Marcos 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ele saiu dali e foi para a sua terra, e seus discípulos o seguiram.
1И изађе оданде, и дође на своју постојбину; и за Њим идоше ученици Његови.
2Chegando o sábado, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: “De onde lhe vêm estas coisas?” e: “Que sabedoria é esta que lhe foi dada? Como ele realiza obras tão poderosas?
2И кад дође субота, поче учити у зборници. И многи који слушаху, дивљаху се говорећи: Откуд овоме то? И каква му је премудрост дана? И чудеса таква рукама његовим чине се?
3Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E as suas irmãs não estão aqui conosco?” E escandalizavam-se por causa dele.
3Није ли ово дрводеља, син Маријин, а брат Јаковљев и Јосијин и Јудин и Симонов? И нису ли сестре његове овде међу нама? И саблажњаваху се о Њега.
4Jesus lhes disse: “Um profeta não fica sem honra, a não ser na sua própria terra, entre os seus parentes e na sua própria casa.”
4А Исус рече им: Нигде није пророк без части до на постојбини својој и у роду и у дому свом.
5Ele não pôde fazer ali nenhuma obra poderosa, a não ser impor as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
5И не могаше онде ни једно чудо да учини, осим што мало болесника исцели метнувши на њих руке.
6E admirou-se da incredulidade deles. Então ele percorria as aldeias, ensinando.
6И чудио се неверству њиховом. И иђаше по околним селима и учаше.
7Ele chamou os doze e começou a enviá-los de dois em dois; e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
7И дозва дванаесторицу, и поче их слати два и два, и даваше им власт над духовима нечистим.
8Ordenou-lhes que não levassem nada para a viagem, a não ser um bordão: nem pão, nem alforje, nem dinheiro em seus cintos,
8И заповеди им да ништа не узимају на пут осим једног штапа: ни торбе ни хлеба ни новаца у појасу;
9mas que calçassem sandálias e não vestissem duas túnicas.
9него обувени у опанке, и не облачећи две хаљине.
10Dizia-lhes também: “Onde quer que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem daquele lugar.
10И рече им: Где уђете у дом онде останите док не изађете оданде.
11Quem não os receber nem os ouvir, ao saírem dali, sacudam o pó que está debaixo dos seus pés, como testemunho contra eles. Em verdade lhes digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para aquela cidade!”
11И ако вас ко не прими и не послуша вас, излазећи оданде отресите прах с ногу својих за сведочанство њима. Заиста вам кажем: лакше ће бити Содому и Гомору у дан страшног суда него граду оном.
12Então eles saíram e pregaram para que as pessoas se arrependessem.
12И отишавши проповедаху да се треба кајати;
13Expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos enfermos e os curavam.
13и ђаволе многе изгоњаху; и мазаху уљем многе болеснике; и исцељиваху.
14O rei Herodes ouviu falar disso, pois o nome de Jesus havia se tornado conhecido, e ele disse: “João Batista ressuscitou dos mortos, e por isso esses poderes milagrosos atuam nele.”
14И зачу цар Ирод за Исуса (јер Његово име беше се разгласило), и рече: Јован крститељ из мртвих уста, зато чини чудеса.
15Mas outros diziam: “Ele é Elias.” E outros diziam: “Ele é um profeta, ou como um dos profetas.”
15Други говораху: То је Илија. А други говораху: То је пророк или као који од пророка.
16Herodes, porém, ouvindo isso, disse: “Este é João, a quem eu mandei decapitar. Ele ressuscitou dos mortos.”
16А кад чу Ирод, рече: То је Јован кога сам ја посекао, он уста из мртвих.
17Pois o próprio Herodes havia mandado prender João e acorrentá-lo na prisão por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe, porque havia se casado com ela.
17Јер овај Ирод посла те ухватише Јована, и свезавши баци га у тамницу Иродијаде ради, жене Филипа брата свог, јер се ожени њом.
18Pois João dizia a Herodes: “Não lhe é lícito ter a mulher do seu irmão.”
