Marcos 10
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ele se levantou dali e foi para a região da Judeia e além do Jordão. Multidões se reuniram novamente ao redor dele. E, como era o seu costume, ele as ensinava outra vez.
1И уставши оданде дође у околине јудејске преко Јордана, и стече се опет народ к Њему; и као што обичај имаше, опет их учаше.
2Alguns fariseus se aproximaram dele para testá-lo e lhe perguntaram: “É lícito ao marido divorciar-se de sua mulher?”
2И приступивши фарисеји упиташе Га кушајући: Може ли човек пустити жену?
3Ele respondeu: “O que Moisés lhes ordenou?”
3А Он одговарајући рече им: Шта вам заповеда Мојсије?
4Eles disseram: “Moisés permitiu escrever uma certidão de divórcio e divorciar-se dela.”
4А они рекоше: Мојсије допусти да јој се да распусна књига и да се пусти.
5Mas Jesus lhes disse: “Por causa da dureza do coração de vocês, ele lhes escreveu este mandamento.
5И одговарајући Исус рече им: По тврђи вашег срца написа вам он заповест ову.
6Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
6А у почетку створења, мужа и жену, створио их је Бог.
7Por isso o homem deixará seu pai e sua mãe, e se unirá à sua mulher,
7Зато оставиће човек оца свог и мајку и прилепиће се к жени својој,
8e os dois se tornarão uma só carne, de modo que já não são mais dois, mas uma só carne.
8и буду двоје једно тело. Тако нису више двоје него једно тело.
9Portanto, o que Deus uniu, ninguém o separe.”
9А шта је Бог саставио човек да не раставља.
10Em casa, seus discípulos lhe perguntaram novamente sobre o mesmo assunto.
10И у кући опет запиташе Га за то ученици Његови.
11Ele lhes disse: “Quem se divorciar de sua mulher e se casar com outra, comete adultério contra ela.
11И рече им: Који пусти жену и ожени се другом, чини прељубу на њој.
12E se a própria mulher se divorciar de seu marido e se casar com outro, ela comete adultério.”
12И ако жена остави мужа свог и пође за другог, чини прељубу.
13Traziam-lhe crianças para que ele as tocasse, mas os discípulos repreendiam os que as traziam.
13И доношаху к Њему децу да их се дотакне; а ученици брањаху онима што их доношаху.
14Mas quando Jesus viu isso, indignou-se e lhes disse: “Deixem vir a mim as crianças! Não as impeçam, pois o Reino de Deus pertence aos que são semelhantes a elas.
14А Исус видевши расрди се и рече им: Пустите децу нека долазе к мени, и не браните им; јер је таквих царство Божје.
15Com toda a certeza lhes digo: quem não receber o Reino de Deus como uma criança, de modo algum entrará nele.”
15Заиста вам кажем: који не прими царство Божје као дете, неће ући у њега.
16Então ele as tomou em seus braços e as abençoou, impondo-lhes as mãos.
16И загрливши их метну на њих руке те их благослови.
17Quando Jesus ia saindo, um homem correu até ele, ajoelhou-se diante dele e lhe perguntou: “Bom Mestre, o que devo fazer para herdar a vida eterna?”
17И кад изађе на пут, притрча неко, и клекнувши на колена пред Њим питаше Га: Учитељу благи! Шта ми треба чинити да добијем живот вечни?
18Jesus lhe disse: “Por que você me chama de bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
18А Исус рече му: Што ме зовеш благим? Нико није благ осим једног Бога.
19Você conhece os mandamentos: ‘Não matarás’, ‘Não adulterarás’, ‘Não furtarás’, ‘Não darás falso testemunho’, ‘Não defraudarás’, ‘Honra a teu pai e a tua mãe’.”
19Заповести знаш: не чини прељубе; не убиј; не укради; не сведочи лажно; не чини неправде никоме; поштуј оца свог и матер.
20Ele lhe disse: “Mestre, tenho cumprido tudo isso desde a minha juventude.”
20А он одговарајући рече Му: Учитељу! Све сам ово сачувао од младости своје.
21Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: “Falta-lhe uma coisa. Vá, venda tudo o que tem e dê aos pobres, e você terá um tesouro no céu; então venha, tome a cruz e siga-me.”
21А Исус погледавши на њ, омиле му, и рече му: Још ти једно недостаје: иди продај све што имаш и подај сиромасима; и имаћеш благо на небу; и дођи, те хајде за мном узевши крст.
22Ao ouvir essas palavras, ele ficou abatido e foi embora triste, pois era alguém que tinha muitas propriedades.
22А он поста зловољан од ове речи, и оде жалостан; јер беше врло богат.
23Jesus olhou ao redor e disse aos seus discípulos: “Como é difícil para os que têm riquezas entrar no Reino de Deus!”
23И погледавши Исус рече ученицима својим: Како је тешко богатима ући у царство небеско!
24Os discípulos ficaram admirados com as suas palavras. Mas Jesus respondeu novamente: “Filhos, como é difícil para os que confiam nas riquezas entrar no Reino de Deus!
24А ученици се уплашише од речи Његових. А Исус опет одговарајући рече им: Децо! Како је тешко онима који се уздају у своје богатство ући у царство Божје!
25É mais fácil um camelo passar pelo olho de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.”
25Лакше је камили проћи кроз иглене уши неголи богатоме ући у царство Божје.
26Eles ficaram extremamente espantados e perguntaram: “Então, quem pode ser salvo?”
26А они се врло дивљаху говорећи у себи: Ко се дакле може спасти?
27Jesus, olhando para eles, disse: “Para os homens isso é impossível, mas não para Deus; pois para Deus todas as coisas são possíveis.”
