عبرانیان 3

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

World English Bible

1بنابراین، ای برادران مقدس که در دعوت سماوی شریک هستید، در رسول و رئیس کهنه اعتراف ما یعنی عیسی تامل کنید،

1Therefore, holy brothers, partakers of a heavenly calling, consider the Apostle and High Priest of our confession: Jesus,

2که نزداو که وی را معین فرمود امین بود، چنانکه موسی نیز در تمام خانه او بود.

2who was faithful to him who appointed him, as also Moses was in all his house.

3زیرا که این شخص لایق اکرامی بیشتر از موسی شمرده شد به آن اندازه‌ای که سازنده خانه را حرمت بیشتر از خانه است.

3For he has been counted worthy of more glory than Moses, because he who built the house has more honor than the house.

4زیرا هر خانه‌ای بدست کسی بنا می‌شود، لکن بانی همه خداست.

4For every house is built by someone; but he who built all things is God.

5و موسی مثل خادم در تمام خانه او امین بود تا شهادت دهد بر چیزهایی که می‌بایست بعد گفته شود.

5Moses indeed was faithful in all his house as a servant, for a testimony of those things which were afterward to be spoken,

6و اما مسیح مثل پسربر خانه او. و خانه او ما هستیم بشرطی که تا به انتهابه دلیری و فخر امید خود متمسک باشیم.

6but Christ is faithful as a Son over his house. We are his house, if we hold fast our confidence and the glorying of our hope firm to the end.

7پس چنانکه روح‌القدس می‌گوید: «امروزاگر آواز او را بشنوید،

7Therefore, even as the Holy Spirit says, “Today if you will hear his voice,

8دل خود را سخت مسازید، چنانکه در وقت جنبش دادن خشم او درروز امتحان در بیابان،

8don’t harden your hearts as in the rebellion, in the day of the trial in the wilderness,

9جایی که پدران شما مراامتحان و آزمایش کردند و اعمال مرا تا مدت چهل سال می‌دیدند.

9where your fathers tested me and tried me, and saw my deeds for forty years.

10از این جهت به آن گروه خشم گرفته، گفتم ایشان پیوسته در دلهای خودگمراه هستند و راههای مرا نشناختند.

10Therefore I was displeased with that generation, and said, ‘They always err in their heart, but they didn’t know my ways.’

11تا درخشم خود قسم خوردم که به آرامی من داخل نخواهند شد.»

11As I swore in my wrath, ‘They will not enter into my rest.’”

12‌ای برادران، باحذر باشید مبادا در یکی ازشما دل شریر و بی‌ایمان باشد که از خدای حی مرتد شوید،

12Beware, brothers, lest perhaps there might be in any one of you an evil heart of unbelief, in falling away from the living God;

13بلکه هر روزه همدیگر رانصیحت کنید مادامی که «امروز» خوانده می‌شود، مبادا احدی از شما به فریب گناه سخت دل گردد.

13but exhort one another day by day, so long as it is called “today”, lest any one of you be hardened by the deceitfulness of sin.

14از آنرو که در مسیح شریک گشته‌ایم اگر به ابتدای اعتماد خود تا به انتهاسخت متمسک شویم.

14For we have become partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence firm to the end,

15چونکه گفته می‌شود: «امروز اگر آواز او را بشنوید، دل خود را سخت مسازید، چنانکه در وقت جنبش دادن خشم او.»

15while it is said, “Today if you will hear his voice, don’t harden your hearts, as in the rebellion.”

16پس که بودند که شنیدند و خشم او راجنبش دادند؟ آیا تمام آن گروه نبودند که بواسطه موسی از مصر بیرون آمدند؟

16For who, when they heard, rebelled? Wasn’t it all those who came out of Egypt led by Moses?

17و به که تا مدت چهل سال خشمگین می‌بود؟ آیا نه به آن عاصیانی که بدنهای ایشان در صحرا ریخته شد؟

17With whom was he displeased forty years? Wasn’t it with those who sinned, whose bodies fell in the wilderness?

18و درباره که قسم خورد که به آرامی من داخل نخواهند شد، مگر آنانی را که اطاعت نکردند؟

18To whom did he swear that they wouldn’t enter into his rest, but to those who were disobedient?

19پس دانستیم که به‌سبب بی‌ایمانی نتوانستندداخل شوند.

19We see that they weren’t able to enter in because of unbelief.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.