סנט מארק 10
Modern Hebrew BibleTranslation
Modern Hebrew Bible
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ויקם משם וילך אל גבול יהודה מעבר הירדן ויקהלו עוד אליו המון עם וילמדם כפעם בפעם׃
1И уставши оданде дође у околине јудејске преко Јордана, и стече се опет народ к Њему; и као што обичај имаше, опет их учаше.
2ויגשו אליו הפרושים וישאלהו אם יוכל איש לשלח את אשתו והם מנסים אתו׃
2И приступивши фарисеји упиташе Га кушајући: Може ли човек пустити жену?
3ויען ויאמר אליהם מה צוה אתכם משה׃
3А Он одговарајући рече им: Шта вам заповеда Мојсије?
4ויאמרו משה התיר לכתב ספר כריתת ולשלח׃
4А они рекоше: Мојсије допусти да јој се да распусна књига и да се пусти.
5ויען ישוע ויאמר אליהם בעבור קשי לבבכם כתב לכם את המצוה הזאת׃
5И одговарајући Исус рече им: По тврђи вашег срца написа вам он заповест ову.
6אבל מראשית הבריאה זכר ונקבה עשה אתם אלהים׃
6А у почетку створења, мужа и жену, створио их је Бог.
7על כן יעזב איש את אביו ואת אמו ודבק באשתו׃
7Зато оставиће човек оца свог и мајку и прилепиће се к жени својој,
8והיו שניהם לבשר אחד ואם כן אפוא אינם עוד שנים כי אם בשר אחד׃
8и буду двоје једно тело. Тако нису више двоје него једно тело.
9לכן את אשר חבר אלהים לא יפרידנו אדם׃
9А шта је Бог саставио човек да не раставља.
10ויהי בבית וישובו תלמידיו לשאל אתו על זאת׃
10И у кући опет запиташе Га за то ученици Његови.
11ויאמר אליהם המשלח את אשתו ולקח אחרת נאף הוא עליה׃
11И рече им: Који пусти жену и ожени се другом, чини прељубу на њој.
12ואשה כי תעזב אישה ולקחה איש אחר נאפת היא׃
12И ако жена остави мужа свог и пође за другог, чини прељубу.
13ויביאו אליו ילדים למען יגע בהם ויגערו התלמידים במביאיהם׃
13И доношаху к Њему децу да их се дотакне; а ученици брањаху онима што их доношаху.
14וירא ישוע ויכעס ויאמר אליהם הניחו לילדים לבוא אלי ואל תמנעום כי לאלה מלכות האלהים׃
14А Исус видевши расрди се и рече им: Пустите децу нека долазе к мени, и не браните им; јер је таквих царство Божје.
15אמן אמר אני לכם כל אשר לא יקבל את מלכות האלהים כילד הוא לא יבא בה׃
15Заиста вам кажем: који не прими царство Божје као дете, неће ући у њега.
16ויחבקם ויברכם בשומו את ידיו עליהם׃
16И загрливши их метну на њих руке те их благослови.
17ויהי בצאתו לדרך והנה איש רץ אליו ויכרע לפניו וישאל אותו רבי הטוב מה אעשה ואירש חיי עולם׃
17И кад изађе на пут, притрча неко, и клекнувши на колена пред Њим питаше Га: Учитељу благи! Шта ми треба чинити да добијем живот вечни?
18ויאמר לו ישוע מדוע קראת לי טוב אין טוב בלתי אחד האלהים׃
18А Исус рече му: Што ме зовеш благим? Нико није благ осим једног Бога.
19הן ידעת את המצות לא תנאף לא תרצח לא תגנב לא תענה עד שקר לא תעשק כבד את אביך ואת אמך׃
19Заповести знаш: не чини прељубе; не убиј; не укради; не сведочи лажно; не чини неправде никоме; поштуј оца свог и матер.
20ויען ויאמר אליו רבי את כל אלה שמרתי נעורי׃
20А он одговарајући рече Му: Учитељу! Све сам ово сачувао од младости своје.
