عبرانیان 3

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1بنابراین، ای برادران مقدس که در دعوت سماوی شریک هستید، در رسول و رئیس کهنه اعتراف ما یعنی عیسی تامل کنید،

1Зато, браћо света, заједничари звања небеског, познајте посланика и владику, ког ми признајемо, Исуса Христа,

2که نزداو که وی را معین فرمود امین بود، چنانکه موسی نیز در تمام خانه او بود.

2који је веран Ономе који га створи, као и Мојсије у свему дому његовом.

3زیرا که این شخص لایق اکرامی بیشتر از موسی شمرده شد به آن اندازه‌ای که سازنده خانه را حرمت بیشتر از خانه است.

3Јер Овај поста толико достојан веће части од Мојсија, колико већу од дома част има онај који га је начинио.

4زیرا هر خانه‌ای بدست کسی بنا می‌شود، لکن بانی همه خداست.

4Јер сваки дом треба неко да начини; а ко је све створио оно је Бог.

5و موسی مثل خادم در تمام خانه او امین بود تا شهادت دهد بر چیزهایی که می‌بایست بعد گفته شود.

5И Мојсије дакле беше веран у свему дому његовом, као слуга, за сведочанство оног што је требало да се говори.

6و اما مسیح مثل پسربر خانه او. و خانه او ما هستیم بشرطی که تا به انتهابه دلیری و فخر امید خود متمسک باشیم.

6Али је Христос као син у дому свом: ког смо дом ми, ако слободу и славу наде до краја тврдо одржимо.

7پس چنانکه روح‌القدس می‌گوید: «امروزاگر آواز او را بشنوید،

7Зато, као што говори Дух Свети: Данас ако глас Његов чујете,

8دل خود را سخت مسازید، چنانکه در وقت جنبش دادن خشم او درروز امتحان در بیابان،

8Не будите дрвенастих срца, као кад се прогневисте у дане напасти у пустињи,

9جایی که پدران شما مراامتحان و آزمایش کردند و اعمال مرا تا مدت چهل سال می‌دیدند.

9Где ме искушаше очеви ваши, искушаше ме, и гледаше дела моја четрдесет година.

10از این جهت به آن گروه خشم گرفته، گفتم ایشان پیوسته در دلهای خودگمراه هستند و راههای مرا نشناختند.

10Тога ради расрдих се на тај род, и рекох: Једнако се мету у срцима, али они не познаше путеве моје;

11تا درخشم خود قسم خوردم که به آرامی من داخل نخواهند شد.»

11Зато се заклех у гневу свом да неће ући у покој мој.

12‌ای برادران، باحذر باشید مبادا در یکی ازشما دل شریر و بی‌ایمان باشد که از خدای حی مرتد شوید،

12Гледајте, браћо, да не буде кад у коме од вас зло срце неверства да одступи од Бога Живога;

13بلکه هر روزه همدیگر رانصیحت کنید مادامی که «امروز» خوانده می‌شود، مبادا احدی از شما به فریب گناه سخت دل گردد.

13него се утешавајте сваки дан, докле се данас говори, да који од вас не одрвени од преваре греховне;

14از آنرو که در مسیح شریک گشته‌ایم اگر به ابتدای اعتماد خود تا به انتهاسخت متمسک شویم.

14јер постадосмо заједничари Христу, само ако како смо почели у Њему бити до краја тврдо одржимо;

15چونکه گفته می‌شود: «امروز اگر آواز او را بشنوید، دل خود را سخت مسازید، چنانکه در وقت جنبش دادن خشم او.»

15докле се говори: Данас, ако глас Његов чујете, не будите дрвенастих срца, као кад се прогневисте.

16پس که بودند که شنیدند و خشم او راجنبش دادند؟ آیا تمام آن گروه نبودند که بواسطه موسی از مصر بیرون آمدند؟

16Јер неки чувши прогневише се, али не сви који изиђоше из Мисира с Мојсијем.

17و به که تا مدت چهل سال خشمگین می‌بود؟ آیا نه به آن عاصیانی که بدنهای ایشان در صحرا ریخته شد؟

17А на које мрзи четрдесет година? Није ли на оне који сагрешише, који оставише кости у пустињи?

18و درباره که قسم خورد که به آرامی من داخل نخواهند شد، مگر آنانی را که اطاعت نکردند؟

18А којима се закле да неће ући у покој Његов, него онима који не хтеше да верују?

19پس دانستیم که به‌سبب بی‌ایمانی نتوانستندداخل شوند.

19И видимо да не могоше ући за неверство.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.