Matthew 22
World English BibleTranslation
World English Bible
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Jesus answered and spoke to them again in parables, saying,
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
2“The Kingdom of Heaven is like a certain king, who made a wedding feast for his son,
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
3and sent out his servants to call those who were invited to the wedding feast, but they would not come.
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
4Again he sent out other servants, saying, ‘Tell those who are invited, “Behold, I have prepared my dinner. My cattle and my fatlings are killed, and all things are ready. Come to the wedding feast!”’
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
5But they made light of it, and went their ways, one to his own farm, another to his merchandise;
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
6and the rest grabbed his servants, treated them shamefully, and killed them.
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
7When the king heard that, he was angry, and sent his armies, destroyed those murderers, and burned their city.
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
8“Then he said to his servants, ‘The wedding is ready, but those who were invited weren’t worthy.
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
9Go therefore to the intersections of the highways, and as many as you may find, invite to the wedding feast.’
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
10Those servants went out into the highways and gathered together as many as they found, both bad and good. The wedding was filled with guests.
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
11“But when the king came in to see the guests, he saw there a man who didn’t have on wedding clothing,
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
12and he said to him, ‘Friend, how did you come in here not wearing wedding clothing?’ He was speechless.
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
13Then the king said to the servants, ‘Bind him hand and foot, take him away, and throw him into the outer darkness. That is where the weeping and grinding of teeth will be.’
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
14For many are called, but few chosen.”
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
15Then the Pharisees went and took counsel how they might entrap him in his talk.
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
16They sent their disciples to him, along with the Herodians, saying, “Teacher, we know that you are honest, and teach the way of God in truth, no matter whom you teach; for you aren’t partial to anyone.
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
17Tell us therefore, what do you think? Is it lawful to pay taxes to Caesar, or not?”
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
18But Jesus perceived their wickedness, and said, “Why do you test me, you hypocrites?
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
19Show me the tax money.” They brought to him a denarius.
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
20He asked them, “Whose is this image and inscription?”
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
21They said to him, “Caesar’s.” Then he said to them, “Give therefore to Caesar the things that are Caesar’s, and to God the things that are God’s.”
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
22When they heard it, they marveled, and left him and went away.
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
23On that day Sadducees (those who say that there is no resurrection) came to him. They asked him,
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
24saying, “Teacher, Moses said, ‘If a man dies, having no children, his brother shall marry his wife and raise up offspring for his brother.’
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
25Now there were with us seven brothers. The first married and died, and having no offspring left his wife to his brother.
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
26In the same way, the second also, and the third, to the seventh.
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
27After them all, the woman died.
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
28In the resurrection therefore, whose wife will she be of the seven? For they all had her.”
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
29But Jesus answered them, “You are mistaken, not knowing the Scriptures, nor the power of God.
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
30For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are like God’s angels in heaven.
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
31But concerning the resurrection of the dead, haven’t you read that which was spoken to you by God, saying,
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
32‘I am the God of Abraham, and the God of Isaac, and the God of Jacob’? God is not the God of the dead, but of the living.”
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
33When the multitudes heard it, they were astonished at his teaching.
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
34But the Pharisees, when they heard that he had silenced the Sadducees, gathered themselves together.
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
35One of them, a lawyer, asked him a question, testing him.
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
36“Teacher, which is the greatest commandment in the law?”
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
37Jesus said to him, “‘You shall love the Lord your God with all your heart, with all your soul, and with all your mind.’
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
38This is the first and great commandment.
38این است حکم اول و اعظم.
39A second likewise is this, ‘You shall love your neighbor as yourself.’
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
40The whole law and the prophets depend on these two commandments.”
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
41Now while the Pharisees were gathered together, Jesus asked them a question,
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
42saying, “What do you think of the Christ? Whose son is he?” They said to him, “Of David.”
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
43He said to them, “How then does David in the Spirit call him Lord, saying,
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
44‘The Lord said to my Lord, sit on my right hand, until I make your enemies a footstool for your feet’?
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
45“If then David calls him Lord, how is he his son?”
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
46No one was able to answer him a word, neither did any man dare ask him any more questions from that day forward.
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.