Solomona 17
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Reina-Valera 1909
1MAIKAI hahi huna ai maloo me ke aloha pu kekahi, Mamua o ka hale i piha i na mohai ke pili me ka hakaka.
1MEJOR es un bocado seco, y en paz, que la casa de contienda llena de víctimas.
2O ke kauwa noonoo, e noho oia maluna o ke keiki e hana hilahila ana; A mawaena o na hoahanau e loaa ia ia kekahi hooilina.
2El siervo prudente se enseñoreará del hijo que deshonra, y entre los hermanos partirá la herencia.
3He ipu hoohehee, no ke kala ia; no ke gula hoi he kapuahi uuku; Aka, na Iehova e hoao mai i na naau.
3El crisol para la plata, y la hornaza para el oro: mas Jehová prueba los corazones.
4O ka mea hewa la hoolohe oia i na lehelehe wahahee; O ka mea wahahee hoi, haliu kona pepeiao i ke elelo ino.
4El malo está atento al labio inicuo; y el mentiroso escucha á la lengua detractora.
5O ka mea hoomaewaewa i ka mea nele, Ua hoowahawaha oia i ka mea nana ia i hana; O ka mea hoi i olioli i ka poino, Aole ia e pakele i ka hoopai ana.
5El que escarnece al pobre, afrenta á su Hacedor: y el que se alegra en la calamidad, no quedará sin castigo.
6O ka lei o ka poe elemakule, oia na keiki a na keiki; O ka nani hoi o na keiki, oia na makuakane o lakou.
6Corona de los viejos son los hijos de los hijos; y la honra de los hijos, sus padres.
7Aole i kupono i ka mea naaupo ka lehelehe pololei; Aole loa hoi i ke alii ka lehelehe wahahee.
7No conviene al necio la altilocuencia: ¡cuánto menos al príncipe el labio mentiroso!
8He pohaku waiwai io ka makana i ka maka o ka mea nana ia; Ma na wahi a pau e loaa ana he mea ia e pono ai.
8Piedra preciosa es el cohecho en ojos de sus dueños: á donde quiera que se vuelve, da prosperidad.
9O ka mea huna i ka hewa, oia ke imi i ke aloha; O ka mea hoolaha hou ae, hookaawale oia i na makamaka.
9El que cubre la prevaricación, busca amistad: mas el que reitera la palabra, aparta al amigo.
10Komo ke aoia mai iloko o ka mea naauao, Mamua o na hahau ana he haneri iloko o ka mea lapuwale.
10Aprovecha la reprensión en el entendido, más que si cien veces hiriese en el necio.
11Ma ke kipi wale no e imi ai ke kanaka ino; Nolaila, hoounaia ka ilamuku io na la.
11El rebelde no busca sino mal; y mensajero cruel será contra él enviado.
12E aho ke halawai ka bea keiki make me ke kanaka, Aole ka mea naaupo iloko o kona lapuwale.
12Mejor es se encuentre un hombre con una osa á la cual han robado sus cachorros, que con un fatuo en su necedad.
13O ka mea hana ino aku na ka mea hana pono mai, Aole e kaawale ka ino mai kona hale aku.
13El que da mal por bien, no se apartará el mal de su casa.
14E like me ka hookahe ana o ka wai, Pela ka hoomaka ana o ka hakaka; Nolaila, e oki e i ka hakaka mamua o kona mahuahua ana.
14El que comienza la pendencia es como quien suelta las aguas: deja pues la porfía, antes que se enmarañe.
15O ka mea hoopono aku i ka mea hewa, A o ka mea hoahewa aku i ka mea pono, Ho mau mea hoopailua laua ia Iehova.
15El que justifica al impío, y el que condena al justo, ambos á dos son abominación á Jehová.
16No ke aha la keia, he kumu kuai ma ka lima o ka mea lapuwale, E kuai aku ai i ke akamai, aohe ona manao malaila?
16¿De qué sirve el precio en la mano del necio para comprar sabiduría, no teniendo entendimiento?
17I na manawa a pau e aloha ana ka makamaka, A no ka la popilikia i hanau ai ka hoahanau.
17En todo tiempo ama el amigo; y el hermano para la angustia es nacido.
18O ke kanaka naauao ole, pai oia i ka lima, Lilo ia i mea panai imua o kona makamaka.
18El hombre falto de entendimiento toca la mano, fiando á otro delante de su amigo.
19O ka mea makemake i ke kipi, oia ka i makemake i ka hakaka; O ka mea hookiekie ae i kona ipuka, imi oia i ka make.
19La prevaricación ama el que ama pleito; y el que alza su portada, quebrantamiento busca.
20O ka mea naau kekee, aole i loaa ia ia ka maikai; O ka mea elelo hoopunipuni, e haule oia i ka ino.
20El perverso de corazón nunca hallará bien: y el que revuelve con su lengua, caerá en mal.
21O ka mea i hanau mai nana ke keiki lapuwale, he kaumaha kona; Aole e olioli ka makuakane o ke keiki naaupo.
21El que engendra al necio, para su tristeza lo engendra : y el padre del fatuo no se alegrará.
22O ka naau olioli, he laau lapaau ia e hooluolu ana; O ka uhane i hana pepe ia, hoomaloo ia i na iwi.
22El corazón alegre produce buena disposición: mas el espíritu triste seca los huesos.
23Kaili ae ka mea hewa i ka waiwai kipe, I kona hoohaunaele ana i ka aoao pono.
23El impío toma dádiva del seno, para pervertir las sendas del derecho.
24Imua i ke alo o ka mea noonoo malaila ka naauao; Aia hoi na maka o ka mea lapuwale, ma na welau o ka honua.
24En el rostro del entendido aparece la sabiduría: mas los ojos del necio vagan hasta el cabo de la tierra.
25O ke keiki lapuwale, ke kaumaha ia no kona makuakane, He mea awahia hoi i ka mea nana ia i hanau mai.
25El hijo necio es enojo á su padre, y amargura á la que lo engendró.
26O ka hoopai hewa i ka mea pono, aole ia he maikai, Aole hoi ke papai aku i na'lii no ka pololei.
26Ciertamente no es bueno condenar al justo, ni herir á los príncipes que hacen lo recto.
27O ka mea ike nui, akahele oia i ka olelo; He uhane noho malie ko ke kanaka naauao.
27Detiene sus dichos el que tiene sabiduría: de prudente espíritu es el hombre entendido.
28O ka mea naaupo hoi, i kona mumule ana, ua kuhiia oia he naauao; O ka mea pani i kona mau lehelehe hoi, he kanaka ike no ia.
28Aun el necio cuando calla, es contado por sabio: el que cierra sus labios es entendido.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.