San Mateo 22
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Y RESPONDIENDO Jesús, les volvió á hablar en parábolas, diciendo:
1و عیسی توجه نموده، باز به مثلها ایشان را خطاب کرده، گفت:
2El reino de los cielos es semejante á un hombre rey, que hizo bodas á su hijo;
2«ملکوت آسمان پادشاهی را ماند که برای پسر خویش عروسی کرد.
3Y envió sus siervos para que llamasen los llamados á las bodas; mas no quisieron venir.
3و غلامان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به عروسی بخوانند و نخواستند بیایند.
4Volvió á enviar otros siervos, diciendo: Decid á los llamados: He aquí, mi comida he aparejado; mis toros y animales engordados son muertos, y todo está prevenido: venid á las bodas.
4باز غلامان دیگر روانه نموده، فرمود: “دعوت‌شدگان را بگویید که اینک خوان خود را حاضر ساخته‌ام و گاوان و پرواریهای من کشته شده و همه‌چیز آماده است، به عروسی بیایید.”
5Mas ellos no se cuidaron, y se fueron, uno á su labranza, y otro á sus negocios;
5ولی ایشان بی‌اعتنایی نموده، راه خود را گرفتند، یکی به مزرعه خود و دیگری به تجارت خویش رفت.
6Y otros, tomando á sus siervos, los afrentaron y los mataron.
6و دیگران غلامان او را گرفته، دشنام داده، کشتند.
7Y el rey, oyendo esto , se enojó; y enviando sus ejércitos, destruyó á aquellos homicidas, y puso fuego á su ciudad.
7پادشاه چون شنید، غضب نموده، لشکریان خود را فرستاده، آن قاتلان را به قتل رسانید و شهر ایشان را بسوخت.
8Entonces dice á sus siervos: Las bodas á la verdad están aparejadas; mas los que eran llamados no eran dignos.
8آنگاه غلامان خود را فرمود: “عروسی حاضر است؛ لیکن دعوت‌شدگان لیاقت نداشتند.
9Id pues á las salidas de los caminos, y llamad á las bodas á cuantos hallareis.
9الان به شوارع عامه بروید و هرکه را بیابید به عروسی بطلبید.”
10Y saliendo los siervos por los caminos, juntaron á todos los que hallaron, juntamente malos y buenos: y las bodas fueron llenas de convidados.
10پس آن غلامان به‌سر راهها رفته، نیک و بد هرکه را یافتند جمع کردند، چنانکه خانه عروسی ازمجلسیان مملو گشت.
11Y entró el rey para ver los convidados, y vió allí un hombre no vestido de boda.
11آنگاه پادشاه بجهت دیدن اهل مجلس داخل شده، شخصی را درآنجا دید که جامه عروسی در بر ندارد.
12Y le dijo: Amigo, ¿cómo entraste aquí no teniendo vestido de boda? Mas él cerró la boca.
12بدوگفت: “ای عزیز چطور در اینجا آمدی و حال آنکه جامه عروسی در بر نداری؟” او خاموش شد.
13Entonces el rey dijo á los que servían: Atado de pies y de manos tomadle, y echadle en las tinieblas de afuera: allí será el lloro y el crujir de dientes.
13آنگاه پادشاه خادمان خود را فرمود: “این شخص را دست و پا بسته بردارید و در ظلمت خارجی اندازید، جایی که گریه و فشار دندان باشد.”
14Porque muchos son llamados, y pocos escogidos.
14زیرا طلبیدگان بسیارند و برگزیدگان کم.»
15Entonces, idos los Fariseos, consultaron cómo le tomarían en alguna palabra.
15پس فریسیان رفته، شورا نمودند که چطوراو را در گفتگو گرفتار سازند.
16Y envían á él los discípulos de ellos, con los Herodianos, diciendo: Maestro, sabemos que eres amador de la verdad, y que enseñas con verdad el camino de Dios, y que no te curas de nadie, porque no tienes acepción de persona de hombres.
16و شاگردان خودرا با هیرودیان نزد وی فرستاده، گفتند: «استادامی دانیم که صادق هستی و طریق خدا را به راستی تعلیم می‌نمایی و از کسی باک نداری زیراکه به ظاهر خلق نمی نگری.
17Dinos pues, ¿qué te parece? ¿es lícito dar tributo á César, ó no?
17پس به ما بگو رای تو چیست. آیا جزیه دادن به قیصر رواست یا نه؟»
18Mas Jesús, entendida la malicia de ellos, les dice: ¿Por qué me tentáis, hipócritas?
18عیسی شرارت ایشان را درک کرده، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا تجربه می‌کنید؟
19Mostradme la moneda del tributo. Y ellos le presentaron un denario.
19سکه جزیه را به من بنمایید.» ایشان دیناری نزد وی آوردند.
20Entonces les dice: ¿Cúya es esta figura, y lo que está encima escrito?
20بدیشان گفت: «این صورت و رقم از آن کیست؟»
21Dícenle: De César. Y díceles: Pagad pues á César lo que es de César, y á Dios lo que es de Dios.
