مزامیر 116
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1خداوند را محبت می‌نمایم زیرا که آواز من و تضرع مرا شنیده است.
1אָ֭הַבְתִּי כִּֽי־יִשְׁמַ֥ע׀ יְהוָ֑ה אֶת־ק֝וֹלִ֗י תַּחֲנוּנָֽי׃
2زیرا که گوش خود را به من فرا داشته است، پس مدت حیات خود، او را خواهم خواند.
2כִּֽי־הִטָּ֣ה אָזְנ֣וֹ לִ֑י וּבְיָמַ֥י אֶקְרָֽא׃
3ریسمان های موت مرا احاطه کرد و تنگیهای هاویه مرا دریافت، تنگی و غم پیدا کردم.
3אֲפָפ֤וּנִי׀ חֶבְלֵי־מָ֗וֶת וּמְצָרֵ֣י שְׁא֣וֹל מְצָא֑וּנִי צָרָ֖ה וְיָג֣וֹן אֶמְצָֽא׃
4آنگاه نام خداوند را خواندم. آه‌ای خداوند جان مرارهایی ده!
4וּבְשֵֽׁם־יְהוָ֥ה אֶקְרָ֑א אָנָּ֥ה יְ֝הוָ֗ה מַלְּטָ֥ה נַפְשִֽׁי׃
5خداوند رئوف و عادل است و خدای ما رحیم است.
5חַנּ֣וּן יְהֹוָ֣ה וְצַדִּ֑יק וֵ֖אלֹהֵ֣ינוּ מְרַחֵֽם׃
6خداوند ساده دلان را محافظت می‌کند. ذلیل بودم و مرا نجات داد.
6שֹׁמֵ֣ר פְּתָאיִ֣ם יְהֹוָ֑ה דַּ֝לּוֹתִ֗י וְלִ֣י יְהוֹשִֽׁיעַ׃
7ای جان من به آرامی خود برگرد، زیراخداوند به تو احسان نموده است.
7שׁוּבִ֣י נַ֭פְשִׁי לִמְנוּחָ֑יְכִי כִּֽי־יְ֝הוָ֗ה גָּמַ֥ל עָלָֽיְכִי׃
8زیرا که جان مرا از موت خلاصی دادی و چشمانم را از اشک و پایهایم را از لغزیدن.
8כִּ֤י חִלַּ֥צְתָּ נַפְשִׁ֗י מִ֫מָּ֥וֶת אֶת־עֵינִ֥י מִן־דִּמְעָ֑ה אֶת־רַגְלִ֥י מִדֶּֽחִי׃
9به حضور خداوند سالک خواهم بود، در زمین زندگان.
9אֶ֭תְהַלֵּךְ לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה בְּ֝אַרְצ֗וֹת הַֽחַיִּֽים׃
10ایمان آوردم پس سخن گفتم. من بسیار مستمند شدم.
10הֶ֭אֱמַנְתִּי כִּ֣י אֲדַבֵּ֑ר אֲ֝נִ֗י עָנִ֥יתִי מְאֹֽד׃
11درپریشانی خود گفتم که «جمیع آدمیان دروغ گویند.»
11אֲ֭נִי אָמַ֣רְתִּי בְחָפְזִ֑י כָּֽל־הָאָדָ֥ם כֹּזֵֽב׃
12خداوند را چه ادا کنم، برای همه احسانهایی که به من نموده است؟
12מָֽה־אָשִׁ֥יב לַיהוָ֑ה כָּֽל־תַּגְמוּל֥וֹהִי עָלָֽי׃
13پیاله نجات را خواهم گرفت و نام خداوند را خواهم خواند.
13כּוֹס־יְשׁוּע֥וֹת אֶשָּׂ֑א וּבְשֵׁ֖ם יְהוָ֣ה אֶקְרָֽא׃
14نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم او.
14נְ֭דָרַי לַיהוָ֣ה אֲשַׁלֵּ֑ם נֶגְדָה־נָּ֝֗א לְכָל־עַמּֽוֹ׃
15موت مقدسان خداونددر نظر وی گرانبها است.
15יָ֭קָר בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה הַ֝מָּ֗וְתָה לַחֲסִידָֽיו׃
16آه‌ای خداوند، من بنده تو هستم! من بنده تو و پسر کنیز تو هستم. بندهای مرا گشوده‌ای!
16אָֽנָּ֣ה יְהוָה֮ כִּֽי־אֲנִ֪י עַ֫בְדֶּ֥ךָ אֲֽנִי־עַ֭בְדְּךָ בֶּן־אֲמָתֶ֑ךָ פִּ֝תַּ֗חְתָּ לְמוֹסֵרָֽי׃
17قربانی های تشکر نزدتو خواهم گذرانید و نام خداوند را خواهم خواند.
17לְֽךָ־אֶ֭זְבַּח זֶ֣בַח תּוֹדָ֑ה וּבְשֵׁ֖ם יְהוָ֣ה אֶקְרָֽא׃
18نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم وی،
18נְ֭דָרַי לַיהוָ֣ה אֲשַׁלֵּ֑ם נֶגְדָה־נָּ֝֗א לְכָל־עַמּֽוֹ׃
19در صحن های خانه خداوند، در اندرون تو‌ای اورشلیم. هللویاه!
19בְּחַצְר֤וֹת׀ בֵּ֤ית יְהוָ֗ה בְּֽת֘וֹכֵ֤כִי יְֽרוּשָׁלִָ֗ם הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.