San Mateo 22
Reina-Valera 1909Translation
Reina-Valera 1909
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Y RESPONDIENDO Jesús, les volvió á hablar en parábolas, diciendo:
1OLELO hou aku la o Iesu ia lakou i na olelonane, i aku la,
2El reino de los cielos es semejante á un hombre rey, que hizo bodas á su hijo;
2Ua like ke aupuni o ka lani me kekahi alii nana i hoomakaukau ka ahaaina no kana keiki.
3Y envió sus siervos para que llamasen los llamados á las bodas; mas no quisieron venir.
3Hoouna aku la ia i kana poe kauwa e kii i ka poe i oleloia e hele mai i ka ahaaina; aka, aole lakou i makemake e hele mai.
4Volvió á enviar otros siervos, diciendo: Decid á los llamados: He aquí, mi comida he aparejado; mis toros y animales engordados son muertos, y todo está prevenido: venid á las bodas.
4Hoouna hou aku la ia i na kauwa e ae, i aku la, E i aku oukou i ka poe i oleloia, Eia hoi, ua hoomakaukau no wau i ka'u ahaaina, ua kaluaia ka'u mau bipi a me na mea i kupaluia, ua makaukau hoi na mea a pau; e hele mai oukou i ka ahaaina.
5Mas ellos no se cuidaron, y se fueron, uno á su labranza, y otro á sus negocios;
5Hoowahawaha mai la lakou, hele aku la; o kekahi ma kona aina, a o kekahi ma kana kuai ana.
6Y otros, tomando á sus siervos, los afrentaron y los mataron.
6A o ka poe i koe, lalau mai la lakou i kana mau kauwa, hoomainoino mai la ia lakou, pepehi iho la a make.
7Y el rey, oyendo esto , se enojó; y enviando sus ejércitos, destruyó á aquellos homicidas, y puso fuego á su ciudad.
7A lohe ae la ke alii, huhu iho la ia, hoouna aku la ia i kona poe kana, luku aku la ia poe pepehi kanaka, a puhi aku la i ko lakou kulanakauhale.
8Entonces dice á sus siervos: Las bodas á la verdad están aparejadas; mas los que eran llamados no eran dignos.
8Alaila, olelo aku la ia i kana poe kauwa, Ua makaukau nae ka abaaina; aole hoi i pono kela poe i oleloia.
9Id pues á las salidas de los caminos, y llamad á las bodas á cuantos hallareis.
9Nolaila, e hele aku oukou ma na huina alanui, a e koi aku i na mea a pau i loaa ia oukou, e hele mai i ka ahaaina.
10Y saliendo los siervos por los caminos, juntaron á todos los que hallaron, juntamente malos y buenos: y las bodas fueron llenas de convidados.
10Hele aku la ua poe kauwa la iwaho ma ke alanui, a houluulu mai la i na mea a pau i loaa ia lakou, o ka poe ino a me ka poe maikai; a nui iho la na hoaai ma ua ahaaina la.
11Y entró el rey para ver los convidados, y vió allí un hombre no vestido de boda.
11Komo aku la ke alii iloko e nana i ka poe hoaai, ike aku la ia ilaila i kekahi kanaka aole i kahikoia i ke kapa alumina.
12Y le dijo: Amigo, ¿cómo entraste aquí no teniendo vestido de boda? Mas él cerró la boca.
12I aku la kela ia ia, E ka hoalauna, pehea la oe i hele mai nei, aole i kahikoia i ke kapa ahaaina? Mumule loa iho la ia.
13Entonces el rey dijo á los que servían: Atado de pies y de manos tomadle, y echadle en las tinieblas de afuera: allí será el lloro y el crujir de dientes.
13Alaila, i aku la ua alii la i ka poe lawelawe, E nakiki iho ia ia a paa ma na wawae e me na lima, e lawe aku ia ia, a e hoolei aku iloko o ka pouli mawaho; ilaila e uwe ai a e uwi ai na niho.
