Matouš 22
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1I odpovídaje Ježíš, mluvil jim opět v podobenstvích, řka:
1Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:
2Podobno jest království nebeské člověku králi, kterýž učinil svadbu synu svému.
2La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo,
3I poslal služebníky své, aby povolali pozvaných na svadbu; a oni nechtěli přijíti.
3kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni.
4Opět poslal jiné služebníky, řka: Povězte pozvaným: Aj, oběd můj připravil jsem, volové moji a krmný dobytek zbit jest, a všecko hotovo. Pojďtež na svadbu.
4Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo.
5Ale oni nedbavše na to, odešli, jiný do vsi své a jiný po kupectví svém.
5Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;
6Jiní pak zjímavše služebníky jeho a posměch jim učinivše, zmordovali.
6kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.
7A uslyšav to král, rozhněval se; a poslav vojska svá, zhubil vražedníky ty a město jejich zapálil.
7Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.
8Tedy řekl služebníkům svým: Svadba zajisté hotova jest, ale ti, kteříž pozváni byli, nebyli hodni.
8Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.
9Protož jděte na rozcestí, a kteréžkoli naleznete, zovtež na svadbu.
9Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo.
10I vyšedše služebníci ti na cesty, shromáždili všecky, kteréžkoli nalezli, zlé i dobré. A naplněna jest svadba hodovníky.
10Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj.
11Tedy všed král, aby pohleděl na hodovníky, uzřel tam člověka neoděného rouchem svadebním.
11Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston;
12I řekl jemu: Příteli, kteraks ty sem všel, nemaje roucha svadebního? A on oněměl.
12kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis.
13Tedy řekl král služebníkům: Svížíce ruce jeho i nohy, vezměte ho, a uvrztež jej do temností zevnitřních. Tamť bude pláč a škřipení zubů.
13Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.
14Nebo mnoho jest povolaných, ale málo vyvolených.
14Ĉar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.
15Tedy odšedše farizeové, radili se, jak by polapili jej v řeči.
15Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiliĝis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.
16I poslali k němu učedlníky své s herodiány, řkouce: Mistře, víme, že pravdomluvný jsi a cestě Boží v pravdě učíš a nedbáš na žádného; nebo nepatříš na osobu lidskou.
16Kaj ili sendis al li siajn disĉiplojn kun la Herodanoj, por diri: Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laŭ vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; ĉar vi ne favoras la personon de homoj.
17Protož pověz nám, co se tobě zdá: Sluší-li daň dáti císaři, čili nic?
17Diru do al ni, kiel ŝajnas al vi? ĉu konvenas doni tributon al Cezaro, aŭ ne?
18Znaje pak Ježíš zlost jejich, řekl: Co mne pokoušíte, pokrytci?
18Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris: Kial vi min provas, hipokrituloj?
19Ukažte mi peníz daně. A oni podali mu peníze.
19Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.
20I řekl jim: Èí jest tento obraz a svrchu napsání?
20Kaj li diris al ili: Kies estas ĉi tiu bildo kaj la surskribaĵo?
21Řekli mu: Císařův. Tedy dí jim: Dejtež, co jest císařova, císaři, a co jest Božího, Bohu.
21Ili diris al li: De Cezaro. Tiam li diris al ili: Redonu do al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.
22To uslyšavše, divili se, a opustivše jej, odešli.
22Kaj aŭdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.
23V ten den přišli k němu saduceové, kteříž praví, že není z mrtvých vstání. I otázali se ho,
23En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin, dirante:
24Řkouce: Mistře, Mojžíš pověděl: Umřel-li by kdo, nemaje dětí, aby bratr jeho právem švagrovství pojal ženu jeho a vzbudil símě bratru svému.
24Majstro, Moseo diris: Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edziĝu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.
25I bylo u nás sedm bratrů. První pojav ženu, umřel, a nemaje semene, zůstavil ženu svou bratru svému.
25Estis ĉe ni sep fratoj; kaj la unua edziĝis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;
26Takž podobně i druhý, i třetí, až do sedmého.
26tiel same ankaŭ la dua, kaj la tria, ĝis la sepa.
27Nejposléze pak po všech umřela i žena.
27Kaj post ĉiuj la virino mortis.
28Protož při vzkříšení kterého z těch sedmi bude žena? Nebo všickni ji měli.
28En la releviĝo do, por kiu el la sep ŝi estos edzino? ĉar ĉiuj ŝin havis.
29I odpověděv Ježíš, řekl jim: Bloudíte, neznajíce Písem ani moci Boží.
29Sed Jesuo responde diris: Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.
30Však při vzkříšení ani se nebudou ženiti ani vdávati, ale budou jako andělé Boží v nebi.
30Ĉar en la releviĝo oni nek edziĝas nek edziniĝas, sed estas kiel anĝeloj en la ĉielo.
31O vzkříšení pak mrtvých zdaliž jste nečtli, co jest vám povědíno od Boha, kterýž takto dí:
31Sed pri la releviĝo el la mortintoj, ĉu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:
32Já jsem Bůh Abrahamův a Bůh Izákův a Bůh Jákobův; a Bůhť není Bůh mrtvých, ale živých.
32Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.
33A slyševše to zástupové, divili se učení jeho.
33Kaj kiam la homamaso tion aŭdis, ili miregis pro lia instruado.
34Farizeové pak uslyšavše, že by k mlčení přivedl saducejské, sešli se v jedno.
34Sed la Fariseoj, aŭdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektiĝis.
35I otázal se ho jeden z nich zákoník nějaký, pokoušeje ho, a řka:
35Kaj unu el ili, leĝisto, demandis lin, provante lin:
36Mistře, které jest přikázání veliké v Zákoně?
36Majstro, kiu estas la granda ordono en la leĝo?
37I řekl mu Ježíš: Milovati budeš Pána Boha svého z celého srdce svého a ze vší duše své a ze vší mysli své.
37Kaj li diris al li: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.
38To jest přední a veliké přikázání.
38Ĉi tiu estas la granda kaj la unua ordono.
39Druhé pak jest podobné tomu: Milovati budeš bližního svého jako sebe samého.
39Kaj dua estas simila al ĝi: Amu vian proksimulon kiel vin mem.
40Na těch dvou přikázáních všecken Zákon záleží i Proroci.
40De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj.
41A když se sešli farizeové, otázal se jich Ježíš,
41Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,
42Řka: Co se vám zdá o Kristu? Èí jest syn? Řkou jemu: Davidův.
42dirante: Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li: De David.
43Dí jim: Kterakž pak David v Duchu nazývá ho Pánem, řka:
43Li diris al ili: Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:
44Řekl Pán Pánu mému: Seď na pravici mé, dokavadž nepodložím nepřátel tvých, aby byli za podnože noh tvých?
44La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?
45Poněvadž tedy David Pánem ho nazývá, i kterakž syn jeho jest?
45Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?
46A nižádný nemohl jemu odpovědíti slova, aniž se odvážil kdo více od toho dne jeho se nač tázati.
46Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuraĝis fari al li demandon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.