Lucam 14
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Et factum est cum intraret Jesus in domum cujusdam principis pharisæorum sabbato manducare panem, et ipsi observabant eum.
1Случилось Ему в субботу придти в дом одного из начальников фарисейских вкусить хлеба, и они наблюдали за Ним.
2Et ecce homo quidam hydropicus erat ante illum.
2И вот, предстал пред Него человек, страждущий водяною болезнью.
3Et respondens Jesus dixit ad legisperitos et pharisæos, dicens: Si licet sabbato curare?
3По сему случаю Иисус спросил законников и фарисеев: позволительно ли врачевать в субботу?
4At illi tacuerunt. Ipse vero apprehensum sanavit eum, ac dimisit.
4Они молчали. И, прикоснувшись, исцелил его и отпустил.
5Et respondens ad illos dixit: Cujus vestrum asinus, aut bos in puteum cadet, et non continuo extrahet illum die sabbati?
5При сем сказал им: если у кого из вас осел или вол упадет в колодезь, не тотчас ли вытащит его и в субботу?
6Et non poterant ad hæc respondere illi.
6И не могли отвечать Ему на это.
7Dicebat autem et ad invitatos parabolam, intendens quomodo primos accubitus eligerent, dicens ad illos:
7Замечая же, как званые выбирали первые места, сказал им притчу:
8Cum invitatus fueris ad nuptias, non discumbas in primo loco, ne forte honoratior te sit invitatus ab illo.
8когда ты будешь позван кем на брак, не садись на первое место, чтобы не случился кто из званых им почетнее тебя,
9Et veniens is, qui te et illum vocavit, dicat tibi: Da huic locum: et tunc incipias cum rubore novissimum locum tenere.
9и звавший тебя и его, подойдя, не сказал бы тебе: уступи ему место; и тогда со стыдом должен будешь занять последнее место.
10Sed cum vocatus fueris, vade, recumbe in novissimo loco: ut, cum venerit qui te invitavit, dicat tibi: Amice, ascende superius. Tunc erit tibi gloria coram simul discumbentibus:
10Но когда зван будешь, придя, садись на последнее место, чтобы звавший тебя, подойдя, сказал: друг! пересядь выше; тогда будет тебе честь пред сидящими с тобою,
11quia omnis, qui se exaltat, humiliabitur: et qui se humiliat, exaltabitur.
11ибо всякий возвышающий сам себя унижен будет, а унижающий себя возвысится.
12Dicebat autem et ei, qui invitaverat: Cum facis prandium, aut cœnam, noli vocare amicos tuos, neque fratres tuos, neque cognatos, neque vicinos divites: ne forte te et ipsi reinvitent, et fiat tibi retributio;
12Сказал же и позвавшему Его: когда делаешь обед или ужин, не зови друзей твоих, ни братьев твоих, ни родственников твоих, ни соседей богатых, чтобы и они тебя когда не позвали, и не получил ты воздаяния.
13sed cum facis convivium, voca pauperes, debiles, claudos, et cæcos:
13Но, когда делаешь пир, зови нищих, увечных, хромых, слепых,
14et beatus eris, quia non habent retribuere tibi: retribuetur enim tibi in resurrectione justorum.
14и блажен будешь, что они не могут воздать тебе, ибо воздастся тебе в воскресение праведных.
15Hæc cum audisset quidam de simul discumbentibus, dixit illi: Beatus qui manducabit panem in regno Dei.
15Услышав это, некто из возлежащих с Ним сказал Ему: блажен, кто вкусит хлеба в Царствии Божием!
16At ipse dixit ei: Homo quidam fecit cœnam magnam, et vocavit multos.
16Он же сказал ему: один человек сделал большой ужин и звал многих,
17Et misit servum suum hora cœnæ dicere invitatis ut venirent, quia jam parata sunt omnia.
17и когда наступило время ужина, послал раба своего сказать званым: идите, ибо уже все готово.
18Et cœperunt simul omnes excusare. Primus dixit ei: Villam emi, et necesse habeo exire, et videre illam: rogo te, habe me excusatum.
