غزل غزلها 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1من نرگس شارون و سوسن وادیها هستم.
1Ја сам ружа саронска, љиљан у долу.
2چنانکه سوسن در میان خارها همچنان محبوبه من در میان دختران است.
2Шта је љиљан међу трњем, то је драга моја међу девојкама.
3چنانکه سیب در میان درختان جنگل همچنان محبوب من در میان پسران است. درسایه وی به شادمانی نشستم و میوه‌اش برای کامم شیرین بود.
3Шта је јабука међу дрветима шумским, то је драги мој међу момцима; желех хлад њен, и седох, и род је њен сладак грлу мом.
4مرا به میخانه آورد و علم وی بالای سر من محبت بود.
4Уведе ме у кућу где је гозба, а застава му је љубав к мени.
5مرا به قرصهای کشمش تقویت دهید و مرا به سیبها تازه سازید، زیرا که من از عشق بیمار هستم.
5Поткрепите ме жбановима, придржите ме јабукама, јер сам болна од љубави.
6دست چپش در زیر سر من است و دست راستش مرا در آغوش می‌کشد.
6Лева је рука његова мени под главом, а десном ме грли.
7ای دختران اورشلیم، شما را به غزالها وآهوهای صحرا قسم می‌دهم که محبوب مرا تاخودش نخواهد بیدار نکنید و برنینگیزانید.
7Заклињем вас, кћери јерусалимске, срнама и кошутама пољским, не будите љубави моје, не будите је, док јој не буде воља.
8آواز محبوب من است، اینک بر کوهها جستان وبر تلها خیزان می‌آید.
8Глас драгог мог; ево га, иде скачући преко гора, поскакујући преко хумова.
9محبوب من مانند غزال یابچه آهو است. اینک او در عقب دیوار ما ایستاده، از پنجره‌ها می‌نگرد و از شبکه‌ها خویشتن رانمایان می‌سازد.
9Драги је мој као срна или као јеленче; ево га, стоји иза нашег зида, гледа кроз прозор, вири кроз решетку.
10محبوب من مرا خطاب کرده، گفت: «ای محبوبه من و‌ای زیبایی من برخیز و بیا.
10Проговори драги мој и рече ми: Устани, драга моја, лепотице моја, и ходи.
11زیرا اینک زمستان گذشته و باران تمام شده ورفته است.
11Јер гле, зима прође, минуше дажди, отидоше.
12گلها بر زمین ظاهر شده و زمان الحان رسیده و آواز فاخته در ولایت ما شنیده می‌شود.
12Цвеће се види по земљи, дође време певању, и глас грличин чује се у нашој земљи.
13درخت انجیر میوه خود را می‌رساندو موها گل آورده، رایحه خوش می‌دهد. ای محبوبه من و‌ای زیبایی من، برخیز و بیا.»
13Смоква је пустила заметке своје, и лоза винова уцвала мирише. Устани, драга моја, лепотице моја, и ходи.
14ای کبوتر من که در شکافهای صخره و درستر سنگهای خارا هستی، چهره خود را به من بنما و آوازت را به من بشنوان زیرا که آواز تو لذیذو چهره ات خوشنما است.
14Голубице моја у раселинама каменим, у заклону врлетном! Дај да видим лице твоје, дај да чујем глас твој; јер је глас твој сладак и лице твоје красно.
15شغالها، شغالهای کوچک را که تاکستانها را خراب می‌کنند برای مابگیرید، زیرا که تاکستانهای ما گل آورده است.
15Похватајте нам лисице, мале лисице, што кваре винограде, јер наши виногради цвату.
16محبوبم از آن من است و من از آن وی هستم. در میان سوسنها می‌چراند.
16Мој је драги мој, и ја сам његова, он пасе међу љиљанима.
17ای محبوب من، برگرد و تا نسیم روز بوزد و سایه‌ها بگریزد، (مانند) غزال یا بچه آهو بر کوههای باتر باش.
17Док захлади дан и сенке отиду, врати се, буди као срна, драги мој, или као јеленче по горама раздељеним.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.