Lucam 15
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Erant autem appropinquantes ei publicani, et peccatores ut audirent illum.
1Приближались к Нему все мытари и грешники слушать Его.
2Et murmurabant pharisæi, et scribæ, dicentes: Quia hic peccatores recipit, et manducat cum illis.
2Фарисеи же и книжники роптали, говоря: Он принимает грешников и ест с ними.
3Et ait ad illos parabolam istam dicens:
3Но Он сказал им следующую притчу:
4Quis ex vobis homo, qui habet centum oves, et si perdiderit unam ex illis, nonne dimittit nonaginta novem in deserto, et vadit ad illam quæ perierat, donec inveniat eam?
4кто из вас, имея сто овец и потеряв одну из них, не оставит девяноста девяти в пустыне и не пойдет за пропавшею, пока не найдет ее?
5Et cum invenerit eam, imponit in humeros suos gaudens:
5А найдя, возьмет ее на плечи свои с радостью
6et veniens domum convocat amicos et vicinos, dicens illis: Congratulamini mihi, quia inveni ovem meam, quæ perierat.
6и, придя домой, созовет друзей и соседей и скажет им: порадуйтесь со мною: я нашел мою пропавшую овцу.
7Dico vobis quod ita gaudium erit in cælo super uno peccatore pœnitentiam agente, quam super nonaginta novem justis, qui non indigent pœnitentia.
7Сказываю вам, что так на небесах более радости будет об одном грешнике кающемся, нежели о девяноста девяти праведниках, не имеющих нужды в покаянии.
8Aut quæ mulier habens drachmas decem, si perdiderit drachmam unam, nonne accendit lucernam, et everrit domum, et quærit diligenter, donec inveniat?
8Или какая женщина, имея десять драхм, если потеряет одну драхму, не зажжет свечи и не станет мести комнату и искать тщательно, пока не найдет,
9Et cum invenerit convocat amicas et vicinas, dicens: Congratulamini mihi, quia inveni drachmam quam perdideram.
9а найдя, созовет подруг и соседок и скажет: порадуйтесь со мною: я нашла потерянную драхму.
10Ita, dico vobis, gaudium erit coram angelis Dei super uno peccatore pœnitentiam agente.
10Так, говорю вам, бывает радость у Ангелов Божиих и об одном грешнике кающемся.
11Ait autem: Homo quidam habuit duos filios:
11Еще сказал: у некоторого человека было два сына;
12et dixit adolescentior ex illis patri: Pater, da mihi portionem substantiæ, quæ me contingit. Et divisit illis substantiam.
12и сказал младший из них отцу: отче! дай мне следующую мне часть имения. И отец разделил им имение.
13Et non post multos dies, congregatis omnibus, adolescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam, et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose.
13По прошествии немногих дней младший сын, собрав все, пошел в дальнюю сторону и там расточил имение свое, живя распутно.
14Et postquam omnia consummasset, facta est fames valida in regione illa, et ipse cœpit egere.
14Когда же он прожил все, настал великий голод в той стране, и он начал нуждаться;
15Et abiit, et adhæsit uni civium regionis illius: et misit illum in villam suam ut pasceret porcos.
15и пошел, пристал к одному из жителей страны той, а тот послал его на поля свои пасти свиней;
16Et cupiebat implere ventrem suum de siliquis, quas porci manducabant: et nemo illi dabat.
16и он рад был наполнить чрево свое рожками, которые ели свиньи, но никто не давал ему.
17In se autem reversus, dixit: Quanti mercenarii in domo patris mei abundant panibus, ego autem hic fame pereo !
17Придя же в себя, сказал: сколько наемников у отца моего избыточествуют хлебом, а я умираю от голода;
18surgam, et ibo ad patrem meum, et dicam ei: Pater, peccavi in cælum, et coram te:
18встану, пойду к отцу моему и скажу ему: отче! я согрешил против неба и пред тобою
19jam non sum dignus vocari filius tuus: fac me sicut unum de mercenariis tuis.
19и уже недостоин называться сыном твоим; прими меня в число наемников твоих.
20Et surgens venit ad patrem suum. Cum autem adhuc longe esset, vidit illum pater ipsius, et misericordia motus est, et accurrens cecidit super collum ejus, et osculatus est eum.
20Встал и пошел к отцу своему. И когда он был еще далеко, увидел его отец его и сжалился; и, побежав, пал ему на шею и целовал его.
21Dixitque ei filius: Pater, peccavi in cælum, et coram te: jam non sum dignus vocari filius tuus.
21Сын же сказал ему: отче! я согрешил против неба и пред тобою и уже недостоин называться сыном твоим.
22Dixit autem pater ad servos suos: Cito proferte stolam primam, et induite illum, et date annulum in manum ejus, et calceamenta in pedes ejus:
22А отец сказал рабам своим: принесите лучшую одежду и оденьте его, и дайте перстень на руку его и обувь на ноги;
23et adducite vitulum saginatum, et occidite, et manducemus, et epulemur:
23и приведите откормленного теленка, и заколите; станем есть и веселиться!
24quia hic filius meus mortuus erat, et revixit: perierat, et inventus est. Et cœperunt epulari.
24ибо этот сын мой был мертв и ожил, пропадал и нашелся. И начали веселиться.
25Erat autem filius ejus senior in agro: et cum veniret, et appropinquaret domui, audivit symphoniam et chorum:
25Старший же сын его был на поле; и возвращаясь, когда приблизился к дому, услышал пение и ликование;
26et vocavit unum de servis, et interrogavit quid hæc essent.
26и, призвав одного из слуг, спросил: что это такое?
27Isque dixit illi: Frater tuus venit, et occidit pater tuus vitulum saginatum, quia salvum illum recepit.
27Он сказал ему: брат твой пришел, и отец твой заколол откормленного теленка, потому что принял его здоровым.
28Indignatus est autem, et nolebat introire. Pater ergo illius egressus, cœpit rogare illum.
28Он осердился и не хотел войти. Отец же его, выйдя, звал его.
29At ille respondens, dixit patri suo: Ecce tot annis servio tibi, et numquam mandatum tuum præterivi: et numquam dedisti mihi hædum ut cum amicis meis epularer.
29Но он сказал в ответ отцу: вот, я столько лет служу тебе и никогда не преступал приказания твоего, но ты никогда не дал мне и козленка, чтобы мне повеселиться с друзьями моими;
30Sed postquam filius tuus hic, qui devoravit substantiam suam cum meretricibus, venit, occidisti illi vitulum saginatum.
30а когда этот сын твой, расточивший имение свое с блудницами, пришел, ты заколол для него откормленного теленка.
31At ipse dixit illi: Fili, tu semper mecum es, et omnia mea tua sunt:
31Он же сказал ему: сын мой! ты всегда со мною, и все мое твое,
32epulari autem, et gaudere oportebat, quia frater tuus hic mortuus erat, et revixit; perierat, et inventus est.
32а о том надобно было радоваться и веселиться, что брат твой сей был мертв и ожил, пропадал и нашелся.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.