غزل غزلها 7
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1در شولمیت چه می‌بینی؟ مثل محفل دولشکر.
1How beautiful are your sandaled feet, O daughter of the prince! The curves of your thighs are like jewels, the handiwork of a master.
2ناف تو مثل کاسه مدور است که شراب ممزوج در آن کم نباشد. بر تو توده گندم است که سوسنها آن را احاطه کرده باشد.
2Your navel is a rounded goblet; it never lacks blended wine. Your waist is a mound of wheat encircled by the lilies.
3دو پستان تومثل دو بچه توام غزال است.
3Your breasts are like two fawns, twins of a gazelle.
4گردن تو مثل برج عاج و چشمانت مثل برکه های حشبون نزددروازه بیت ربیم. بینی تو مثل برج لبنان است که بسوی دمشق مشرف می‌باشد.
4Your neck is like a tower made of ivory; your eyes are like the pools of Heshbon by the gate of Bath-rabbim; your nose is like the tower of Lebanon, facing toward Damascus.
5سرت بر تو مثل کرمل و موی سرت مانند ارغوان است. و پادشاه در طره هایش اسیر می‌باشد.
5Your head crowns you like Mount Carmel, the hair of your head like purple threads; the king is captured in your tresses.
6ای محبوبه، چه بسیار زیبا و چه بسیار شیرین به‌سبب لذتهاهستی.
6How fair and pleasant you are, O love, with your delights!
7این قامت تو مانند درخت خرما وپستانهایت مثل خوشه های انگور می‌باشد.
7Your stature is like a palm tree; your breasts are clusters of fruit.
8گفتم که به درخت خرما برآمده، شاخه هایش راخواهم گرفت. و پستانهایت مثل خوشه های انگور و بوی نفس تو مثل سیبها باشد.
8I said, “I will climb the palm tree; I will take hold of its fruit.” May your breasts be like clusters of the vine, the fragrance of your breath like apples,
9و دهان تومانند شراب بهترین برای محبوبم که به ملایمت فرو رود و لبهای خفتگان را متکلم سازد.
9and your mouth like the finest wine. May it flow smoothly to my beloved, gliding gently over lips and teeth.
10من از آن محبوب خود هستم و اشتیاق وی بر من است.
10I belong to my beloved, and his desire is for me.
11بیا‌ای محبوب من به صحرا بیرون برویم، و در دهات ساکن شویم.
11Come, my beloved, let us go to the countryside; let us spend the night among the wildflowers.
12و صبح زود به تاکستانها برویم و ببینیم که آیا انگور گل کرده وگلهایش گشوده و انارها گل داده باشد. در آنجامحبت خود را به تو خواهم داد.
12Let us go early to the vineyards to see if the vine has budded, if the blossom has opened, if the pomegranates are in bloom— there I will give you my love.
13مهر گیاههابوی خود را می‌دهد و نزد درهای ما هر قسم میوه نفیس تازه و کهنه هست که آنها را برای تو‌ای محبوب من جمع کرده‌ام.
13The mandrakes send forth a fragrance, and at our door is every delicacy, new as well as old, that I have treasured up for you, my beloved.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.