غزل غزلها 7

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1در شولمیت چه می‌بینی؟ مثل محفل دولشکر.

1Како су лепе ноге твоје у обући, кћери кнежевска; саставци су бедара твојих као гривне, дело руку уметничких.

2ناف تو مثل کاسه مدور است که شراب ممزوج در آن کم نباشد. بر تو توده گندم است که سوسنها آن را احاطه کرده باشد.

2Пупак ти је као чаша округла, који није никад без пића; трбух ти је као стог пшенице ограђен љиљанима;

3دو پستان تومثل دو بچه توام غزال است.

3Две дојке твоје као два близанца срнчета;

4گردن تو مثل برج عاج و چشمانت مثل برکه های حشبون نزددروازه بیت ربیم. بینی تو مثل برج لبنان است که بسوی دمشق مشرف می‌باشد.

4Врат ти је као кула од слонове кости; очи су ти као језера у Есевону на вратима ватравимским; нос ти је као кула ливанска која гледа према Дамаску;

5سرت بر تو مثل کرمل و موی سرت مانند ارغوان است. و پادشاه در طره هایش اسیر می‌باشد.

5Глава је твоја на теби као Кармил, и коса на глави твојој као царска порфира у боре набрана.

6‌ای محبوبه، چه بسیار زیبا و چه بسیار شیرین به‌سبب لذتهاهستی.

6Како си лепа и како си љупка, о љубави у милинама!

7این قامت تو مانند درخت خرما وپستانهایت مثل خوشه های انگور می‌باشد.

7Узраст ти је као палма, и дојке као гроздови.

8گفتم که به درخت خرما برآمده، شاخه هایش راخواهم گرفت. و پستانهایت مثل خوشه های انگور و بوی نفس تو مثل سیبها باشد.

8Рекох: Попећу се на палму, дохватићу гране њене; и биће дојке твоје као гроздови на виновој лози, и мирис носа твог као јабуке;

9و دهان تومانند شراب بهترین برای محبوبم که به ملایمت فرو رود و لبهای خفتگان را متکلم سازد.

9И грло твоје као добро вино, које иде право драгом мом и чини да говоре усне оних који спавају.

10من از آن محبوب خود هستم و اشتیاق وی بر من است.

10Ја сам драгог свог, и њега је жеља за мном.

11بیا‌ای محبوب من به صحرا بیرون برویم، و در دهات ساکن شویم.

11Ходи, драги мој, да идемо у поље, да ноћујемо у селима.

12و صبح زود به تاکستانها برویم و ببینیم که آیا انگور گل کرده وگلهایش گشوده و انارها گل داده باشد. در آنجامحبت خود را به تو خواهم داد.

12Ранићемо у винограде да видимо цвате ли винова лоза, замеће ли се грожђе, цвату ли шипци; онде ћу ти дати љубав своју.

13مهر گیاههابوی خود را می‌دهد و نزد درهای ما هر قسم میوه نفیس تازه و کهنه هست که آنها را برای تو‌ای محبوب من جمع کرده‌ام.

13Мандрагоре пуштају мирис, и на вратима је нашим свакојако красно воће, ново и старо, које за те дохраних, драги мој.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.