21ויבט בו ישוע ויאהבהו ויאמר אליו אחת חסרת לך מכר את כל אשר לך ותן לעניים ויהי לך אוצר בשמים ובוא שא את הצלב ולך אחרי׃
21А Исус погледавши на њ, омиле му, и рече му: Још ти једно недостаје: иди продај све што имаш и подај сиромасима; и имаћеш благо на небу; и дођи, те хајде за мном узевши крст.
22ויצר לו על הדבר הזה ויעצב וילך לו כי הון רב היה לו׃
22А он поста зловољан од ове речи, и оде жалостан; јер беше врло богат.
23ויבט ישוע סביב ויאמר אל תלמידיו כמה יקשה לבעלי נכסים לבוא אל מלכות האלהים׃
23И погледавши Исус рече ученицима својим: Како је тешко богатима ући у царство небеско!
24ויבהלו התלמידים על דבריו ויסף ישוע ויען ויאמר להם בני מה קשה לבטחים על חילם לבוא אל מלכות האלהים׃
24А ученици се уплашише од речи Његових. А Исус опет одговарајући рече им: Децо! Како је тешко онима који се уздају у своје богатство ући у царство Божје!
25נקל לגמל לעבר בתוך נקב המחט מבוא עשיר אל מלכות האלהים׃
25Лакше је камили проћи кроз иглене уши неголи богатоме ући у царство Божје.
26ויוסיפו עוד להשתומם ויאמרו איש אלם אחיו מי אפוא יוכל להושע׃
26А они се врло дивљаху говорећи у себи: Ко се дакле може спасти?
27ויבט בם ישוע ויאמר מבני אדם תפלא זאת אך לא מאלהים כי מאלהים לא יפלא כל דבר׃
27А Исус погледавши на њих рече: Људима је немогуће, али није Богу: јер је све могуће Богу.
28ויען פטרוס ויאמר אליו הן אנחנו עזבנו את הכל ונלך אחריך׃
28А Петар Му поче говорити: Ето ми смо оставили све, и за Тобом идемо.
29ויאמר ישוע אמן אמר אני לכם כי אין איש אשר עזב את ביתו או את אחיו או את אחיותיו או את אביו או את אמו או את אשתו או את בניו או את שדותיו למעני ולמען הבשורה׃
29А Исус одговарајући рече: Заиста вам кажем: нема никога који је оставио кућу, или браћу, или сестре, или оца, или матер, или жену, или децу, или земљу, мене ради и јеванђеља ради,
30אשר לא יקח עתה בזמן הזה בכל הרדיפות מאה פעמים כהמה בתים ואחים ואחיות ואמות ובנים ושדות ובעולם הבא חיי עולמים׃
30а да неће примити сад у ово време сто пута онолико кућа, и браће, и сестара, и отаца, и матера, и деце, и земље, у прогоњењу, а на оном свету живот вечни.
31ואולם רבים מן הראשונים יהיו אחרונים והאחרונים ראשונים׃
31Али ће многи први бити последњи, и последњи први.
32ויהי בדרך בעלותם ירושלים וישוע הולך לפניהם והמה נבהלים ויראים בלכתם אחריו ויוסף לקחת אליו את שנים העשר ויחל להגיד להם את אשר יקרהו לאמר׃
32А кад иђаху путем у Јерусалим, Исус иђаше пред њима, а они се чуђаху, и за Њим иђаху са страхом. И узевши опет дванаесторицу поче им казивати шта ће бити од Њега:
33הנה אנחנו עלים ירושלימה ובן האדם ימסר לראשי הכהנים ולסופרים וירשיעהו למות וימסרו אתו לגוים׃
33Ево идемо у Јерусалим, и Син човечји предаће се главарима свештеничким и књижевницима и осудиће Га на смрт, и предаће Га незнабошцима;
34ויהתלו בו ויכהו בשוטים וירקו בפניו וימיתהו וביום השלישי קום יקום׃
34и наругаће Му се, и биће Га, и попљуваће Га, и убиће Га, и трећи дан устаће.
35ויקרבו אליו יעקב ויוחנן בני זבדי ויאמרו רבי אותה נפשנו כי תעשה לנו את אשר נשאל ממך׃
35И пред Њега дођоше Јаков и Јован, синови Зеведејеви, говорећи: Учитељу! Хоћемо да нам учиниш за шта ћемо Те молити.
