عبرانیان 3

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

King James Version with Apocrypha

1بنابراین، ای برادران مقدس که در دعوت سماوی شریک هستید، در رسول و رئیس کهنه اعتراف ما یعنی عیسی تامل کنید،

1Wherefore, holy brethren, partakers of the heavenly calling, consider the Apostle and High Priest of our profession, Christ Jesus;

2که نزداو که وی را معین فرمود امین بود، چنانکه موسی نیز در تمام خانه او بود.

2Who was faithful to him that appointed him, as also Moses was faithful in all his house.

3زیرا که این شخص لایق اکرامی بیشتر از موسی شمرده شد به آن اندازه‌ای که سازنده خانه را حرمت بیشتر از خانه است.

3For this man was counted worthy of more glory than Moses, inasmuch as he who hath builded the house hath more honour than the house.

4زیرا هر خانه‌ای بدست کسی بنا می‌شود، لکن بانی همه خداست.

4For every house is builded by some man ; but he that built all things is God.

5و موسی مثل خادم در تمام خانه او امین بود تا شهادت دهد بر چیزهایی که می‌بایست بعد گفته شود.

5And Moses verily was faithful in all his house, as a servant, for a testimony of those things which were to be spoken after;

6و اما مسیح مثل پسربر خانه او. و خانه او ما هستیم بشرطی که تا به انتهابه دلیری و فخر امید خود متمسک باشیم.

6But Christ as a son over his own house; whose house are we, if we hold fast the confidence and the rejoicing of the hope firm unto the end.

7پس چنانکه روح‌القدس می‌گوید: «امروزاگر آواز او را بشنوید،

7Wherefore (as the Holy Ghost saith, To day if ye will hear his voice,

8دل خود را سخت مسازید، چنانکه در وقت جنبش دادن خشم او درروز امتحان در بیابان،

8Harden not your hearts, as in the provocation, in the day of temptation in the wilderness:

9جایی که پدران شما مراامتحان و آزمایش کردند و اعمال مرا تا مدت چهل سال می‌دیدند.

9When your fathers tempted me, proved me, and saw my works forty years.

10از این جهت به آن گروه خشم گرفته، گفتم ایشان پیوسته در دلهای خودگمراه هستند و راههای مرا نشناختند.

10Wherefore I was grieved with that generation, and said, They do alway err in their heart; and they have not known my ways.

11تا درخشم خود قسم خوردم که به آرامی من داخل نخواهند شد.»

11So I sware in my wrath, They shall not enter into my rest.)

12‌ای برادران، باحذر باشید مبادا در یکی ازشما دل شریر و بی‌ایمان باشد که از خدای حی مرتد شوید،

12Take heed, brethren, lest there be in any of you an evil heart of unbelief, in departing from the living God.

13بلکه هر روزه همدیگر رانصیحت کنید مادامی که «امروز» خوانده می‌شود، مبادا احدی از شما به فریب گناه سخت دل گردد.

13But exhort one another daily, while it is called To day; lest any of you be hardened through the deceitfulness of sin.

14از آنرو که در مسیح شریک گشته‌ایم اگر به ابتدای اعتماد خود تا به انتهاسخت متمسک شویم.

14For we are made partakers of Christ, if we hold the beginning of our confidence stedfast unto the end;

15چونکه گفته می‌شود: «امروز اگر آواز او را بشنوید، دل خود را سخت مسازید، چنانکه در وقت جنبش دادن خشم او.»

15While it is said, To day if ye will hear his voice, harden not your hearts, as in the provocation.

16پس که بودند که شنیدند و خشم او راجنبش دادند؟ آیا تمام آن گروه نبودند که بواسطه موسی از مصر بیرون آمدند؟

16For some, when they had heard, did provoke: howbeit not all that came out of Egypt by Moses.

17و به که تا مدت چهل سال خشمگین می‌بود؟ آیا نه به آن عاصیانی که بدنهای ایشان در صحرا ریخته شد؟

17But with whom was he grieved forty years? was it not with them that had sinned, whose carcases fell in the wilderness?

18و درباره که قسم خورد که به آرامی من داخل نخواهند شد، مگر آنانی را که اطاعت نکردند؟

18And to whom sware he that they should not enter into his rest, but to them that believed not?

19پس دانستیم که به‌سبب بی‌ایمانی نتوانستندداخل شوند.

19So we see that they could not enter in because of unbelief.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.