18Јер Јован говораше Ироду: Не можеш ти имати жене брата свог.
19Herodias guardava-lhe rancor e queria matá-lo, mas não podia,
19А Иродијада расрди се на њега, и хтеде да га убије, али не могаше.
20porque Herodes temia a João, sabendo que era um homem justo e santo, e o mantinha em segurança. Quando o ouvia, fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
20Јер се Ирод бојаше Јована знајући га да је човек праведан и свет, и чуваше га; и много којешта чињаше како му он рече, и радо га слушаше.
21Então chegou um dia oportuno, quando Herodes, no seu aniversário, deu um banquete para os seus nobres, os altos oficiais e os homens principais da Galileia.
21И догоди се дан згодан, кад Ирод на дан свог рођења даваше вечеру кнезовима својим и војводама и старешинама галилејским.
22Quando a própria filha de Herodias entrou e dançou, ela agradou a Herodes e aos que estavam sentados com ele. O rei disse à jovem: “Peça-me o que você quiser, e eu lhe darei.”
22И ушавши кћи Иродијадина и игравши и угодивши Ироду и гостима његовим рече цар девојци: Ишти у мене шта год хоћеш, и даћу ти.
23E ele lhe jurou: “Tudo o que você me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino.”
23И закле јој се: Шта год заиштеш у мене даћу ти, да би било и до пола царства мог.
24Ela saiu e perguntou à sua mãe: “O que devo pedir?” Ela respondeu: “A cabeça de João Batista.”
24А она изашавши рече матери својој: Шта ћу искати? А она рече: Главу Јована крститеља.
25Ela voltou imediatamente e, apressada, foi até o rei e pediu: “Quero que me dê agora mesmo a cabeça de João Batista num prato.”
25И одмах ушавши брзо к цару заиска говорећи: Хоћу да ми даш, сад на кругу, главу Јована крститеља.
26O rei ficou profundamente triste, mas por causa dos seus juramentos e dos seus convidados, não quis recusar o pedido dela.
26И забрину се цар, али клетве ради и гостију својих не хте јој одрећи.
27Imediatamente o rei enviou um soldado da sua guarda e ordenou que trouxesse a cabeça de João. O soldado foi à prisão e o decapitou,
27И одмах посла цар џелата, и заповеди да донесе главу његову.
28trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem; e a jovem a entregou à sua mãe.
28А он отишавши посече га у тамници, и донесе главу његову на кругу, и даде девојци, а девојка даде је матери својој.
29Quando os discípulos dele ouviram isso, vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
29И чувши ученици његови дођоше и узеше тело његово, и метнуше га у гроб.
30Os apóstolos se reuniram com Jesus e lhe contaram tudo o que haviam feito e ensinado.
30И скупише се апостоли к Исусу, и јавише Му све и шта учинише и шта људе научише.
31Ele lhes disse: “Venham para um lugar deserto, e descansem um pouco.” Pois havia muita gente chegando e saindo, e eles não tinham tempo nem para comer.
31И рече им: Дођите ви сами насамо, и почините мало. Јер их беше много који долазе и одлазе, и не имаху кад ни јести.
32Então eles foram no barco para um lugar deserto, a sós.
32И одоше на лађи у пусто место сами.
33Eles os viram partir; muitos reconheceram Jesus e correram para lá a pé, vindo de todas as cidades. Eles chegaram antes deles e se reuniram a ele.
33И видеше их људи кад иђаху, и познаше их многи, и пешице из свих градова стецаху се онамо, и престигоше их, и скупише се око Њега.
34Jesus saiu, viu uma grande multidão e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
34И изашавши Исус виде народ многи, и сажали Му се, јер беху као овце без пастира; и поче их учити много.
35Quando já era tarde, seus discípulos se aproximaram dele e disseram: “Este lugar é deserto, e já é tarde.
35И кад би већ пред ноћ, приступише к Њему ученици Његови говорећи: Пусто је место, а већ је касно;
36Despeça-os, para que possam ir aos campos e aldeias vizinhas e comprar pão para si mesmos, pois não têm o que comer.”
