Olcueih
Chapter 17
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Reina-Valera 1909
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Olcueih 17

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Reina-Valera 1909
1Tuituknah hmueih im dongkah a bae lakah a ommongnah buhkak kamat te then.
1MEJOR es un bocado seco, y en paz, que la casa de contienda llena de víctimas.
2Hlang aka cangbam sal loh hlang yah aka bai capa te a taemrhai vetih, pacaboeina taengah rho a tael ni.
2El siervo prudente se enseñoreará del hijo que deshonra, y entre los hermanos partirá la herencia.
3Cak hamla cak am, sui hamla hmai-ulh om, tedae BOEIPA long tah lungbuei ni a noem.
3El crisol para la plata, y la hornaza para el oro: mas Jehová prueba los corazones.
4Thae aka huet loh boethae hmuilai kah a honghi te a hnatung tih, talnah ol te hna a kaeng thil.
4El malo está atento al labio inicuo; y el mentiroso escucha á la lengua detractora.
5Khodaeng aka tamdaeng tah amah aka saii kung ni a veet, rhainah soah ko aka hoe khaw hmil mahpawh.
5El que escarnece al pobre, afrenta á su Hacedor: y el que se alegra en la calamidad, no quedará sin castigo.
6Ca rhoek kah a ca rhoek tah patong rhoek kah rhuisam la om tih a napa rhoek te khaw ca rhoek kah a boei a mang la om.
6Corona de los viejos son los hijos de los hijos; y la honra de los hijos, sus padres.
7Hlangrhuel hmuilai he a ang ham a rhoeprhui moenih. A honghi kah hmuilai khaw hlangcong hamla koih loeng loeng van pawh.
7No conviene al necio la altilocuencia: ¡cuánto menos al príncipe el labio mentiroso!
8Kapbaih he a kungmah kah mik ah lungto mikdaithen bangla boeih a hoilae tih a cangbam.
8Piedra preciosa es el cohecho en ojos de sus dueños: á donde quiera que se vuelve, da prosperidad.
9Hlang kah dumlai aka dah loh lungnah a toem dae, olka dongah aka thovael loh a boeihlum khaw a paekboe sak.
9El que cubre la prevaricación, busca amistad: mas el que reitera la palabra, aparta al amigo.
10Aka ang voei yakhat n'ngawn lakah aka yakming ham tah tluungnah mah a tlaeh pah coeng.
10Aprovecha la reprensión en el entendido, más que si cien veces hiriese en el necio.
11Boekoek loh boethae bueng a tlap dae, anih taengah puencawn muenying muenyang ni a tueih pa eh.
11El rebelde no busca sino mal; y mensajero cruel será contra él enviado.
12Hlang kah a dueidah a laemhong sak vom neh ka hum uh palueng eh, aka ang kah a anglat nen tah ka hum uh boel eh.
12Mejor es se encuentre un hombre con una osa á la cual han robado sus cachorros, que con un fatuo en su necedad.
13A then te thae la aka thuung tah a im lamkah a thae te nong rhoe nong mahpawh.
13El que da mal por bien, no se apartará el mal de su casa.
14Olpungkacan a tongnah tah tui a cae sak. Te dongah tuituknah a puek hlanah huu laeh.
14El que comienza la pendencia es como quien suelta las aguas: deja pues la porfía, antes que se enmarañe.
15Halang aka tang sak neh hlang dueng aka boe sak, amih rhoi bang te BOEIPA kah a tueilaehkoi ni.
15El que justifica al impío, y el que condena al justo, ambos á dos son abominación á Jehová.
16Cueihnah lai ham hlang ang kut dongkah a phu te ba ham lae, a lungbuei neh a om hae moenih.
16¿De qué sirve el precio en la mano del necio para comprar sabiduría, no teniendo entendimiento?
17A tue boeih dongah a hui aka lungnah loh, citcai vaengkah ham manuca a cun.
17En todo tiempo ama el amigo; y el hermano para la angustia es nacido.
18Lungbuei aka talh hlang loh kut a yuh tih, a hui mikhmuh ah mingphanah rhi a khang.
18El hombre falto de entendimiento toca la mano, fiando á otro delante de su amigo.
19Boekoek aka lungnah loh olpungnah te a lungnah, a thohka te a sang sak tih pocinah a tlap.
19La prevaricación ama el que ama pleito; y el que alza su portada, quebrantamiento busca.
20Lungbuei aka voeldak loh hnothen hmu pawt tih, a ol neh hlang aka maelh khaw yoethae ah cungku.
20El perverso de corazón nunca hallará bien: y el que revuelve con su lengua, caerá en mal.
21Amah kah a pha-ueknah ham hlang ang te a cun, te dongah hlang ang kah a napa tah a ko a hoe moenih.
21El que engendra al necio, para su tristeza lo engendra : y el padre del fatuo no se alegrará.
22Lungbuei kohoe he si la a hoeih sak tih, mueihla a rhawp vaengah songrhuh khaw a koh sak.
22El corazón alegre produce buena disposición: mas el espíritu triste seca los huesos.
23Laitloeknah a caehlong te phaelh sak ham, halang loh a huep ah kapbaih a loh.
23El impío toma dádiva del seno, para pervertir las sendas del derecho.
24Cueihnah he aka yakming ham tah amah mikhmuh ah a om pah tih, aka ang kah a mik ah tah diklai khobawt la a om pah.
24En el rostro del entendido aparece la sabiduría: mas los ojos del necio vagan hasta el cabo de la tierra.
25Capa aka ang tah a napa ham konoinah la om tih, anih aka cun khaw hmuetphawtnah ni.
25El hijo necio es enojo á su padre, y amargura á la que lo engendró.
26Hlang dueng te lai a sah sak khaw, a dueng dongah hlangcong taam ham then pawh.
26Ciertamente no es bueno condenar al justo, ni herir á los príncipes que hacen lo recto.
27A ol aka tuem tah mingnah te aka ming la om tih, mueihla phu tlo aka dingsuek tah hlang lungcuei ni.
27Detiene sus dichos el que tiene sabiduría: de prudente espíritu es el hombre entendido.
28Hlang ang pataeng a hil a phah atah aka cueih la, a ka a buem atah aka yakming la a ngai coeng.
28Aun el necio cuando calla, es contado por sabio: el que cierra sus labios es entendido.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.