14Porque muchos son llamados, y pocos escogidos.
14No ka mea, he nui ka poe i kaheaia, he uuku hoi ka poe i waeia,
15Entonces, idos los Fariseos, consultaron cómo le tomarían en alguna palabra.
15Alaila hele aku la ka poe Parisaio, kukakuka ae la i ka mea e hoohihia ia ia i kana olelo ana.
16Y envían á él los discípulos de ellos, con los Herodianos, diciendo: Maestro, sabemos que eres amador de la verdad, y que enseñas con verdad el camino de Dios, y que no te curas de nadie, porque no tienes acepción de persona de hombres.
16Hoouna mai la lakou io na la i na haumana a lakou me kekahi poe Herodiano, i mai la, E ke Kumu, ke ike nei makou, he oiaio kau, a ke ao mai nei oe i ka aoao o ke Akua me ka oiaio, aole oe i paewaewa ma ka kekahi, aole hoi i manao i ko waho o ke kanaka.
17Dinos pues, ¿qué te parece? ¿es lícito dar tributo á César, ó no?
17E hai mai hoi oe, heaha kou manao? He mea pono anei ke hookupu waiwai ia Kaisara? aole anei?
18Mas Jesús, entendida la malicia de ellos, les dice: ¿Por qué me tentáis, hipócritas?
18Ike ae la o Iesu i ko lakou manao ino ana, i aku la, E ka poe hookamani, no ke aha la oukou e hoao mai nei ia'u?
19Mostradme la moneda del tributo. Y ellos le presentaron un denario.
19E hoike mai ia'u i kekahi moni hookupu. A lawe mai la lakou io na la i kekahi denari.
20Entonces les dice: ¿Cúya es esta figura, y lo que está encima escrito?
20Ninau aku la oia ia lakou, Nowai keia kii a me ka palapala?
21Dícenle: De César. Y díceles: Pagad pues á César lo que es de César, y á Dios lo que es de Dios.
21I mai la lakou ia ia, No Kaisara. Alaila, i aku la oia ia lakou, E haawi aku i ka Kaisara ia Kaisara, a i ka ke Akua hoi i ke Akua.
22Y oyendo esto, se maravillaron; y dejándole se fueron.
22A lohe ae la lakou, kahaha iho la, haalele mai la lakou ia ia a hele aku la.
23Aquel día llegaron á él los Saduceos, que dicen no haber resurrección, y le preguntaron,
23Ia la hoi, hele mai la io na la ka poe Sadukaio, ka poe i olelo, Aole alahouana; ninau mai la lakou ia ia.
24Diciendo: Maestro, Moisés dijo: Si alguno muriere sin hijos, su hermano se casará con su mujer, y despertará simiente á su hermano.
24I mai la, E ke Kumu, i olelo mai o Mose, Ina e make kekahi kanaka aohe ana keiki, e mare no kona kaikaina i kana wahine e hoala mai i hua na kona kaikuaana.
25Fueron pues, entre nosotros siete hermanos: y el primero tomó mujer, y murió; y no teniendo generación, dejó su mujer á su hermano.
25Ehiku mau hoahanau me makou: mare iho la ka makahiapo i wahine, a make iho la, aohe ana keiki; a lilo aku la kana wahine na kona kaikaina.
26De la misma manera también el segundo, y el tercero, hasta los siete.
26Pela aku hoi ka lua a me ke kolu a hiki aku la i ka hiku o lakou.
27Y después de todos murió también la mujer.
27Mahope iho o lakou a pau, make iho la hoi ua wahine la.
28En la resurrección pues, ¿de cuál de los siete será ella mujer? porque todos la tuvieron.
28Nolaila, i ke alahouana, na ka mea hea o lakou a ehiku ua wahine la? no ka mea, he wahine ia na lakou a pau mamua.
29Entonces respondiendo Jesús, les dijo: Erráis ignorando las Escrituras, y el poder de Dios.
