عبرانیان 3

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)

1بنابراین، ای برادران مقدس که در دعوت سماوی شریک هستید، در رسول و رئیس کهنه اعتراف ما یعنی عیسی تامل کنید،

1Wherefore, holy brethren, partakers of the heavenly vocation, consider the apostle and high priest of our confession, Jesus:

2که نزداو که وی را معین فرمود امین بود، چنانکه موسی نیز در تمام خانه او بود.

2Who is faithful to him that made him, as was also Moses in all his house.

3زیرا که این شخص لایق اکرامی بیشتر از موسی شمرده شد به آن اندازه‌ای که سازنده خانه را حرمت بیشتر از خانه است.

3For this man was counted worthy of greater glory than Moses, by so much as he that hath built the house, hath greater honour than the house.

4زیرا هر خانه‌ای بدست کسی بنا می‌شود، لکن بانی همه خداست.

4For every house is built by some man: but he that created all things, is God.

5و موسی مثل خادم در تمام خانه او امین بود تا شهادت دهد بر چیزهایی که می‌بایست بعد گفته شود.

5And Moses indeed was faithful in all his house as a servant, for a testimony of those things which were to be said:

6و اما مسیح مثل پسربر خانه او. و خانه او ما هستیم بشرطی که تا به انتهابه دلیری و فخر امید خود متمسک باشیم.

6But Christ as the Son in his own house: which house are we, if we hold fast the confidence and glory of hope unto the end.

7پس چنانکه روح‌القدس می‌گوید: «امروزاگر آواز او را بشنوید،

7Wherefore, as the Holy Ghost saith: Today if you shall hear his voice,

8دل خود را سخت مسازید، چنانکه در وقت جنبش دادن خشم او درروز امتحان در بیابان،

8Harden not your hearts, as in the provocation; in the day of temptation in the desert,

9جایی که پدران شما مراامتحان و آزمایش کردند و اعمال مرا تا مدت چهل سال می‌دیدند.

9Where your fathers tempted me, proved and saw my works,

10از این جهت به آن گروه خشم گرفته، گفتم ایشان پیوسته در دلهای خودگمراه هستند و راههای مرا نشناختند.

10Forty years: for which cause I was offended with this generation, and I said: They always err in heart. And they have not known my ways,

11تا درخشم خود قسم خوردم که به آرامی من داخل نخواهند شد.»

11As I have sworn in my wrath: If they shall enter into my rest.

12‌ای برادران، باحذر باشید مبادا در یکی ازشما دل شریر و بی‌ایمان باشد که از خدای حی مرتد شوید،

12Take heed, brethren, lest perhaps there be in any of you an evil heart of unbelief, to depart from the living God.

13بلکه هر روزه همدیگر رانصیحت کنید مادامی که «امروز» خوانده می‌شود، مبادا احدی از شما به فریب گناه سخت دل گردد.

13But exhort one another every day, whilst it is called today, that none of you be hardened through the deceitfulness of sin.

14از آنرو که در مسیح شریک گشته‌ایم اگر به ابتدای اعتماد خود تا به انتهاسخت متمسک شویم.

14For we are made partakers of Christ: yet so, if we hold the beginning of his substance firm unto the end.

15چونکه گفته می‌شود: «امروز اگر آواز او را بشنوید، دل خود را سخت مسازید، چنانکه در وقت جنبش دادن خشم او.»

15While it is said, Today if you shall hear his voice, harden not your hearts, as in that provocation.

16پس که بودند که شنیدند و خشم او راجنبش دادند؟ آیا تمام آن گروه نبودند که بواسطه موسی از مصر بیرون آمدند؟

16For some who heard did provoke: but not all that came out of Egypt by Moses.

17و به که تا مدت چهل سال خشمگین می‌بود؟ آیا نه به آن عاصیانی که بدنهای ایشان در صحرا ریخته شد؟

17And with whom was he offended forty years? Was it not with them that sinned, whose carcasses were overthrown in the desert?

18و درباره که قسم خورد که به آرامی من داخل نخواهند شد، مگر آنانی را که اطاعت نکردند؟

18And to whom did he swear, that they should not enter into his rest: but to them that were incredulous?

19پس دانستیم که به‌سبب بی‌ایمانی نتوانستندداخل شوند.

19And we see that they could not enter in, because of unbelief.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.