Canticum Canticorum 2
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1[Ego flos campi, et lilium convallium.
1Я нарцисс Саронский, лилия долин!
2Sponsus Sicut lilium inter spinas, sic amica mea inter filias.
2Что лилия между тернами, то возлюбленная моя между девицами.
3Sponsa Sicut malus inter ligna silvarum, sic dilectus meus inter filios. Sub umbra illius quem desideraveram sedi, et fructus ejus dulcis gutturi meo.
3Что яблоня между лесными деревьями, то возлюбленный мой между юношами. В тени ее люблю я сидеть, и плоды ее сладки для гортани моей.
4Introduxit me in cellam vinariam; ordinavit in me caritatem.
4Он ввел меня в дом пира, и знамя его надо мною - любовь.
5Fulcite me floribus, stipate me malis, quia amore langueo.
5Подкрепите меня вином, освежите меня яблоками, ибо я изнемогаю от любви.
6Læva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me.
6Левая рука его у меня под головою, а правая обнимает меня.
7Sponsus Adjuro vos, filiæ Jerusalem, per capreas cervosque camporum, ne suscitetis, neque evigilare faciatis dilectam, quoadusque ipsa velit.
7Заклинаю вас, дщери Иерусалимские, сернами или полевыми ланями: не будите и не тревожьте возлюбленной, доколе ей угодно.
8Sponsa Vox dilecti mei; ecce iste venit, saliens in montibus, transiliens colles.
8Голос возлюбленного моего! вот, он идет, скачет по горам, прыгает по холмам.
9Similis est dilectus meus capreæ, hinnuloque cervorum. En ipse stat post parietem nostrum, respiciens per fenestras, prospiciens per cancellos.
9Друг мой похож на серну или на молодого оленя. Вот, он стоит у нас за стеною, заглядывает в окно, мелькает сквозь решетку.
10En dilectus meus loquitur mihi. Sponsus Surge, propera, amica mea, columba mea, formosa mea, et veni:
10Возлюбленный мой начал говорить мне: встань, возлюбленная моя, прекрасная моя, выйди!
11jam enim hiems transiit; imber abiit, et recessit.
11Вот, зима уже прошла; дождь миновал, перестал;
12Flores apparuerunt in terra nostra; tempus putationis advenit: vox turturis audita est in terra nostra;
12цветы показались на земле; время пения настало, и голос горлицы слышен в стране нашей;
13ficus protulit grossos suos; vineæ florentes dederunt odorem suum. Surge, amica mea, speciosa mea, et veni:
13смоковницы распустили свои почки, и виноградные лозы, расцветая, издают благовоние. Встань, возлюбленная моя, прекрасная моя, выйди!
14columba mea, in foraminibus petræ, in caverna maceriæ, ostende mihi faciem tuam, sonet vox tua in auribus meis: vox enim tua dulcis, et facies tua decora.
14Голубица моя в ущелье скалы под кровом утеса! покажи мне лице твое, дай мне услышать голос твой, потому что голос твой сладок и лице твое приятно.
15Sponsa Capite nobis vulpes parvulas quæ demoliuntur vineas: nam vinea nostra floruit.
15Ловите нам лисиц, лисенят, которые портят виноградники, а виноградники наши в цвете.
16Dilectus meus mihi, et ego illi, qui pascitur inter lilia,
16Возлюбленный мой принадлежит мне, а я ему; он пасет между лилиями.
17donec aspiret dies, et inclinentur umbræ. Revertere; similis esto, dilecte mi, capreæ, hinnuloque cervorum super montes Bether.]
17Доколе день дышит прохладою, и убегают тени, возвратись, будь подобен серне или молодому оленю на расселинах гор.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.