Евангелие от Матфея 22
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Иисус, продолжая говорить им притчами, сказал:
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
2Царство Небесное подобно человеку царю, который сделал брачный пир для сына своего
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
3и послал рабов своих звать званых на брачный пир; и не хотели придти.
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
4Опять послал других рабов, сказав: скажите званым: вот, я приготовил обед мой, тельцы мои и что откормлено, заколото, и все готово; приходите на брачный пир.
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
5Но они, пренебрегши то, пошли, кто на поле свое, а кто на торговлю свою;
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
6прочие же, схватив рабов его, оскорбили и убили их.
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
7Услышав о сем, царь разгневался, и, послав войска свои, истребил убийц оных и сжег город их.
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
8Тогда говорит он рабам своим: брачный пир готов, а званые не были достойны;
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
9итак пойдите на распутия и всех, кого найдете, зовите на брачный пир.
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
10И рабы те, выйдя на дороги, собрали всех, кого только нашли, и злых и добрых; и брачный пир наполнился возлежащими.
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
11Царь, войдя посмотреть возлежащих, увидел там человека, одетого не в брачную одежду,
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
12и говорит ему: друг! как ты вошел сюда не в брачной одежде? Он же молчал.
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
13Тогда сказал царь слугам: связав ему руки и ноги, возьмите его и бросьте во тьму внешнюю; там будет плач и скрежет зубов;
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
14ибо много званых, а мало избранных.
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
15Тогда фарисеи пошли и совещались, как бы уловить Его в словах.
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
16И посылают к Нему учеников своих с иродианами, говоря: Учитель! мы знаем, что Ты справедлив, и истинно пути Божию учишь, и не заботишься об угождении кому-либо, ибо не смотришь ни на какое лице;
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
17итак скажи нам: как Тебе кажется? позволительно ли давать подать кесарю или нет?
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
18Но Иисус, видя лукавство их, сказал: что искушаете Меня, лицемеры?
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
19покажите Мне монету, которою платится подать. Они принесли Ему динарий.
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
20И говорит им: чье это изображение и надпись?
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
21Говорят Ему: кесаревы. Тогда говорит им: итак отдавайте кесарево кесарю, а Божие Богу.
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
22Услышав это, они удивились и, оставив Его, ушли.
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
23В тот день приступили к Нему саддукеи, которые говорят, что нет воскресения, и спросили Его:
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
24Учитель! Моисей сказал: если кто умрет, не имея детей, то брат его пусть возьмет за себя жену его и восстановит семя брату своему;
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
25было у нас семь братьев; первый, женившись, умер и, не имея детей, оставил жену свою брату своему;
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
26подобно и второй, и третий, даже до седьмого;
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
27после же всех умерла и жена;
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
28итак, в воскресении которого из семи будет она женою? ибо все имели ее.
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
29Иисус сказал им в ответ: заблуждаетесь, не зная Писаний, ни силы Божией,
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
30ибо в воскресении не женятся, не выходят замуж, но пребывают, как Ангелы Божии на небесах.
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
31А о воскресении мертвых не читали ли вы реченного вам Богом:
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
32Я Бог Авраама, и Бог Исаака, и Бог Иакова? Бог не есть Бог мертвых, но живых.
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
33И, слыша, народ дивился учению Его.
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
34А фарисеи, услышав, что Он привел саддукеев в молчание, собрались вместе.
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
35И один из них, законник, искушая Его, спросил, говоря:
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
36Учитель! какая наибольшая заповедь в законе?
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
37Иисус сказал ему: возлюби Господа Бога твоего всем сердцем твоим и всею душею твоею и всем разумением твоим:
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
38сия есть первая и наибольшая заповедь;
38این است حکم اول و اعظم.
39вторая же, подобная ей: возлюби ближнего твоего, как самого себя;
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
40на сих двух заповедях утверждается весь закон и пророки.
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
41Когда же собрались фарисеи, Иисус спросил их:
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
42что вы думаете о Христе? чей Он Сын? Говорят Ему: Давидов.
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
43Говорит им: как же Давид, по вдохновению, называет Его Господом, когда говорит:
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
44сказал Господь Господу моему: седи одесную Меня, доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих?
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
45Итак, если Давид называет Его Господом, как же Он сын ему?
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
46И никто не мог отвечать Ему ни слова; и с того дня никто уже не смел спрашивать Его.
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.