غزل غزلها 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1من نرگس شارون و سوسن وادیها هستم.
1I am the rose of Sharon, and the lily of the valleys.
2چنانکه سوسن در میان خارها همچنان محبوبه من در میان دختران است.
2As the lily among thorns, so is my love among the daughters.
3چنانکه سیب در میان درختان جنگل همچنان محبوب من در میان پسران است. درسایه وی به شادمانی نشستم و میوه‌اش برای کامم شیرین بود.
3As the apple tree among the trees of the wood, so is my beloved among the sons. I sat down under his shadow with great delight, and his fruit was sweet to my taste.
4مرا به میخانه آورد و علم وی بالای سر من محبت بود.
4He brought me to the banqueting house, and his banner over me was love.
5مرا به قرصهای کشمش تقویت دهید و مرا به سیبها تازه سازید، زیرا که من از عشق بیمار هستم.
5Stay me with flagons, comfort me with apples: for I am sick of love.
6دست چپش در زیر سر من است و دست راستش مرا در آغوش می‌کشد.
6His left hand is under my head, and his right hand doth embrace me.
7ای دختران اورشلیم، شما را به غزالها وآهوهای صحرا قسم می‌دهم که محبوب مرا تاخودش نخواهد بیدار نکنید و برنینگیزانید.
7I charge you, O ye daughters of Jerusalem, by the roes, and by the hinds of the field, that ye stir not up, nor awake my love, till he please.
8آواز محبوب من است، اینک بر کوهها جستان وبر تلها خیزان می‌آید.
8¶ The voice of my beloved! behold, he cometh leaping upon the mountains, skipping upon the hills.
9محبوب من مانند غزال یابچه آهو است. اینک او در عقب دیوار ما ایستاده، از پنجره‌ها می‌نگرد و از شبکه‌ها خویشتن رانمایان می‌سازد.
9My beloved is like a roe or a young hart: behold, he standeth behind our wall, he looketh forth at the windows, shewing himself through the lattice.
10محبوب من مرا خطاب کرده، گفت: «ای محبوبه من و‌ای زیبایی من برخیز و بیا.
10My beloved spake, and said unto me, Rise up, my love, my fair one, and come away.
11زیرا اینک زمستان گذشته و باران تمام شده ورفته است.
11For, lo, the winter is past, the rain is over and gone;
12گلها بر زمین ظاهر شده و زمان الحان رسیده و آواز فاخته در ولایت ما شنیده می‌شود.
12The flowers appear on the earth; the time of the singing of birds is come, and the voice of the turtle is heard in our land;
13درخت انجیر میوه خود را می‌رساندو موها گل آورده، رایحه خوش می‌دهد. ای محبوبه من و‌ای زیبایی من، برخیز و بیا.»
13The fig tree putteth forth her green figs, and the vines with the tender grape give a good smell. Arise, my love, my fair one, and come away.
14ای کبوتر من که در شکافهای صخره و درستر سنگهای خارا هستی، چهره خود را به من بنما و آوازت را به من بشنوان زیرا که آواز تو لذیذو چهره ات خوشنما است.
14¶ O my dove, that art in the clefts of the rock, in the secret places of the stairs, let me see thy countenance, let me hear thy voice; for sweet is thy voice, and thy countenance is comely.
15شغالها، شغالهای کوچک را که تاکستانها را خراب می‌کنند برای مابگیرید، زیرا که تاکستانهای ما گل آورده است.
15Take us the foxes, the little foxes, that spoil the vines: for our vines have tender grapes.
16محبوبم از آن من است و من از آن وی هستم. در میان سوسنها می‌چراند.
16¶ My beloved is mine, and I am his: he feedeth among the lilies.
17ای محبوب من، برگرد و تا نسیم روز بوزد و سایه‌ها بگریزد، (مانند) غزال یا بچه آهو بر کوههای باتر باش.
17Until the day break, and the shadows flee away, turn, my beloved, and be thou like a roe or a young hart upon the mountains of Bether.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.