Проповедник 3
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Diodati Bibbia 1885
1Свему има време, и сваком послу под небом има време.
1OGNI cosa ha la sua stagione, ed ogni azione sotto il cielo ha il suo tempo.
2Има време кад се рађа, и време кад се умире; време кад се сади, и време кад се чупа посађено;
2Vi è tempo di nascere, e tempo di morire; tempo di piantare, e tempo di divellere ciò che è piantato;
3Време кад се убија, и време кад се исцељује; време кад се разваљује, и време кад се гради.
3tempo di uccidere, e tempo di sanare; tempo di distruggere, e tempo di edificare;
4Време плачу и време смеху; време ридању и време игрању;
4tempo di piangere, e tempo di ridere; tempo di far cordoglio, e tempo di saltare;
5Време кад се размеће камење, и време кад се скупља камење; време кад се грли, и време кад се оставља грљење;
5tempo di spargere le pietre, e tempo di raccorle; tempo di abbracciare, e tempo di allontanarsi dagli abbracciamenti;
6Време кад се тече, и време кад се губи; време кад се чува, и време кад се баца;
6tempo di procacciare, e tempo di perdere; tempo di guardare, e tempo di gittar via;
7Време кад се дере, и време кад се сашива; време кад се ћути и време кад се говори.
7tempo di stracciare, e tempo di cucire; tempo di tacere, e tempo di parlare;
8Време кад се љуби, и време кад се мрзи; време рату и време миру.
8tempo di amare, e tempo di odiare; tempo di guerra, e tempo di pace.
9Каква је корист ономе који ради од оног око чега се труди?
9Che profitto ha chi fa alcuna cosa , di quello intorno a che egli si affatica?
10Видео сам послове које је Бог дао синовима људским да се муче око њих.
10Io ho veduta questa occupazione, che Iddio ha data a' figliuoli degli uomini, acciocchè si occupino in essa.
11Све је учинио да је лепо у своје време, и савет метнуо им је у срце, али да не може човек докучити дела која Бог твори, ни почетка ни краја.
11Egli ha fatta ogni cosa bella nella sua stagione: ha eziandio posto l'eternità nel cuor degli uomini , senza che però l'uomo possa giammai rinvenir l'opere che Iddio ha fatte, da capo al fine.
12Дознах да нема ништа боље за њих него да се веселе и чине добро за живота свог.
12Io ho conosciuto che fra essi non vi è altro bene, che di rallegrarsi, e di far bene in vita sua.
13И кад сваки човек једе и пије и ужива добра од сваког труда свог, то је дар Божји.
13Ed anche che ogni uomo mangi e beva; e, con ogni sua fatica, goda del bene, è dono di Dio.
14Дознах да шта год твори Бог оно траје довека, не може му се ништа додати нити се од тога може шта одузети; и Бог твори да би Га се бојали.
14Io ho conosciuto che tutto quello che Iddio fa è in perpetuo; a ciò niente si può aggiungere, e niente se ne può diminuire; e Dio il fa, acciocchè gli uomini lo temano.
15Шта је било то је сада, и шта ће бити то је већ било; јер Бог повраћа шта је прошло.
15Ciò che è stato era già prima, e ciò che ha da essere già è stato; e Iddio ricerca quello che è passato.
16Још видех под сунцем где је место суда безбожност и место правде безбожност.
16Avendo, oltre a ciò, veduto sotto il sole, che nel'luogo del giudicio vi è l'empietà; che nelluogo della giustizia vi è l'empietà;
17И рекох у срцу свом: Бог ће судити праведнику и безбожнику; јер има време свему и сваком послу.
17io ho detto nel mio cuore: Iddio giudicherà il giusto e l'empio; perciocchè, là, vi è un tempo per ogni cosa e per ogni opera.
18Рекох у срцу свом за синове људске да им је Бог показао да виде да су као стока.
18Io ho detto nel mio cuore, intorno alla condizione de' figliuoli degli uomini, ch'egli sarebbe da desiderare che Iddio li chiarisse, e ch'essi vedessero che da loro stessi non sono altro che bestie.
19Јер шта бива синовима људским то бива и стоци, једнако им бива; како гине она тако гину и они, и сви имају исти дух; и човек ништа није бољи од стоке, јер је све таштина.
19Perciocchè ciò che avviene a' figliuoli degli uomini è ciò che avviene alle bestie; vi è un medesimo avvenimento per essi tutti ; come muore l'uno, così muore l'altro, e tutti hanno un medesimo fiato; e l'uomo non ha vantaggio alcuno sopra le bestie; perciocchè tutti son vanità.
20Све иде на једно место; све је од праха и све се враћа у прах.
20Tutti vanno in un medesimo luogo; tutti sono stati fatti di polvere, e tutti ritornano in polvere.
21Ко зна да дух синова људских иде горе, а дух стоке да иде доле под земљу?
21Chi sa che lo spirito de' figliuoli degli uomini salga in alto, e quel delle bestie scenda a basso sotterra?
22Зато видех да ништа нема боље човеку него да се весели оним што ради, јер му је то део; јер ко ће га довести да види шта ће бити после њега?
22Io ho dunque veduto che non vi è altro bene, se non che l'uomo si rallegri nelle sue opere; conciossiachè questa sia la sua parte; perciocchè chi lo rimenerà, per veder quello che sarà dopo lui?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.