36отпусти их нека иду у околна села и паланке да купе себи хлеба; јер немају шта јести.
37Mas ele lhes respondeu: “Deem-lhes vocês mesmos de comer.” Eles lhe perguntaram: “Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?”
37А Он одговарајући рече им: Дајте им ви нека једу. А они рекоше: Једино да идемо да купимо за двеста гроша хлеба, па да им дамо да једу?
38Ele lhes disse: “Quantos pães vocês têm? Vão ver.” Quando descobriram, disseram: “Cinco, e dois peixes.”
38А Он им рече: Колико хлебова имате? Идите и видите. И видевши рекоше: Пет хлебова и две рибе.
39Ele lhes ordenou que fizessem todos se sentar em grupos sobre a grama verde.
39И заповеди им да их посаде све на гомиле по зеленој трави.
40Eles se sentaram em grupos, de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
40И посадише се на гомиле по сто и по педесет.
41Ele tomou os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem à multidão; e dividiu os dois peixes entre todos.
41И узевши оних пет хлебова и две рибе погледа на небо, и благослови, па преломи хлебове, и даде ученицима својим да метну испред њих; и оне две рибе раздели свима.
42Todos comeram e ficaram satisfeitos.
42И једоше сви, и наситише се.
43E recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e também dos peixes.
43И накупише комада дванаест котарица пуних и од риба.
44Os que comeram os pães foram cinco mil homens.
44А беше оних што су јели хлебове око пет хиљада људи.
45Imediatamente ele mandou os discípulos entrarem no barco e seguirem adiante para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele mesmo despedia a multidão.
45И одмах натера ученике своје да уђу у лађу и да иду напред на оне стране у Витсаиду док Он отпусти народ.
46Depois de se despedir deles, subiu ao monte para orar.
46И отпустивши их оде на гору да се помоли Богу.
47Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele estava sozinho em terra.
47И увече беше лађа насред мора, а Он сам на земљи.
48Vendo-os em dificuldade para remar, pois o vento soprava contra eles, por volta da quarta vigília da noite, ele foi até eles, andando sobre o mar; e ele teria passado por eles,
48И виде их где се муче веслајући: јер им беше противан ветар. И око четврте страже ноћне дође к њима идући по мору; и хтеде да их мимоиђе.
49mas eles, quando o viram andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
49А они видевши Га где иде по мору мишљаху да је утвара, и повикаше;
50pois todos o viram e ficaram assustados. Mas ele imediatamente falou com eles e lhes disse: “Coragem! Sou eu! Não tenham medo.”
50јер Га сви видеше и поплашише се. И одмах проговори с њима, и рече им: Не бојте се, ја сам, не плашите се.
51Ele subiu no barco com eles, e o vento cessou; e ficaram profundamente admirados;
51И уђе к њима у лађу, и утоли ветар; и врло се уплашише, и дивљаху се.
52pois não tinham entendido o que acontecera com os pães, mas os seus corações estavam endurecidos.
52Јер их не научише хлебови; јер се беше срце њихово окаменило.
53Depois de atravessarem, chegaram à região de Genesaré e atracaram na margem.
53И прешавши дођоше у земљу генисаретску; и стадоше у крај.
54Quando saíram do barco, as pessoas imediatamente o reconheceram,
54И кад изађоше из лађе, одмах Га познаше људи.
55e correram por toda aquela região, e começaram a trazer os enfermos em suas macas para onde ouviam que ele estava.
55И оптрчавши сав онај крај, почеше на одрима доносити болеснике где су чули да је Он.
56Onde quer que ele entrasse — em aldeias, cidades ou campos — colocavam os enfermos nas praças e lhe imploravam que pudessem tocar apenas na orla da sua veste; e todos os que o tocavam ficavam curados.
56И куд год иђаше у села или у градове или у паланке, на раскршћима метаху болеснике и мољаху Га да се барем скута од хаљине Његове дотакну: и оздрављаху сви који Га се дотицаху.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.