Psalmen 137
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
1Aan Babels stromen zaten wij schreiend Bij de gedachte aan Sion;
1우리가 바벨론의 여러 강변 거기 앉아서 시온을 기억하며 울었도다
2En aan de wilgen, die daar stonden, Hingen wij onze harpen op.
2그 중의 버드나무에 우리가 우리의 수금을 걸었나니
3Ja, daar durfden onze rovers Ons nog liederen vragen; En onze beulen: “Zingt ons vrolijke wijsjes Uit de zangen van Sion!”
3이는 우리를 사로잡은 자가 거기서 우리에게 노래를 청하며 우리를 황폐케 한 자가 기쁨을 청하고 자기들을 위하여 시온노래 중 하나를 노래하라 함이로다
4Ach, hoe zouden wij Jahweh’s liederen zingen Op vreemde bodem!
4우리가 이방에 있어서 어찌 여호와의 노래를 부를꼬
5Jerusalem, zo ik u zou vergeten, Ik vergat mijn rechterhand nog eer;
5예루살렘아 ! 내가 너를 잊을진대 내 오른손이 그 재주를 잊을지로다
6Mijn tong mag aan mijn gehemelte kleven, Zo ik u niet gedenk: Zo ik niet meer van Jerusalem houd, Dan van het toppunt van vreugde.
6내가 예루살렘을 기억지 아니하거나 내가 너를 나의 제일 즐거워하는 것보다 지나치게 아니할진대 내 혀가 내 입천장에 붙을지로다
7Jahweh, reken de zonen van Edom De dag van Jerusalem toe; Die riepen: Smijt ze neer, smijt ze neer; Neer met haar op de grond!
7여호와여, 예루살렘이 해 받던 날을 기억하시고 에돔 자손을 치소서 저희 말이 훼파하라, 훼파하라 그 기초까지 훼파하라 하였나이다
8En gij, dochter van Babel, moordenares: Heil hem, die u vergeldt wat gij ons hebt gedaan;
8여자 같은 멸망할 바벨론아 ! 네가 우리에게 행한대로 네게 갚는 자가 유복하리로다
9Heil hem, die uw kinderen grijpt, En tegen de rots te pletter slaat!
9네 어린 것들을 반석에 메어치는 자는 유복하리로다
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.