Mathai 22
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Te phoeiah Jesuh loh amih te a doo tih nuettahnah neh koep a thui pah.
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
2“ Vaan ram tah a manghai pa neh vai uh. Te loh a capa ham yulueinah a saii pah .
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
3Te vaengah yulueinah la a khue rhoek te khue hamla a sal rhoek te a tueih dae lo ham ngaih uh pawh .
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
4Sal a tloe rhoek te koep a tueih tih , ' A khue rhoek te thui pa uh, kai kah buhkoknah ka tawn coeng he, ka vaito neh a toitup khaw a ngawn coengw, a cungkuem he a sikim coeng dongah yulueinah ah halo uh saeh ,’ a ti nah .
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
5Tedae amih loh a sawtrhoel uh tih a ngen tah amah kah lo la, a tloe te a hnoyoihnah la cet uh .
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
6Te phoeiah a tloe rhoek loh manghai kah sal rhoek te a tuuk uh, a neet uh tih a ngawn uh .
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
7Te dongah manghai tah kosi a hong tih a rhalkap rhoek te a tueih. Te vaengah hlang aka ngawn rhoek te a poci sak tih a khopuei te a hlup pah .
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
8Te phoeiah a sal rhoek taengah , ' Yulueinah tah sikim la om coeng dae a khue rhoek te a koihhilh la a om uh moenih .
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
9Te dongah longpuei caehtung ah cet uh lamtah na hmuh uh sarhui te yulueinah ah khue uh ,’ a ti nah .
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
10Te phoeiah sal rhoek tah longpuei ah cet uh tih a hmuh uh sarhui te a thae neh a then khaw a coi uh.Te dongah yulueinah tah aka bul rhoek neh bae uh .
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
11Te vaengah manghai te kun tih aka bul rhoek te a sawt hatah, yulueinah himbai aka bai pawh hlang pakhat te kawl a hmuh .
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
12Te dongah anih te , “ Pueivan aw, metlae yulueinah himbai om kolla hela na kun? ” a ti nah. Tedae te long te hil a phah .
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
13Te dongah manghai loh a tueihyoeih rhoek taengah , “ Anih he a kut neh a kho pin uh lamtah poengben kah a yinnah khuila haek uh. Rhah neh no rhuengnah la om saeh ,’ a ti nah .
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
14Te dongah , “ A khue rhoek tah muep om dae a coelh rhoek tah yool,” a ti nah.
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
15Te phoeiah Pharisee rhoek tah koe uh Jesuh te a ol neh hlaeh ham dawtletnah a khueh uh.
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
16Te phoeiah a hnukbang rhoek te Herod kah hlang neh Jesuh taengla a tueih uh. Te vaengah, “Saya, a thuem la na om tih Pathen kah longpuei te oltak neh na thuituen te ka ming uh. U taengah khaw na tangyah pawt tih hlang maelhmai te na sawt moenih.
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
17Te dongah Kaisar taengah mangmu paek ham tueng neh a tueng pawt khaw nang loh me tlam lae na poek, kaimih taengah thui lah?” a ti na uh.
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
18Tedae Jesuh loh amih kah halangnah te a ming tih, “ Hlangthai palat rhoek balae tih kai nan noemcai uh?
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
19Mangmu ham tangka te kai n'tueng uh lah,” a ti nah. Te dongah a taengla denarii pakhat a khuen uh.
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
20Te vaengah amih te, “ U kah mueimae neh ming nim he? ” a ti nah.
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
21Amah taengah, “Kaisar kah,” a ti uh. Te vaengah amih te, “ Te dongah Kaisar kah tah Kaisar taengah, Pathen kah te Pathen taengah mael uh,” a ti nah.
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
22A yaak uh vaengah let uh. Te dongah Jesuh te a toeng uh tih cet uh.
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
23Te khohnin ah thohkoepnah om mahpawh aka ti Sadducee rhoek loh Jesuh te a paan uh.
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
24Te phoeiah Jesuh te a dawt uh tih, “Saya, Moses loh, 'Khat khat tah ca a om kolla a duek atah anih yuu te a mana loh yunah saeh lamtah a maya ham a tiingan thoh pah saeh,'a ti.
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
25Tedae kaimih taengah boeinaphung parhih om uh. Lamhma loh yuu a loh hata vik duek tih ca om kolla a yuu te a mana ham a hlah pah.
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
26A pabae neh a pathum neh parhih duela khaw amahboeiloeih la om.
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
27A tloihsoi ah huta te khaw boeih duek uh.
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
28Anih te boeih a hutnah uh oeh coeng dongah thohkoepnah dongah tah parhih khuikah u yuu lamlae a om eh?” a ti na uh.
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
29Jesuh loh amih te a doo tih, “ Cacim neh Pathen kah thaomnah aka ming pawt loh n'rhaithi uh coeng .
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
30Thohkoepnah dongah yuloh vasak neh rhaihlan ti a om moenih. Tedae vaan ah tah puencawn bangla om uh coeng .
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
31Tedae aka duek rhoek kah thohkoepnah te nangmih ham Pathen loh a thui te na tae uh moenih a?
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
32' Kai tah Abraham kah Pathen, Isaak kah Pathen, Jakob kah Pathen ni. Aka duek rhoek kah pawt tih aka hing rhoek kah Pathen ni ,’ a ti ta,” a ti nah.
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
33Te vaengkah aka ya hlangping tah Jesuh kah thuituennah soah let uh.
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
34Tedae Sadducee rhoek a paa sak te Pharisee rhoek loh a yaak uh vaengah thikat la tingtun uh.
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
35Te phoeiah amih khuikah olming pakhat loh,
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
36“Saya, olkhueng khuiah mebang olpaek lae aka len?” tila a dawt tih a noemcai.
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
37Te dongah Jesuh loh, “ Boeipa na Pathen te na thinko boeih neh na hinglu boeih neh, na kopoek boeih neh lungnah .
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
38He tah aka len neh aka lamhma olpaek ni .
38این است حکم اول و اعظم.
39A pabae khaw lamhma kah phek la om tih , “ Na imben te namah bangla lungnah .
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
40He kah olpaek panit dongah olkhueng neh tonghma rhoek tah boeih cui,” a ti nah.
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
41Pharisee rhoek te a tingtun uh vaengah Jesuh loh amih te a dawt tih,
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
42“ Khrih kawng te metlam na poek uh? U ca lamlae a om? ” a ti nah. Te vaengah, “David kah capa,” a ti uh.
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
43Te dongah amih te, “ Te koinih David loh Khrih te Mueihla ah Boeipa la a khue tih ,
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
44Boeipa loh ka Boeipa te , ' Na rhal rhoek te ka kho hmuiah ka khueh hlan duela kai kah bantang ah ngol ,’ a ti nah te metlam a thui?
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
45Te dongah David loh anih te boeipa la a khue atah metlamlae David kah capa la a om eh? ” a ti nah.
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
46Te vaengah a ol lan uh thai pawh. Te khohnin lamkah tah anih dawt ham te khat long khaw ngaingaih voel pawh.
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.