غزل غزلها 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1من نرگس شارون و سوسن وادیها هستم.
1I am a rose of Sharon, a lily of the valleys.
2چنانکه سوسن در میان خارها همچنان محبوبه من در میان دختران است.
2As a lily among thorns, so is my love among the daughters.
3چنانکه سیب در میان درختان جنگل همچنان محبوب من در میان پسران است. درسایه وی به شادمانی نشستم و میوه‌اش برای کامم شیرین بود.
3As an apple-tree among the trees of the wood, so is my beloved among the sons. Under its shadow I delighted to sit, and its fruit was sweet to my taste.
4مرا به میخانه آورد و علم وی بالای سر من محبت بود.
4He hath brought me to the banqueting-house, and his banner over me is love.
5مرا به قرصهای کشمش تقویت دهید و مرا به سیبها تازه سازید، زیرا که من از عشق بیمار هستم.
5'Stay ye me with dainties, refresh me with apples; for I am love-sick.'
6دست چپش در زیر سر من است و دست راستش مرا در آغوش می‌کشد.
6Let his left hand be under my head, and his right hand embrace me.
7ای دختران اورشلیم، شما را به غزالها وآهوهای صحرا قسم می‌دهم که محبوب مرا تاخودش نخواهد بیدار نکنید و برنینگیزانید.
7'I adjure you, O daughters of Jerusalem, by the gazelles, and by the hinds of the field, that ye awaken not, nor stir up love, until it please.'
8آواز محبوب من است، اینک بر کوهها جستان وبر تلها خیزان می‌آید.
8Hark! my beloved! behold, he cometh, leaping upon the mountains, skipping upon the hills.
9محبوب من مانند غزال یابچه آهو است. اینک او در عقب دیوار ما ایستاده، از پنجره‌ها می‌نگرد و از شبکه‌ها خویشتن رانمایان می‌سازد.
9My beloved is like a gazelle or a young hart; behold, he standeth behind our wall, he looketh in through the windows, he peereth through the lattice.
10محبوب من مرا خطاب کرده، گفت: «ای محبوبه من و‌ای زیبایی من برخیز و بیا.
10My beloved spoke, and said unto me: 'Rise up, my love, my fair one, and come away.
11زیرا اینک زمستان گذشته و باران تمام شده ورفته است.
11For, lo, the winter is past, the rain is over and gone;
12گلها بر زمین ظاهر شده و زمان الحان رسیده و آواز فاخته در ولایت ما شنیده می‌شود.
12The flowers appear on the earth; the time of singing is come, and the voice of the turtle is heard in our land;
13درخت انجیر میوه خود را می‌رساندو موها گل آورده، رایحه خوش می‌دهد. ای محبوبه من و‌ای زیبایی من، برخیز و بیا.»
13The fig-tree putteth forth her green figs, and the vines in blossom give forth their fragrance. Arise, my love, my fair one, and come away.
14ای کبوتر من که در شکافهای صخره و درستر سنگهای خارا هستی، چهره خود را به من بنما و آوازت را به من بشنوان زیرا که آواز تو لذیذو چهره ات خوشنما است.
14O my dove, that art in the clefts of the rock, in the covert of the cliff, let me see thy countenance, let me hear thy voice; for sweet is thy voice, and thy countenance is comely.'
15شغالها، شغالهای کوچک را که تاکستانها را خراب می‌کنند برای مابگیرید، زیرا که تاکستانهای ما گل آورده است.
15'Take us the foxes, the little foxes, that spoil the vineyards; for our vineyards are in blossom.'
16محبوبم از آن من است و من از آن وی هستم. در میان سوسنها می‌چراند.
16My beloved is mine, and I am his, that feedeth among the lilies.
17ای محبوب من، برگرد و تا نسیم روز بوزد و سایه‌ها بگریزد، (مانند) غزال یا بچه آهو بر کوههای باتر باش.
17Until the day breathe, and the shadows flee away, turn, my beloved, and be thou like a gazelle or a young hart upon the mountains of spices.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.