21بدو گفتند: «از آن قیصر.» بدیشان گفت: «مال قیصر را به قیصر ادا کنید و مال خدا رابه خدا!»
22Y oyendo esto, se maravillaron; y dejándole se fueron.
22چون ایشان شنیدند، متعجب شدندو او را واگذارده، برفتند.
23Aquel día llegaron á él los Saduceos, que dicen no haber resurrección, y le preguntaron,
23و در همان روز، صدوقیان که منکر قیامت هستند نزد او آمده، سوال نموده،
24Diciendo: Maestro, Moisés dijo: Si alguno muriere sin hijos, su hermano se casará con su mujer, y despertará simiente á su hermano.
24گفتند: «ای استاد، موسی گفت اگر کسی بی‌اولاد بمیرد، می‌باید برادرش زن او را نکاح کند تا نسلی برای برادر خود پیدا نماید.
25Fueron pues, entre nosotros siete hermanos: y el primero tomó mujer, y murió; y no teniendo generación, dejó su mujer á su hermano.
25باری در میان ما هفت برادر بودند که اول زنی گرفته، بمرد و چون اولادی نداشت زن را به برادر خود ترک کرد.
26De la misma manera también el segundo, y el tercero, hasta los siete.
26وهمچنین دومین و سومین تا هفتمین.
27Y después de todos murió también la mujer.
27و آخر ازهمه آن زن نیز مرد.
28En la resurrección pues, ¿de cuál de los siete será ella mujer? porque todos la tuvieron.
28پس او در قیامت، زن کدام‌یک از آن هفت خواهد بود زیرا که همه او راداشتند؟»
29Entonces respondiendo Jesús, les dijo: Erráis ignorando las Escrituras, y el poder de Dios.
29عیسی در جواب ایشان گفت: «گمراه هستید از این‌رو که کتاب و قوت خدا رادر نیافته‌اید،
30Porque en la resurrección, ni los hombres tomarán mujeres, ni las mujeres maridos; mas son como los ángeles de Dios en el cielo.
30زیرا که در قیامت، نه نکاح می‌کنند و نه نکاح کرده می‌شوند بلکه مثل ملائکه خدا در آسمان می‌باشند.
31Y de la resurrección de los muertos, ¿no habéis leído lo que os es dicho por Dios, que dice:
31اما درباره قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید کلامی را که خدا به شما گفته است،
32Yo soy el Dios de Abraham, y el Dios de Isaac, y el Dios de Jacob? Dios no es Dios de muertos, sino de vivos.
32من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب؟ خدا، خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است.»
33Y oyendo esto las gentes, estaban atónitas de su doctrina.
33و آن گروه چون شنیدند، از تعلیم وی متحیر شدند.
34Entonces los Fariseos, oyendo que había cerrado la boca á los Saduceos, se juntaron á una.
34اما چون فریسیان شنیدند که صدوقیان را مجاب نموده است، با هم جمع شدند.
35Y preguntó uno de ellos, intérprete de la ley, tentándole y diciendo:
35و یکی از ایشان که فقیه بود، از وی به طریق امتحان سوال کرده، گفت:
36Maestro, ¿cuál es el mandamiento grande en la ley?
36«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگتر است؟»
37Y Jesús le dijo: Amarás al Señor tu Dios de todo tu corazón, y de toda tu alma, y de toda tu mente.
37عیسی وی را گفت: «اینکه خداوند خدای خود را به همه دل و تمامی نفس و تمامی فکر خود محبت نما.
38Este es el primero y el grande mandamiento.
38این است حکم اول و اعظم.
39Y el segundo es semejante á éste: Amarás á tu prójimo como á ti mismo.
39و دوم مثل آن است یعنی همسایه خود را مثل خود محبت نما.
40De estos dos mandamientos depende toda la ley y los profetas.
40بدین دو حکم، تمام تورات و صحف انبیامتعلق است.»
41Y estando juntos los Fariseos, Jesús les preguntó,
41و چون فریسیان جمع بودند، عیسی ازایشان پرسیده،
42Diciendo: ¿Qué os parece del Cristo? ¿de quién es Hijo? Dícenle: De David.
42گفت: «درباره مسیح چه گمان می‌برید؟ او پسر کیست؟» بدو گفتند: «پسر داود.»
43El les dice: ¿Pues cómo David en Espíritu le llama Señor, diciendo:
43ایشان را گفت: «پس چطور داود در روح، او راخداوند می‌خواند؟ چنانکه می‌گوید:
44Dijo el Señor á mi Señor: Siéntate á mi diestra, entre tanto que pongo tus enemigos por estrado de tus pies?
44“خداوندبه خداوند من گفت، به‌دست راست من بنشین تادشمانان تو را پای انداز تو سازم.”
45Pues si David le llama Señor, ¿cómo es su Hijo?
45پس هرگاه داود او را خداوند می‌خواند، چگونه پسرش می‌باشد؟»
46Y nadie le podía responder palabra; ni osó alguno desde aquel día preguntarle más.
46و هیچ‌کس قدرت جواب وی هرگز نداشت و نه کسی از آن روز دیگرجرات سوال کردن از او نمود.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.