Matouš 22
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1I odpovídaje Ježíš, mluvil jim opět v podobenstvích, řka:
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
2Podobno jest království nebeské člověku králi, kterýž učinil svadbu synu svému.
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
3I poslal služebníky své, aby povolali pozvaných na svadbu; a oni nechtěli přijíti.
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
4Opět poslal jiné služebníky, řka: Povězte pozvaným: Aj, oběd můj připravil jsem, volové moji a krmný dobytek zbit jest, a všecko hotovo. Pojďtež na svadbu.
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
5Ale oni nedbavše na to, odešli, jiný do vsi své a jiný po kupectví svém.
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
6Jiní pak zjímavše služebníky jeho a posměch jim učinivše, zmordovali.
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
7A uslyšav to král, rozhněval se; a poslav vojska svá, zhubil vražedníky ty a město jejich zapálil.
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
8Tedy řekl služebníkům svým: Svadba zajisté hotova jest, ale ti, kteříž pozváni byli, nebyli hodni.
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
9Protož jděte na rozcestí, a kteréžkoli naleznete, zovtež na svadbu.
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
10I vyšedše služebníci ti na cesty, shromáždili všecky, kteréžkoli nalezli, zlé i dobré. A naplněna jest svadba hodovníky.
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
11Tedy všed král, aby pohleděl na hodovníky, uzřel tam člověka neoděného rouchem svadebním.
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
12I řekl jemu: Příteli, kteraks ty sem všel, nemaje roucha svadebního? A on oněměl.
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
13Tedy řekl král služebníkům: Svížíce ruce jeho i nohy, vezměte ho, a uvrztež jej do temností zevnitřních. Tamť bude pláč a škřipení zubů.
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
14Nebo mnoho jest povolaných, ale málo vyvolených.
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
15Tedy odšedše farizeové, radili se, jak by polapili jej v řeči.
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
16I poslali k němu učedlníky své s herodiány, řkouce: Mistře, víme, že pravdomluvný jsi a cestě Boží v pravdě učíš a nedbáš na žádného; nebo nepatříš na osobu lidskou.
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
17Protož pověz nám, co se tobě zdá: Sluší-li daň dáti císaři, čili nic?
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
18Znaje pak Ježíš zlost jejich, řekl: Co mne pokoušíte, pokrytci?
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
19Ukažte mi peníz daně. A oni podali mu peníze.
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
20I řekl jim: Èí jest tento obraz a svrchu napsání?
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
21Řekli mu: Císařův. Tedy dí jim: Dejtež, co jest císařova, císaři, a co jest Božího, Bohu.
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
22To uslyšavše, divili se, a opustivše jej, odešli.
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
23V ten den přišli k němu saduceové, kteříž praví, že není z mrtvých vstání. I otázali se ho,
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
24Řkouce: Mistře, Mojžíš pověděl: Umřel-li by kdo, nemaje dětí, aby bratr jeho právem švagrovství pojal ženu jeho a vzbudil símě bratru svému.
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
25I bylo u nás sedm bratrů. První pojav ženu, umřel, a nemaje semene, zůstavil ženu svou bratru svému.
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
26Takž podobně i druhý, i třetí, až do sedmého.
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
27Nejposléze pak po všech umřela i žena.
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
28Protož při vzkříšení kterého z těch sedmi bude žena? Nebo všickni ji měli.
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
29I odpověděv Ježíš, řekl jim: Bloudíte, neznajíce Písem ani moci Boží.
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
30Však při vzkříšení ani se nebudou ženiti ani vdávati, ale budou jako andělé Boží v nebi.
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
31O vzkříšení pak mrtvých zdaliž jste nečtli, co jest vám povědíno od Boha, kterýž takto dí:
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
32Já jsem Bůh Abrahamův a Bůh Izákův a Bůh Jákobův; a Bůhť není Bůh mrtvých, ale živých.
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
33A slyševše to zástupové, divili se učení jeho.
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
34Farizeové pak uslyšavše, že by k mlčení přivedl saducejské, sešli se v jedno.
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
35I otázal se ho jeden z nich zákoník nějaký, pokoušeje ho, a řka:
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
36Mistře, které jest přikázání veliké v Zákoně?
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
37I řekl mu Ježíš: Milovati budeš Pána Boha svého z celého srdce svého a ze vší duše své a ze vší mysli své.
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
38To jest přední a veliké přikázání.
38این است حکم اول و اعظم.
39Druhé pak jest podobné tomu: Milovati budeš bližního svého jako sebe samého.
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
40Na těch dvou přikázáních všecken Zákon záleží i Proroci.
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
41A když se sešli farizeové, otázal se jich Ježíš,
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
42Řka: Co se vám zdá o Kristu? Èí jest syn? Řkou jemu: Davidův.
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
43Dí jim: Kterakž pak David v Duchu nazývá ho Pánem, řka:
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
44Řekl Pán Pánu mému: Seď na pravici mé, dokavadž nepodložím nepřátel tvých, aby byli za podnože noh tvých?
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
45Poněvadž tedy David Pánem ho nazývá, i kterakž syn jeho jest?
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
46A nižádný nemohl jemu odpovědíti slova, aniž se odvážil kdo více od toho dne jeho se nač tázati.
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.