Spreuken 15
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Lutherbibel 1912
1Een vriendelijk antwoord ontwapent de toorn, Een krenkend gezegde jaagt de woede op.
1Eine linde Antwort stillt den Zorn; aber ein hartes Wort richtet Grimm an.
2De tong der wijzen druipt van wijsheid, De mond der dommen stort dwaasheid uit.
2Der Weisen Zunge macht die Lehre lieblich; der Narren Mund speit eitel Narrheit.
3Jahweh’s ogen waren overal rond, Nauwkeurig lettend op slechten en goeden.
3Die Augen des HERRN schauen an allen Orten beide, die Bösen und die Frommen.
4Rustige taal is een boom des levens, Heftige woorden wonden de ziel.
4Ein heilsame Zunge ist ein Baum des Lebens; aber eine lügenhafte macht Herzeleid.
5Een dwaas slaat het vermaan van zijn vader in de wind; Verstandig hij, die op een waarschuwing let.
5Der Narr lästert die Zucht seines Vaters; wer aber Strafe annimmt, der wird klug werden.
6In het huis van den rechtvaardige heerst grote welvaart, Maar het gewin der zondaars gaat teloor.
6In des Gerechten Haus ist Guts genug; aber in dem Einkommen des Gottlosen ist Verderben.
7De lippen der wijzen verspreiden de kennis, Het hart der dwazen doet het niet.
7Der Weisen Mund streut guten Rat; aber der Narren Herz ist nicht richtig.
8Jahweh heeft een afschuw van het offer der bozen, Maar welbehagen in het gebed der rechtvaardigen.
8Der Gottlosen Opfer ist dem HERRN ein Greuel; aber das Gebet der Frommen ist ihm angenehm.
9Jahweh verafschuwt de weg van een boosdoener; Hij houdt van hem, die naar rechtvaardigheid streeft.
9Der Gottlosen Weg ist dem HERRN ein Greuel; wer aber der Gerechtigkeit nachjagt, den liebt er.
10Strenge straf wacht hem, die het rechte pad verlaat; Wie niets van bestraffing wil weten, zal sterven.
10Den Weg verlassen bringt böse Züchtigung, und wer Strafe haßt, der muß sterben.
11Onderwereld en dodenrijk liggen open voor Jahweh, Hoeveel te meer de harten van de kinderen der mensen!
11Hölle und Abgrund ist vor dem HERRN; wie viel mehr der Menschen Herzen!
12De spotter houdt er niet van, dat men hem vermaant; Daarom gaat hij niet met wijzen om.
12Der Spötter liebt den nicht, der ihn straft, und geht nicht zu den Weisen.
13Een vrolijk hart maakt een blij gezicht, Verdriet in het hart slaat de geest terneer.
13Ein fröhlich Herz macht ein fröhlich Angesicht; aber wenn das Herz bekümmert ist, so fällt auch der Mut.
14Een verstandig hart streeft naar kennis, De mond der dommen vermeit zich in dwaasheid.
14Ein kluges Herz handelt bedächtig; aber der Narren Mund geht mit Torheit um.
15Een neerslachtig mens heeft steeds kwade dagen, Voor een blijmoedig karakter is het altijd feest.
15Ein Betrübter hat nimmer einen guten Tag; aber ein guter Mut ist ein täglich Wohlleben.
16Beter weinig te bezitten en Jahweh te vrezen, Dan vele schatten met wroeging erbij.
16Es ist besser ein wenig mit der Furcht des HERRN denn großer Schatz, darin Unruhe ist.
17Beter een schoteltje groente, waar liefde heerst, Dan een gemeste stier met haat erbij.
17Es ist besser ein Gericht Kraut mit Liebe, denn ein gemästeter Ochse mit Haß.
18Een driftkop stookt ruzie, Een lankmoedig mens bedaart de twist.
18Ein zorniger Mann richtet Hader an; ein Geduldiger aber stillt den Zank.
19De weg van een luiaard is als een doornheg, Het pad der vlijtigen is gebaand.
19Der Weg des Faulen ist dornig; aber der Weg des Frommen ist wohl gebahnt.
20Een verstandig kind is een vreugde voor zijn vader, Een dwaas mens minacht zijn moeder.
20Ein weiser Sohn erfreut den Vater, und ein törichter Mensch ist seiner Mutter Schande.
21In dwaasheid vindt een onverstandig mens zijn genoegen, Een man van inzicht houdt de rechte weg.
21Dem Toren ist die Torheit eine Freude; aber ein verständiger Mann bleibt auf dem rechten Wege.
22Bij gebrek aan overleg mislukken de plannen, Na rijp beraad komen ze tot stand.
22Die Anschläge werden zunichte, wo nicht Rat ist; wo aber viel Ratgeber sind, bestehen sie.
23Men kan plezier hebben in zijn eigen antwoord; Maar hoe treffend is een woord, dat van pas komt!
23Es ist einem Manne eine Freude, wenn er richtig antwortet; und ein Wort zu seiner Zeit ist sehr lieblich.
24De wijze gaat de weg des levens omhoog, Hij wil het dodenrijk beneden ontwijken.
24Der Weg des Lebens geht überwärts für den Klugen, auf daß er meide die Hölle unterwärts.
25Jahweh haalt het huis der hoogmoedigen neer, Maar zet de grenspaal van een weduwe vast.
25Der HERR wird das Haus des Hoffärtigen zerbrechen und die Grenze der Witwe bestätigen.
26Jahweh heeft een afschuw van snode plannen, Maar vriendelijke woorden zijn Hem rein.
26Die Anschläge des Argen sind dem HERRN ein Greuel; aber freundlich reden die Reinen.
27Wie oneerlijke winst maakt, schaadt zijn eigen huis; Maar wie van omkoperij niets moet hebben, blijft leven.
27Der Geizige verstört sein eigen Haus; wer aber Geschenke haßt, der wird leben.
28Een rechtvaardig mens overweegt wat hij zegt, De mond der bozen stort onheil uit.
28Das Herz des Gerechten ersinnt, was zu antworten ist; aber der Mund der Gottlosen schäumt Böses.
29Jahweh is verre van de zondaars, Maar Hij hoort het gebed der rechtvaardigen.
29Der HERR ist fern von den Gottlosen; aber der Gerechten Gebet erhört er.
30Stralende ogen verblijden het hart, Een goede tijding verkwikt het gebeente.
30Freundlicher Anblick erfreut das Herz; eine gute Botschaft labt das Gebein.
31Wie naar heilzame vermaning luistert, Woont in de kring der wijzen.
31Das Ohr, das da hört die Strafe des Lebens, wird unter den Weisen wohnen.
32Wie de tucht niet telt, telt zich zelven niet; Wie naar vermaning luistert, krijgt inzicht.
32Wer sich nicht ziehen läßt, der macht sich selbst zunichte; wer aber auf Strafe hört, der wird klug.
33Het ontzag voor Jahweh voedt op tot wijsheid, Aan de eer gaat ootmoed vooraf.
33Die Furcht des HERRN ist Zucht und Weisheit; und ehe man zu Ehren kommt, muß man zuvor leiden.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.