عبرانیان 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1بنابراین، از کلام ابتدای مسیح درگذشته، به سوی کمال سبقت بجوییم و بار دیگر بنیادتوبه از اعمال مرده و ایمان به خدا ننهیم،
1Зато да оставимо почетак Христове науке и да се дамо на савршенство: да не постављамо опет темеља покајања од мртвих дела, и вере у Бога,
2وتعلیم تعمیدها و نهادن دستها و قیامت مردگان وداوری جاودانی را.
2науке крштења, и стављања руку, и васкрсења мртвих, и суда вечног.
3و این را به‌جا خواهیم آوردهر گاه خدا اجازت دهد.
3И ово ћемо учинити ако Бог допусти.
4زیرا آنانی که یک بار منور گشتند و لذت عطای سماوی را چشیدند و شریک روح‌القدس گردیدند
4Јер није могуће оне који су једном просветљени, окусили дар небески, постали заједничари Духа Светог,
5و لذت کلام نیکوی خدا و قوات عالم آینده را چشیدند،
5и окусили добру реч Божју, и силу оног света, и отпали,
6اگر بیفتند، محال است که ایشان را بار دیگر برای توبه تازه سازند، در حالتی که پسر خدا را برای خود باز مصلوب می‌کنند واو را بی‌حرمت می‌سازند.
6опет обновити на покајање, јер сами себи наново распињу и руже сина Божијег.
7زیرا زمینی که بارانی را که بارها بر آن می‌افتد، می‌خورد و نباتات نیکو برای فلاحان خود می‌رویاند، از خدا برکت می‌یابد.
7Јер земља која пије дажд што често на њу пада, и која рађа поврће добро онима који је раде, прима благослов од Бога;
8لکن اگر خار و خسک می‌رویاند، متروک و قرین به لعنت و در آخر، سوخته می‌شود.
8а која износи трње и чичак, непотребна је и клетве близу, која се најпосле сажеже.
9اما‌ای عزیزان در حق شما چیزهای بهتر وقرین نجات را یقین می‌داریم، هر‌چند بدینطورسخن می‌گوییم.
9Али од вас, љубазни, надамо се бољем и шта се држи спасења, ако и говоримо тако.
10زیرا خدا بی‌انصاف نیست که عمل شما و آن محبت را که به اسم او از خدمت مقدسین که در آن مشغول بوده و هستید ظاهرکرده‌اید، فراموش کند.
10Јер Бог није неправедан да заборави дело ваше и труд љубави коју показасте у име Његово, послуживши светима и служећи.
11لکن آرزوی این داریم که هر یک از شما همین جد و جهد را برای یقین کامل امید تا به انتها ظاهر نمایید،
11Али желимо да сваки од вас покаже то исто старање да се нада одржи тврдо до самог краја;
12و کاهل مشوید بلکه اقتدا کنید آنانی را که به ایمان و صبروارث وعده‌ها می‌باشند.
12да не будете лениви, него да се угледате на оне који вером и трпљењем добијају обећања.
13زیرا وقتی که خدا به ابراهیم وعده داد، چون به بزرگتر از خود قسم نتوانست خورد، به خود قسم خورده، گفت:
13Јер кад Бог Авраму обећа, не имајући ничим већим да се закуне, закле се собом,
14«هرآینه من تو رابرکت عظیمی خواهم داد و تو را بی‌نهایت کثیرخواهم گردانید.»
14говорећи: Заиста благосиљајући благословићу те, и умножавајући умножићу те.
15و همچنین چون صبر کرد، آن وعده را یافت.
15И тако трпећи дуго, доби обећање.
16زیرا مردم به آنکه بزرگتراست، قسم می‌خورند و نهایت هر مخاصمه ایشان قسم است تا اثبات شود.
16Јер се људи већим куну, и свакој њиховој свађи свршетак је заклетва за потврђење.
17از اینرو، چون خدا خواست که عدم تغییر اراده خود را به وارثان وعده به تاکید بی‌شمار ظاهر سازد، قسم در میان آورد.
17Зато и Бог кад хтеде наследницима обећања обилније да покаже тврђу завета свог, учини посредника клетву:
18تا به دو امر بی‌تغییر که ممکن نیست خدادر مورد آنها دروغ گوید، تسلی قوی حاصل شود برای ما که پناه بردیم تا به آن امیدی که در پیش ما گذارده شده است تمسک جوییم،
18Да би у двема непоколебљивим стварима, у којима Богу није могуће слагати, имали јаку утеху ми који смо прибегли да се ухватимо за наду која нам је дана,
19وآن را مثل لنگری برای جان خود ثابت و پایدارداریم که در درون حجاب داخل شده است،
19који имамо као тврд и поуздан ленгер душе, који улази и за најдаље завесе,
20جایی که آن پیشرو برای ما داخل شد یعنی عیسی که بر رتبه ملکیصدق، رئیس کهنه گردید تاابدالاباد.
20где Исус уђе напред за нас, поставши поглавар свештенички довека по реду Мелхиседековом.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.