27А Исус погледавши на њих рече: Људима је немогуће, али није Богу: јер је све могуће Богу.
28Pedro começou a lhe dizer: “Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.”
28А Петар Му поче говорити: Ето ми смо оставили све, и за Тобом идемо.
29Jesus disse: “Com toda a certeza lhes digo: não há ninguém que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou terras, por minha causa e por causa do evangelho,
29А Исус одговарајући рече: Заиста вам кажем: нема никога који је оставио кућу, или браћу, или сестре, или оца, или матер, или жену, или децу, или земљу, мене ради и јеванђеља ради,
30que não receba cem vezes mais agora, neste tempo: casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e terras, com perseguições; e na era vindoura, a vida eterna.
30а да неће примити сад у ово време сто пута онолико кућа, и браће, и сестара, и отаца, и матера, и деце, и земље, у прогоњењу, а на оном свету живот вечни.
31Mas muitos dos que são primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.”
31Али ће многи први бити последњи, и последњи први.
32Eles estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia à frente deles. Eles estavam admirados, e os que o seguiam estavam com medo. Ele tomou novamente os doze à parte e começou a lhes contar as coisas que estavam para lhe acontecer:
32А кад иђаху путем у Јерусалим, Исус иђаше пред њима, а они се чуђаху, и за Њим иђаху са страхом. И узевши опет дванаесторицу поче им казивати шта ће бити од Њега:
33“Eis que estamos subindo para Jerusalém. O Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
33Ево идемо у Јерусалим, и Син човечји предаће се главарима свештеничким и књижевницима и осудиће Га на смрт, и предаће Га незнабошцима;
34Eles zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão. E no terceiro dia ele ressuscitará.”
34и наругаће Му се, и биће Га, и попљуваће Га, и убиће Га, и трећи дан устаће.
35Tiago e João, os filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: “Mestre, queremos que o senhor faça por nós o que lhe pedirmos.”
35И пред Њега дођоше Јаков и Јован, синови Зеведејеви, говорећи: Учитељу! Хоћемо да нам учиниш за шта ћемо Те молити.
36Ele lhes disse: “O que vocês querem que eu lhes faça?”
36А Он им рече: Шта хоћете да вам учиним?
37Eles lhe disseram: “Permita que nos sentemos, um à direita e outro à esquerda do senhor, na sua glória.”
37А они Му рекоше: Дај нам да седнемо један с десне стране Теби, а други с леве, у слави Твојој.
38Mas Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo. Vocês são capazes de beber o cálice que eu bebo, e de ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?”
38А Исус им рече: Не знате шта иштете: можете ли пити чашу коју ја пијем, и крстити се крштењем којим се ја крштавам?
39Eles lhe disseram: “Somos capazes.” Jesus lhes disse: “De fato, vocês beberão o cálice que eu bebo, e serão batizados com o batismo com que eu sou batizado;
39А они Му рекоше: Можемо. А Исус рече им: Чашу, дакле, коју ја пијем испићете; и крштењем којим се ја крштавам крстићете се;
40mas sentar-se à minha direita ou à minha esquerda não cabe a mim conceder, mas é para aqueles para quem foi preparado.”
40али да седнете с десне стране мени и с леве, не могу ја дати него којима је уготовљено.
41Quando os dez ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
41И чувши то десеторица почеше се срдити на Јакова и на Јована.
42Jesus os chamou e lhes disse: “Vocês sabem que aqueles que são reconhecidos como governantes das nações as dominam, e os seus líderes exercem autoridade sobre elas.
42А Исус дозвавши их рече им: Знате да кнезови народни владају народом и поглавари његови управљају њим.
43Mas não será assim entre vocês; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês deverá ser o seu servo.
43Али међу вама да не буде тако; него који хоће да буде већи међу вама, да вам служи.
44E quem de vocês quiser ser o primeiro entre vocês deverá ser escravo de todos.
44И који хоће први међу вама да буде, да буде свима слуга.
45Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida como resgate por muitos.”
45Јер Син човечји није дошао да Му служе него да служи, и да да душу своју у откуп за многе.
46Eles chegaram a Jericó. Quando ele estava saindo de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, o filho de Timeu, Bartimeu, um mendigo cego, estava sentado à beira do caminho.
46И дођоше у Јерихон. И кад излажаше из Јерихона, Он и ученици Његови и народ многи, син Тимејев, Вартимеј слепи, сеђаше крај пута и прошаше.
47Quando ele ouviu que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
47И чувши да је то Исус Назарећанин стаде викати и говорити: Сине Давидов, Исусе! Помилуј ме!
48Muitos o repreendiam para que ficasse quieto, mas ele clamava ainda mais: “Filho de Davi, tem misericórdia de mim!”
48И прећаху му многи да ућути, а он још више викаше: Сине Давидов! Помилуј ме!
49Jesus parou e disse: “Chamem-no.” Eles chamaram o cego, dizendo-lhe: “Anime-se! Levante-se. Ele está chamando você!”
49И ставши Исус рече да га зовну. И зовнуше слепца говорећи му: Не бој се, устани, зове те.
50Ele, jogando de lado a sua capa, deu um salto e foi até Jesus.
50А он збацивши са себе хаљине своје, устаде и дође к Исусу.
51Jesus lhe perguntou: “O que você quer que eu lhe faça?” O cego lhe disse: “Raboni, quero voltar a enxergar.”
51И одговарајући рече му Исус: Шта хоћеш да ти учиним? А слепи рече Му: Равуни! Да прогледам.
52Jesus lhe disse: “Vá. A sua fé o curou.” Imediatamente ele recuperou a visão e seguiu Jesus pelo caminho.
52А Исус рече му: Иди, вера твоја поможе ти. И одмах прогледа, и оде путем за Исусом.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.