מתיו 22
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1ויען ישוע ויסף דבר במשלים אליהם לאמר׃
1Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:
2דומה מלכות השמים למלך בשר ודם אשר עשה חתנה לבנו׃
2La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo,
3וישלח את עבדיו לקרא הקרואים אל החתנה ולא אבו לבוא׃
3kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni.
4ויסף שלח עבדים אחרים לאמר אמרו אל הקרואים הנה ערכתי את סעודתי שורי ומריאי טבוחים והכל מוכן באו אל החתנה׃
4Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo.
5והם לא שתו לבם לזאת וילכו להם זה אל שדהו וזה אל מסחרו׃
5Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;
6והנשארים תפשו את עבדיו ויתעללו בם ויהרגום׃
6kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.
7ויקצף המלך וישלח צבאותיו ויאבד את המרצחים ההם ואת עירם שרף באש׃
7Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.
8אז אמר אל עבדיו הן החתנה מוכנה והקרואים לא היו ראוים לה׃
8Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.
9לכן לכו נא אל ראשי הדרכים וכל איש אשר תמצאו קראו אתו אל החתנה׃
9Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo.
10ויצאו העבדים ההם אל הדרכים ויאספו את כל אשר מצאו גם רעים גם טובים וימלא בית החתנה מסבים׃
10Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj.
11ויהי כבוא המלך לראות את המסבים וירא בהם איש ולא היה לבוש בגדי חתנה׃
11Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston;
12ויאמר אליו רעי איכה באת הנה ואין לך בגדי חתנה ויאלם׃
12kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis.
13ויאמר המלך למשרתים אסרו ידיו ורגליו ונשאתם והשלכתם אותו אל החשך החיצון שם תהיה היללה וחרק השנים׃
13Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.
14כי רבים הם הקרואים ומעטים הנבחרים׃
14Ĉar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.
15וילכו הפרושים ויתיעצו איך יכשילהו בדבר׃
15Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiliĝis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.
16וישלחו אליו את תלמידיהם עם ההורדוסיים לאמר רבי ידענו כי איש אמת אתה ותורה באמת את דרך אלהים ולא תגור מפני איש כי אינך מכיר פני אדם׃
16Kaj ili sendis al li siajn disĉiplojn kun la Herodanoj, por diri: Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laŭ vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; ĉar vi ne favoras la personon de homoj.
17לכן הגידה נא לנו את דעתך הנכון לנו לתת מס אל הקיסר אם לא׃
17Diru do al ni, kiel ŝajnas al vi? ĉu konvenas doni tributon al Cezaro, aŭ ne?
18וישוע ידע את רשעתם ויאמר החנפים מה תנסוני׃
18Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris: Kial vi min provas, hipokrituloj?
19הראוני את מטבע המס ויביאו לו דינר׃
19Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.
20ויאמר אליהם של מי הצורה הזאת והמכתב אשר עליו׃
20Kaj li diris al ili: Kies estas ĉi tiu bildo kaj la surskribaĵo?
21ויאמרו אליו של הקיסר ויאמר אליהם לכן תנו לקיסר את אשר לקיסר ולאלהים את אשר לאלהים׃
21Ili diris al li: De Cezaro. Tiam li diris al ili: Redonu do al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.
22וכשמעם את זאת תמהו ויעזבהו וילכו להם׃
22Kaj aŭdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.
23ביום ההוא נגשו אליו צדוקים האמרים כי אין תחית המתים וישאלו אתו לאמר׃
23En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin, dirante:
24רבי הן משה אמר איש כי ימות ובנים אין לו אחיו ייבם את אשתו והקים זרע לאחיו׃
24Majstro, Moseo diris: Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edziĝu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.
25ואתנו היו שבעה אחים והראשון נשא אשה וימת וזרע אין לו ויעזב את אשתו לאחיו׃
25Estis ĉe ni sep fratoj; kaj la unua edziĝis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;
26וכמו כן גם השני וכן גם השלישי עד השבעה׃
26tiel same ankaŭ la dua, kaj la tria, ĝis la sepa.
27ואחרי כלם מתה גם האשה׃
27Kaj post ĉiuj la virino mortis.
28ועתה בתחית המתים למי מן השבעה תהיה לאשה כי לכלם היתה׃
28En la releviĝo do, por kiu el la sep ŝi estos edzino? ĉar ĉiuj ŝin havis.
29ויען ישוע ויאמר להם טעים אתם באשר אינכם יודעים את הכתובים וגם את גבורת האלהים׃
29Sed Jesuo responde diris: Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.
30כי בתחית המתים לא ישאו נשים ולא תנשאנה כי אם כמלאכי אלהים בשמים יהיו׃
30Ĉar en la releviĝo oni nek edziĝas nek edziniĝas, sed estas kiel anĝeloj en la ĉielo.
31ועל דבר תחית המתים הלא קראתם את הנאמר לכם מפי האלהים לאמר׃
31Sed pri la releviĝo el la mortintoj, ĉu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:
32אנכי אלהי אברהם ואלהי יצחק ואלהי יעקב והוא איננו אלהי המתים כי אם אלהי החיים׃
32Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.
33וישמע המון העם וישתומממו על תורתו׃
33Kaj kiam la homamaso tion aŭdis, ili miregis pro lia instruado.
34והפרושים כשמעם כי סכר פי הצדוקים ויועדו יחדו׃
34Sed la Fariseoj, aŭdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektiĝis.
35ואחד מהם מבין בתורה שאל אתו לנסותו לאמר׃
35Kaj unu el ili, leĝisto, demandis lin, provante lin:
36רבי אי זו מצוה גדולה היא בתורה׃
36Majstro, kiu estas la granda ordono en la leĝo?
37ויאמר ישוע אליו ואהבת את יהוה אלהיך בכל לבבך ובכל נפשך ובכל מדעך׃
37Kaj li diris al li: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.
38זאת היא המצוה הגדולה והראשונה׃
38Ĉi tiu estas la granda kaj la unua ordono.
39והשנית דומה לה ואהבת לרעך כמוך׃
39Kaj dua estas simila al ĝi: Amu vian proksimulon kiel vin mem.
40בשתי המצות האלה כל התורה תלויה וגם הנביאים׃
40De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj.
41ויהי בהקהל הפרושים וישאלם ישוע לאמר׃
41Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,
42מה דעתכם על המשיח בן מי הוא ויאמרו אליו בן דוד׃
42dirante: Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li: De David.
43ויאמר אליהם ואיך קרא לו דוד ברוח אדון באמרו׃
43Li diris al ili: Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:
44נאם יהוה לאדני שב לימיני עד אשית איביך הדם לרגליך׃
44La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?
45ועתה אם דוד קרא לו אדון איך הוא בנו׃
45Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?
46ולא יכל איש לענות אתו דבר ולא ערב עוד איש את לבו מן היום ההוא לשאל אותו׃
46Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuraĝis fari al li demandon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.