غزل غزلها 2

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Synodal Translation (Синодальный перевод)

1من نرگس شارون و سوسن وادیها هستم.

1Я нарцисс Саронский, лилия долин!

2چنانکه سوسن در میان خارها همچنان محبوبه من در میان دختران است.

2Что лилия между тернами, то возлюбленная моя между девицами.

3چنانکه سیب در میان درختان جنگل همچنان محبوب من در میان پسران است. درسایه وی به شادمانی نشستم و میوه‌اش برای کامم شیرین بود.

3Что яблоня между лесными деревьями, то возлюбленный мой между юношами. В тени ее люблю я сидеть, и плоды ее сладки для гортани моей.

4مرا به میخانه آورد و علم وی بالای سر من محبت بود.

4Он ввел меня в дом пира, и знамя его надо мною - любовь.

5مرا به قرصهای کشمش تقویت دهید و مرا به سیبها تازه سازید، زیرا که من از عشق بیمار هستم.

5Подкрепите меня вином, освежите меня яблоками, ибо я изнемогаю от любви.

6دست چپش در زیر سر من است و دست راستش مرا در آغوش می‌کشد.

6Левая рука его у меня под головою, а правая обнимает меня.

7‌ای دختران اورشلیم، شما را به غزالها وآهوهای صحرا قسم می‌دهم که محبوب مرا تاخودش نخواهد بیدار نکنید و برنینگیزانید.

7Заклинаю вас, дщери Иерусалимские, сернами или полевыми ланями: не будите и не тревожьте возлюбленной, доколе ей угодно.

8آواز محبوب من است، اینک بر کوهها جستان وبر تلها خیزان می‌آید.

8Голос возлюбленного моего! вот, он идет, скачет по горам, прыгает по холмам.

9محبوب من مانند غزال یابچه آهو است. اینک او در عقب دیوار ما ایستاده، از پنجره‌ها می‌نگرد و از شبکه‌ها خویشتن رانمایان می‌سازد.

9Друг мой похож на серну или на молодого оленя. Вот, он стоит у нас за стеною, заглядывает в окно, мелькает сквозь решетку.

10محبوب من مرا خطاب کرده، گفت: «ای محبوبه من و‌ای زیبایی من برخیز و بیا.

10Возлюбленный мой начал говорить мне: встань, возлюбленная моя, прекрасная моя, выйди!

11زیرا اینک زمستان گذشته و باران تمام شده ورفته است.

11Вот, зима уже прошла; дождь миновал, перестал;

12گلها بر زمین ظاهر شده و زمان الحان رسیده و آواز فاخته در ولایت ما شنیده می‌شود.

12цветы показались на земле; время пения настало, и голос горлицы слышен в стране нашей;

13درخت انجیر میوه خود را می‌رساندو موها گل آورده، رایحه خوش می‌دهد. ای محبوبه من و‌ای زیبایی من، برخیز و بیا.»

13смоковницы распустили свои почки, и виноградные лозы, расцветая, издают благовоние. Встань, возлюбленная моя, прекрасная моя, выйди!

14‌ای کبوتر من که در شکافهای صخره و درستر سنگهای خارا هستی، چهره خود را به من بنما و آوازت را به من بشنوان زیرا که آواز تو لذیذو چهره ات خوشنما است.

14Голубица моя в ущелье скалы под кровом утеса! покажи мне лице твое, дай мне услышать голос твой, потому что голос твой сладок и лице твое приятно.

15شغالها، شغالهای کوچک را که تاکستانها را خراب می‌کنند برای مابگیرید، زیرا که تاکستانهای ما گل آورده است.

15Ловите нам лисиц, лисенят, которые портят виноградники, а виноградники наши в цвете.

16محبوبم از آن من است و من از آن وی هستم. در میان سوسنها می‌چراند.

16Возлюбленный мой принадлежит мне, а я ему; он пасет между лилиями.

17‌ای محبوب من، برگرد و تا نسیم روز بوزد و سایه‌ها بگریزد، (مانند) غزال یا بچه آهو بر کوههای باتر باش.

17Доколе день дышит прохладою, и убегают тени, возвратись, будь подобен серне или молодому оленю на расселинах гор.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.