36ויאמר אליהם מה אויתם כי אעשה לכם׃
36А Он им рече: Шта хоћете да вам учиним?
37ויאמרו אליו תנה לנו לשבת אחד לימינך ואחד לשמאלך בכבודך׃
37А они Му рекоше: Дај нам да седнемо један с десне стране Теби, а други с леве, у слави Твојој.
38ויאמר אליהם ישוע לא ידעתם את אשר שאלתם היכל תוכלו לשתות את הכוס אשר אני שתה ולהטבל בטבילה אשר אני נטבל בה׃
38А Исус им рече: Не знате шта иштете: можете ли пити чашу коју ја пијем, и крстити се крштењем којим се ја крштавам?
39ויאמרו אליו נוכל ויאמר אליהם ישוע את הכוס אשר אני שתה תשתו ובטבילה אשר אני נטבל בה תטבלו׃
39А они Му рекоше: Можемо. А Исус рече им: Чашу, дакле, коју ја пијем испићете; и крштењем којим се ја крштавам крстићете се;
40אך שבת לימיני ולשמאלי אין בידי לתתה בלתי לאשר הוכן להם׃
40али да седнете с десне стране мени и с леве, не могу ја дати него којима је уготовљено.
41ויהי כשמע זאת העשרה ויחלו לכעוס על יעקב ויוחנן׃
41И чувши то десеторица почеше се срдити на Јакова и на Јована.
42ויקרא להם ישוע ויאמר אליהם אתם ידעתם כי הנחשבים לשרי הגוים הם רדים בהם וגדוליהם שולטים עליהם׃
42А Исус дозвавши их рече им: Знате да кнезови народни владају народом и поглавари његови управљају њим.
43ואתם לא כן ביניכם כי אם החפץ להיות גדול ביניכם יהיה לכם למשרת׃
43Али међу вама да не буде тако; него који хоће да буде већи међу вама, да вам служи.
44והחפץ להיות בכם ראשון יהיה עבד לכל׃
44И који хоће први међу вама да буде, да буде свима слуга.
45כי בן האדם אף הוא לא בא למען ישרתוהו כי אם לשרת ולתת את נפשו כפר תחת רבים׃
45Јер Син човечји није дошао да Му служе него да служи, и да да душу своју у откуп за многе.
46ויבאו יריחו ויהי כצאתו מיריחו הוא ותלמידיו והמון עם רב והנה ברטימי בן טימי איש עור ישב על יד הדרך לשאל נדבות׃
46И дођоше у Јерихон. И кад излажаше из Јерихона, Он и ученици Његови и народ многи, син Тимејев, Вартимеј слепи, сеђаше крај пута и прошаше.
47וישמע כי הוא ישוע הנצרי ויחל לצעק ויאמר אנא בן דוד ישוע חנני׃
47И чувши да је то Исус Назарећанин стаде викати и говорити: Сине Давидов, Исусе! Помилуј ме!
48ויגערו בו רבים להשתיקו והוא הרבה לצעק בן דוד חנני׃
48И прећаху му многи да ућути, а он још више викаше: Сине Давидов! Помилуј ме!
49ויעמד ישוע ויאמר קראו לו ויקראו לעור ויאמרו אליו חזק קום קרא לך׃
49И ставши Исус рече да га зовну. И зовнуше слепца говорећи му: Не бој се, устани, зове те.
50וישלך את שמלתו מעליו ויקם ויבא אל ישוע׃
50А он збацивши са себе хаљине своје, устаде и дође к Исусу.
51ויען ישוע ויאמר אליו מה חפצת ואעשה לך ויאמר אליו העור רבוני כי אראה׃
51И одговарајући рече му Исус: Шта хоћеш да ти учиним? А слепи рече Му: Равуни! Да прогледам.
52ויאמר ישוע אליו לך לך אמונתך הושיעה לך ופתאם ראה וילך אחרי ישוע בדרך׃
52А Исус рече му: Иди, вера твоја поможе ти. И одмах прогледа, и оде путем за Исусом.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.