Mattheum 22
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens:
1Kaj respondante, Jesuo denove parolis al ili parabole, dirante:
2Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.
2La regno de la ĉielo similas al unu reĝo, kiu faris edziĝan feston por sia filo,
3Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.
3kaj sendis siajn sklavojn, por voki la invititojn al la edziĝa festo; kaj ili ne volis veni.
4Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias.
4Poste li sendis aliajn sklavojn, dirante: Diru al la invititoj: Jen mi preparis la manĝon; miaj bovoj kaj miaj grasigitaj brutoj estas buĉitaj, kaj ĉio estas preta; venu al la edziĝa festo.
5Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam:
5Sed ili malatentis, kaj foriris, unu al sia bieno, alia al sia komercado;
6reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.
6kaj la ceteraj, kaptinte liajn sklavojn, perfortis kaj mortigis ilin.
7Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.
7Kaj la reĝo koleris; kaj sendinte siajn armeojn, li pereigis tiujn mortigintojn kaj bruligis ilian urbon.
8Tunc ait servis suis: Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni:
8Tiam li diris al siaj sklavoj: La edziĝa festo estas preta, sed la invititoj ne estis indaj.
9ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.
9Iru do al la disirejoj de la vojoj, kaj ĉiujn, kiujn vi trovos, invitu al la edziĝa festo.
10Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.
10Kaj tiuj sklavoj, elirinte sur la vojojn, kunvenigis ĉiujn, kiujn ili trovis, malbonajn kaj bonajn; kaj la edziĝa festo pleniĝis de gastoj.
11Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.
11Sed la reĝo, enveninte por rigardi la gastojn, tie vidis viron, kiu ne havis sur si edziĝofestan veston;
12Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit.
12kaj li diris al li: Amiko, kiel vi envenis ĉi tien, ne havante edziĝofestan veston? Kaj li silentadis.
13Tunc dicit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium.
13Tiam la reĝo diris al siaj servantoj: Ligu lin mane kaj piede, kaj elĵetu lin en la eksteran mallumon; tie estos la plorado kaj la grincado de dentoj.
14Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.
14Ĉar multaj estas vokitaj, sed malmultaj estas elektitaj.
15Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.
15Tiam iris la Fariseoj, kaj konsiliĝis, kiel ili povos impliki lin per interparolado.
16Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes: Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo: non enim respicis personam hominum:
16Kaj ili sendis al li siajn disĉiplojn kun la Herodanoj, por diri: Majstro, ni scias, ke vi estas verama, kaj instruas laŭ vero la vojon de Dio, kaj ne zorgas pri iu ajn; ĉar vi ne favoras la personon de homoj.
17dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non?
17Diru do al ni, kiel ŝajnas al vi? ĉu konvenas doni tributon al Cezaro, aŭ ne?
18Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait: Quid me tentatis, hypocritæ?
18Sed Jesuo, sciante ilian ruzecon, diris: Kial vi min provas, hipokrituloj?
19ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.
19Montru al mi la tributan moneron. Kaj ili alportis al li denaron.
20Et ait illis Jesus: Cujus est imago hæc, et superscriptio?
20Kaj li diris al ili: Kies estas ĉi tiu bildo kaj la surskribaĵo?
21Dicunt ei: Cæsaris. Tunc ait illis: Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.
21Ili diris al li: De Cezaro. Tiam li diris al ili: Redonu do al Cezaro la propraĵon de Cezaro, kaj al Dio la propraĵon de Dio.
22Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.
22Kaj aŭdinte, ili miris, kaj lin lasis kaj foriris.
23In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem: et interrogaverunt eum,
23En tiu sama tago alvenis al li Sadukeoj, kiuj diras, ke ne estas releviĝo; kaj ili demandis lin, dirante:
24dicentes: Magister, Moyses dixit: Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.
24Majstro, Moseo diris: Se iu mortas, ne havante infanojn, lia frato edziĝu kun lia edzino kaj naskigu idaron al sia frato.
25Erant autem apud nos septem fratres: et primus, uxore ducta, defunctus est: et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.
25Estis ĉe ni sep fratoj; kaj la unua edziĝis kaj mortis, kaj ne havante idaron, lasis sian edzinon al sia frato;
26Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.
26tiel same ankaŭ la dua, kaj la tria, ĝis la sepa.
27Novissime autem omnium et mulier defuncta est.
27Kaj post ĉiuj la virino mortis.
28In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor? omnes enim habuerunt eam.
28En la releviĝo do, por kiu el la sep ŝi estos edzino? ĉar ĉiuj ŝin havis.
29Respondens autem Jesus, ait illis: Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.
29Sed Jesuo responde diris: Vi eraras, ne sciante la Skribojn, nek la potencon de Dio.
30In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur: sed erunt sicut angeli Dei in cælo.
30Ĉar en la releviĝo oni nek edziĝas nek edziniĝas, sed estas kiel anĝeloj en la ĉielo.
31De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis:
31Sed pri la releviĝo el la mortintoj, ĉu vi ne legis tion, kio estis dirita al vi de Dio, nome:
32Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob? Non est Deus mortuorum, sed viventium.
32Mi estas la Dio de Abraham kaj la Dio de Isaak kaj la Dio de Jakob? Dio estas Dio ne de la mortintoj, sed de la vivantoj.
33Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.
33Kaj kiam la homamaso tion aŭdis, ili miregis pro lia instruado.
34Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum:
34Sed la Fariseoj, aŭdinte, ke li silentigis la Sadukeojn, kune kolektiĝis.
35et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum:
35Kaj unu el ili, leĝisto, demandis lin, provante lin:
36Magister, quod est mandatum magnum in lege?
36Majstro, kiu estas la granda ordono en la leĝo?
37Ait illi Jesus: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.
37Kaj li diris al li: Amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta menso.
38Hoc est maximum, et primum mandatum.
38Ĉi tiu estas la granda kaj la unua ordono.
39Secundum autem simile est huic: Diliges proximum tuum, sicut teipsum.
39Kaj dua estas simila al ĝi: Amu vian proksimulon kiel vin mem.
40In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.
40De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj.
41Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,
41Kaj kiam la Fariseoj jam kunvenis, Jesuo ilin demandis,
42dicens: Quid vobis videtur de Christo? cujus filius est? Dicunt ei: David.
42dirante: Kion vi pensas pri la Kristo? kies filo li estas? Ili diris al li: De David.
43Ait illis: Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens:
43Li diris al ili: Kial do David, en la Spirito, lin nomas Sinjoro, dirante:
44Dixit Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum?
44La Eternulo diris al mia Sinjoro: Sidu dekstre de Mi, Ĝis Mi faros viajn malamikojn benketo por viaj piedoj?
45Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est?
45Se do David nomas lin Sinjoro, kiel li estas lia filo?
46Et nemo poterat ei respondere verbum: neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.
46Kaj neniu povis respondi unu vorton al li, nek iu post tiu tago plu kuraĝis fari al li demandon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.