29Olelo aku la o Iesu ia lakou, i aku la, Ua lalau oukou, i ka ike ole i ka palapala hemolele, a me ka mana o ke Akua.
30Porque en la resurrección, ni los hombres tomarán mujeres, ni las mujeres maridos; mas son como los ángeles de Dios en el cielo.
30No ka mea, i ke alahouana, aole lakou e mare, aole hoi e hoopalau; aka, ua like lakou me na anela o ke Akua i ka lani.
31Y de la resurrección de los muertos, ¿no habéis leído lo que os es dicho por Dios, que dice:
31A, no ke alahouana o ka poe i make, aole anei oukou i heluhelu i ka ke Akua olelo ia oukou, e i mai ana,
32Yo soy el Dios de Abraham, y el Dios de Isaac, y el Dios de Jacob? Dios no es Dios de muertos, sino de vivos.
32Owau no ke Akua o Aberahama, ke Akua o Isaaka, ke Akua o Iakoba? O ke Akua, aole ia he Akua no ka poe i make, no ka poe ola no.
33Y oyendo esto las gentes, estaban atónitas de su doctrina.
33A lohe ae la ka poe kanaka, kahaha iho la lakou i kana ao ana.
34Entonces los Fariseos, oyendo que había cerrado la boca á los Saduceos, se juntaron á una.
34Lohe ae la ka poe Parisaio, ua paa ia ia ka waha o ka poe Sadukaio, akoakoa mai la lakou io na la:
35Y preguntó uno de ellos, intérprete de la ley, tentándole y diciendo:
35A ninau mai la kekahi o lakou, ho kakaolelo, hoao mai la ia ia, i mai la,
36Maestro, ¿cuál es el mandamiento grande en la ley?
36E ke Kumu, heaha ke kauoha nui iloko o ke kanawai?
37Y Jesús le dijo: Amarás al Señor tu Dios de todo tu corazón, y de toda tu alma, y de toda tu mente.
37I aku la o Iesu ia ia, E aloha aku oe ia Iehova i kou Akua me kou naau a pau, a me kou uhane a pau, a me kou manao a pau.
38Este es el primero y el grande mandamiento.
38O ka mua keia a me ke kauoha nui.
39Y el segundo es semejante á éste: Amarás á tu prójimo como á ti mismo.
39Ua like hoi ka lua me ia, E aloha aku oe i kou hoalauna me oe ia oe iho.
40De estos dos mandamientos depende toda la ley y los profetas.
40Maluna o keia mau kauoha elua, ke kau nei ke kanawai a pau a me na kaula.
41Y estando juntos los Fariseos, Jesús les preguntó,
41A akoakoa mai ka poe Parisaio, ninau aku la Iesu ia lakou,
42Diciendo: ¿Qué os parece del Cristo? ¿de quién es Hijo? Dícenle: De David.
42I aku la, Heaha ko oukou manao no ka Mesia. He mamo ia nawai? I mai la lakou, Na Davida.
43El les dice: ¿Pues cómo David en Espíritu le llama Señor, diciendo:
43I aku la oia ia lakou, Pehea la hoi o Davida i kapa ai ia ia ma ka Uhane, he Haku? i ka i ana,
44Dijo el Señor á mi Señor: Siéntate á mi diestra, entre tanto que pongo tus enemigos por estrado de tus pies?
44Olelo aku la ka Haku i kuu Haku, E noho mai oe ma kuu lima akau, a hoolilo iho ai au i kou poe enemi i keehana wawae nou.
45Pues si David le llama Señor, ¿cómo es su Hijo?
45Ina hoi o Davida i kapa aku ia ia he Haku, pehea la ia e mamo ai nana?
46Y nadie le podía responder palabra; ni osó alguno desde aquel día preguntarle más.
46Aole i hiki i kekahi ke ekemu iki mai ia ia, aole hoi kekahi i aa e ninau hou mai ia ia mai ia wa iho.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.