غزل غزلها 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1من نرگس شارون و سوسن وادیها هستم.
1I am the flower of the field, and the lily of the valleys.
2چنانکه سوسن در میان خارها همچنان محبوبه من در میان دختران است.
2As the lily among thorns, so is my love among the daughters.
3چنانکه سیب در میان درختان جنگل همچنان محبوب من در میان پسران است. درسایه وی به شادمانی نشستم و میوه‌اش برای کامم شیرین بود.
3As the apple tree among the trees of the woods, so is my beloved among the sons. I sat down under his shadow, whom I desired: and his fruit was sweet to my palate.
4مرا به میخانه آورد و علم وی بالای سر من محبت بود.
4He brought me into the cellar of wine, he set in order charity in me.
5مرا به قرصهای کشمش تقویت دهید و مرا به سیبها تازه سازید، زیرا که من از عشق بیمار هستم.
5Stay me up with flowers, compass me about with apples: because I languish with love.
6دست چپش در زیر سر من است و دست راستش مرا در آغوش می‌کشد.
6His left hand is under my head, and his right hand shall embrace me.
7ای دختران اورشلیم، شما را به غزالها وآهوهای صحرا قسم می‌دهم که محبوب مرا تاخودش نخواهد بیدار نکنید و برنینگیزانید.
7I adjure you, O ye daughters of Jerusalem, by the roes, and the harts of the, fields, that you stir not up, nor make the beloved to awake, till she please.
8آواز محبوب من است، اینک بر کوهها جستان وبر تلها خیزان می‌آید.
8The voice of my beloved, behold he cometh leaping upon the mountains, skipping over the hills.
9محبوب من مانند غزال یابچه آهو است. اینک او در عقب دیوار ما ایستاده، از پنجره‌ها می‌نگرد و از شبکه‌ها خویشتن رانمایان می‌سازد.
9My beloved is like a roe, or a young hart. Behold he standeth behind our wall, looking through the windows, looking through the lattices.
10محبوب من مرا خطاب کرده، گفت: «ای محبوبه من و‌ای زیبایی من برخیز و بیا.
10Behold my beloved speaketh to me: Arise, make haste, my love, my dove, my beautiful one, and come.
11زیرا اینک زمستان گذشته و باران تمام شده ورفته است.
11For winter is now past, the rain is over and gone.
12گلها بر زمین ظاهر شده و زمان الحان رسیده و آواز فاخته در ولایت ما شنیده می‌شود.
12The flowers have appeared in our land, the time of pruning is come: the voice of the turtle is heard in our land:
13درخت انجیر میوه خود را می‌رساندو موها گل آورده، رایحه خوش می‌دهد. ای محبوبه من و‌ای زیبایی من، برخیز و بیا.»
13The fig tree hath put forth her green figs: the vines in flower yield their sweet smell. Arise, my love, my beautiful one, and come:
14ای کبوتر من که در شکافهای صخره و درستر سنگهای خارا هستی، چهره خود را به من بنما و آوازت را به من بشنوان زیرا که آواز تو لذیذو چهره ات خوشنما است.
14My dove in the clefts of the rock, in the hollow places of the wall, shew me thy face, let thy voice sound in my ears: for thy voice is sweet, and thy face comely.
15شغالها، شغالهای کوچک را که تاکستانها را خراب می‌کنند برای مابگیرید، زیرا که تاکستانهای ما گل آورده است.
15Catch us the little foxes that destroy the vines: for our vineyard hath flourished.
16محبوبم از آن من است و من از آن وی هستم. در میان سوسنها می‌چراند.
16My beloved to me, and I to him who feedeth among the lilies,
17ای محبوب من، برگرد و تا نسیم روز بوزد و سایه‌ها بگریزد، (مانند) غزال یا بچه آهو بر کوههای باتر باش.
17Till the day break, and the shadows retire. Return: be like, my beloved, to a roe, or to a young hart upon the mountains of Bether.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.