Но он отрекся от Него, сказав женщине: я не знаю Его.
58Et post pusillum alius videns eum, dixit: Et tu de illis es. Petrus vero ait: O homo, non sum.
58Вскоре потом другой, увидев его, сказал: и ты из них. Но Петр сказал этому человеку: нет!
59Et intervallo facto quasi horæ unius, alius quidam affirmabat, dicens: Vere et hic cum illo erat: nam et Galilæus est.
59Прошло с час времени, еще некто настоятельно говорил: точно и этот был с Ним, ибо он Галилеянин.
60Et ait Petrus: Homo, nescio quid dicis. Et continuo, adhuc illo loquente, cantavit gallus.
60Но Петр сказал тому человеку: не знаю, что ты говоришь. И тотчас, когда еще говорил он, запел петух.
61Et conversus Dominus respexit Petrum, et recordatus est Petrus verbi Domini, sicut dixerat: Quia priusquam gallus cantet, ter me negabis.
61Тогда Господь, обратившись, взглянул на Петра, и Петр вспомнил слово Господа, как Он сказал ему: прежде нежели пропоет петух, отречешься от Меня трижды.
62Et egressus foras Petrus flevit amare.
62И, выйдя вон, горько заплакал.
63Et viri qui tenebant illum, illudebant ei, cædentes.
63Люди, державшие Иисуса, ругались над Ним и били Его;
64Et velaverunt eum, et percutiebant faciem ejus: et interrogabant eum, dicentes: Prophetiza, quis est, qui te percussit?
64и, закрыв Его, ударяли Его по лицу и спрашивали Его: прореки, кто ударил Тебя?
65Et alia multa blasphemantes dicebant in eum.
65И много иных хулений произносили против Него.
66Et ut factus est dies, convenerunt seniores plebis, et principes sacerdotum, et scribæ, et duxerunt illum in concilium suum, dicentes: Si tu es Christus, dic nobis.
66И как настал день, собрались старейшины народа, первосвященники и книжники, и ввели Его в свой синедрион
67Et ait illis: Si vobis dixero, non credetis mihi:
67и сказали: Ты ли Христос? скажи нам. Он сказал им: если скажу вам, вы не поверите;
68si autem et interrogavero, non respondebitis mihi, neque dimittetis.
68если же и спрошу вас, не будете отвечать Мне и не отпустите Меня;
69Ex hoc autem erit Filius hominis sedens a dextris virtutis Dei.
69отныне Сын Человеческий воссядет одесную силы Божией.
70Dixerunt autem omnes: Tu ergo es Filius Dei? Qui ait: Vos dicitis, quia ego sum.
70И сказали все: итак, Ты Сын Божий? Он отвечал им: вы говорите, что Я.
71At illi dixerunt: Quid adhuc desideramus testimonium? ipsi enim audivimus de ore ejus.
71Они же сказали: какое еще нужно нам свидетельство? ибо мы сами слышали из уст Его.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.