18И начали все, как бы сговорившись, извиняться. Первый сказал ему: я купил землю и мне нужно пойти посмотреть ее; прошу тебя, извини меня.
19Et alter dixit: Juga boum emi quinque, et eo probare illa: rogo te, habe me excusatum.
19Другой сказал: я купил пять пар волов и иду испытать их; прошу тебя, извини меня.
20Et alius dixit: Uxorem duxi, et ideo non possum venire.
20Третий сказал: я женился и потому не могу придти.
21Et reversus servus nuntiavit hæc domino suo. Tunc iratus paterfamilias, dixit servo suo: Exi cito in plateas et vicos civitatis: et pauperes, ac debiles, et cæcos, et claudos introduc huc.
21И, возвратившись, раб тот донес о сем господину своему. Тогда, разгневавшись, хозяин дома сказал рабу своему: пойди скорее по улицам и переулкам города и приведи сюда нищих, увечных, хромых и слепых.
22Et ait servus: Domine, factum est ut imperasti, et adhuc locus est.
22И сказал раб: господин! исполнено, как приказал ты, и еще есть место.
23Et ait dominus servo: Exi in vias, et sæpes: et compelle intrare, ut impleatur domus mea.
23Господин сказал рабу: пойди по дорогам и изгородям и убеди придти, чтобы наполнился дом мой.
24Dico autem vobis quod nemo virorum illorum qui vocati sunt, gustabit cœnam meam.
24Ибо сказываю вам, что никто из тех званых не вкусит моего ужина, ибо много званых, но мало избранных.
25Ibant autem turbæ multæ cum eo: et conversus dixit ad illos:
25С Ним шло множество народа; и Он, обратившись, сказал им:
26Si quis venit ad me, et non odit patrem suum, et matrem, et uxorem, et filios, et fratres, et sorores, adhuc autem et animam suam, non potest meus esse discipulus.
26если кто приходит ко Мне и не возненавидит отца своего и матери, и жены и детей, и братьев и сестер, а притом и самой жизни своей, тот не может быть Моим учеником;
27Et qui non bajulat crucem suam, et venit post me, non potest meus esse discipulus.
27и кто не несет креста своего и идет за Мною, не может быть Моим учеником.
28Quis enim ex vobis volens turrim ædificare, non prius sedens computat sumptus, qui necessarii sunt, si habeat ad perficiendum,
28Ибо кто из вас, желая построить башню, не сядет прежде и не вычислит издержек, имеет ли он, что нужно для совершения ее,
29ne, posteaquam posuerit fundamentum, et non potuerit perficere, omnes qui vident, incipiant illudere ei,
29дабы, когда положит основание и не возможет совершить, все видящие не стали смеяться над ним,
30dicentes: Quia hic homo cœpit ædificare, et non potuit consummare?
30говоря: этот человек начал строить и не мог окончить?
31Aut quis rex iturus committere bellum adversus alium regem, non sedens prius cogitat, si possit cum decem millibus occurrere ei, qui cum viginti millibus venit ad se?
31Или какой царь, идя на войну против другого царя, не сядет и не посоветуется прежде, силен ли он с десятью тысячами противостать идущему на него с двадцатью тысячами?
32Alioquin adhuc illo longe agente, legationem mittens rogat ea quæ pacis sunt.
32Иначе, пока тот еще далеко, он пошлет к нему посольство просить о мире.
33Sic ergo omnis ex vobis, qui non renuntiat omnibus quæ possidet, non potest meus esse discipulus.
33Так всякий из вас, кто не отрешится от всего, что имеет, не может быть Моим учеником.
34Bonum est sal: si autem sal evanuerit, in quo condietur?
34Соль - добрая вещь; но если соль потеряет силу, чем исправить ее?
35Neque in terram, neque in sterquilinium utile est, sed foras mittetur. Qui habet aures audiendi, audiat.
35ни в землю, ни в навоз не годится; вон выбрасывают ее. Кто имеет уши слышать, да слышит!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.